این دو گزاره به صورت هم‌زمان درست هستند: ۱. جنسی‌سازی افراطی بدن زنان در ورزش مسئله‌ای واقعی و قابل نقد است. ۲.ورزش زنان باید مختص به زنان باشد و ورود مردان(زنان ترنس) به رقابت‌های زنان، یکی از جدی‌ترین تهدیدها علیه معنا، کارکرد و اساساً فلسفه‌ی وجودیِ دسته‌بندی ورزشی زنان است. البته کسانی که با مورد دوم مشکلی ندارند، بهتر است درباره‌ی مورد ا‌ول ژست حمایت از حقوق زنان نگیرند. نمی‌شود وقتی پای مرزهای ورزش زنان در میان است حقوق زنان را نادیده گرفت، اما وقتی پای لباس و ظاهر ورزشکاران می‌رسد، ناگهان مدافع کرامت زنان شد.

اونی که ورزش زنان را به خطر انداخته، سیدنی سوئینی نیست! این سه مردی هستند که مدال‌های طلا، نقره و برنزِ دوومیدانیِ زنان را در المپیک تصاحب کردند.