من همونی‌ام که دلم نمیاد کسی ازم دلخور باشه و بخوابه، ولی خودم هر شب با هزارتا فکر و ناراحتی خوابم می‌بره.

من خیلی آدم «چرا لحن امروزش فرق می‌كرد، پس یه چیزی شده» اى هستم.

آدما بابت رفتاری که باهات‌ کردن پشیمون نمی‌شن ولی بابت واکنشی که ازت می‌بینن جا می‌خورن.

من فقط سکوت کردم و فاصله گرفتم. این تنها کاری بود که وقتی کسی آزارم می‌داد، به خوبی انجامش می‌دادم.

قاتلی به نام فکر

شايد بدترين جيزى كه مجبور به تجربه كردنش شدم هدر رفتن بهترين ورژنم براى بدترين آدم ها بود.

کمر و پام و حس نمیکنم

F**king ۶ ساعت تو آشپزخونه بودم فقط واسه درست کردن یه کیک مدوویک 🫠 تازه فردا باید کاور و تزیینش کنم

آدما فقط لحظه انفجار تورو میبینن، نمیبینن چقدر کنار اومدی، کوتاه اومدی و سازش کردی.

ميل به دوست داشته شدن، آخرين زنجير است؛ رهايش كن و آزاد خواهى شد.

تقصیر خودمه؛ خیلی جدی گرفتم، حرفارو، قولارو، آدمارو، حتی دنیارو.

درست در برهه اى كه پر شورترين احساساتم را نثارتان می‌کردم جواب اشتياقم را با آزار داديد و تا آخر عمر رنجيده خاطرم كرديد حالا من مسلما حق دارم بين شما و خودم ديوار بكشم.

میخوام از شدت غمی که تو وجودم هست بگم اینه که وسط کنسرت شاد بندری گریه کردم🚶🏻‍♀️ مردم دست میزدن جیغ و هورا ؛ اونوقت من با دستمال کاغذی اشک هامو پاک میکردم🫠

مدتی که فیلم هارا نمی توانم در یک مرحله تماشا کنم. نصفه می مانند یا در چند نوبت می بینم.کتاب ها نا تمام می مانند و پرسه ها هم زود خسته میکنند، بر می گردم. انگار رفته رفته آدم نفس کم می آورد، خسته می شود. یک چیزی در وجود ما از کار افتاده یا شاید مرده است و دقیقاً معلوم نیست که چیه

شما رو نمیدونم ولی من دلم می‌خواد برم. شاید بپرسید کجا؟ ولی برام مهم نيست. می خوام برم؛ از اینجا، از این زندگی، از ایران‌، از یاد، از حال، از دنیا.

یه افسانه‌ی غمگین چینی هست که می‌گه: «دخترایی که همیشه دستاشون سرده، تو زندگی قبلیشون تو یه شب زمستونی منتظر کسی بودن اما اون فرد هیچوقت نیومده.»

پنجشنبه شب عجیبی عه🤓