!Bee

اینکه بچه بودم و دلم نمیخواست کتابای مدرسمو جلد کنم ولی می‌کردم اولین برخوردم با دنیای واقعی بود فکر کنم و همه چیز از اونجا شروع شد.

نشستم تا عمق ریاضی این الگوریتم رمزنگاری رو رفتم و دیدم ریاضی هنوزم زیباست و رویایی، مای پرچس.

آدم همینطوری داره ماستشو میخوره یهو میگه بذار قربون برادرزاده‌ام برم و واقعا هم داره جونش رو از دست میده.

نمیدونم چرا چند وقتیه هنگام غروب، کدر و تاریک میشم.

اینایی که زن دارن واقعا از وقتی زن وارد زندگیشون شده، همه جا واسشون گل گلی شده؟ مثلا کار می‌کنید یهو میبینید یه گل افتاده روی میزتون؟ باید جالب باشه

تجسم کردن تو مه بودن، همون حس واقعی رو میده بهم.

همینطوری داشتم تو لاین سبقت میرفتم، یکی اومد از لاین وسط آروم آروم پیچید جلوم و همونو ادامه داد و خورد و مالید به جدول‌. از قبلش پیش‌بینی کردم داره میره بخوره به جدول و هی فکر میکردم چرا داره میره بخوره به جدول. و بعدش ریلکس ادامه راهشو داد.

سالگرد اکتبر به خیر بگذره

هست، ااه :(

دیگه وقت کاپشن پوشیدنه، مبارک زمستون فنا.

این دیگه قطعا سرماخوردگی نیست. :(

تو کافه نشسته بودم، یه کاپلی جلوم داشتن کارهای بامزه می‌کردن، بامزه بودن خیلی :(

اصن اتفاقات جالبی دورم نمیفته، ای بابا

ریلزهایی که میبینم، دارن مانگایی که میخونم رو اسپویل می‌کنند.

کلن یکم نمیفهمم خیلی جاها و گیج میزنم.

برن اوت اومد سراغم، چیزی ندارم جز غم

اون هفته پیش به ذره از ماچا بچه‌ها خوردم بدم نیومد، ولی همونجا فهمیدم چطوری آدم کم کم به بی‌آبرویی عادت می‌کند

اینکه کنسرت ریدیوهد نمیتونم برم، اصن جالب نیست و توصیه نمی‌کنم.

دوستامو دیدم و دارم میرم دهاتمون و آخرین باری که رفتم دهاتمون، شب قبلش دوستامو دیدم و شبش جنگ شد، مراقب خودتان باشد.

میام خونه، دراز میکشم انگار کل روز منتظرم برسم خونه دراز بکشم.