ضاربان برادرم #محمدحسین_سپهری و #جواد_لعل_محمدی، شاکی شده‌اند و اکنون از قربانیان خود دیه می‌خواهند! روز ۹ دی ۱۴۰۴، سه زندانی به نام‌های سجاد زنگنه، مجید مجرد و سعید باغشنی، که به اتهام جرایمی از جمله سرقت مسلحانه و قتل زندانی بوده‌اند، وارد بند ۶.۱ زندان وکیل‌آباد مشهد شدند و برادرم محمدحسین سپهری و جواد لعل‌محمدی را به‌شدت مورد ضرب‌وشتم قرار دادند. سجاد زنگنه اکنون آزاد شده، اما دو نفر دیگر همچنان زندانی هستند. پرسش نخست این است: چگونه این سه نفر توانسته‌اند وارد بند ۶.۱ شوند؟ بر درِ ورودی این بند، در راهروی اصلی زندان، نوشته شده است: «حتی ورود همکاران غیرمرتبط هم به بند ۶.۱ ممنوع است.» برای روشن شدن شدت محدودیت‌های این بند کافی است بدانید که #جواد_علیکردی، برادر زنده‌یاد خسرو علیکردی، که از ۲۱ آذر ۱۴۰۴ بازداشت شده است، طی حدود هفت ماه که در بند ۶.۱ زندان وکیل‌آباد مشهد محبوس است، تنها دو بار و آن هم بسیار گذرا برادرم را دیده است! حال چگونه سه زندانی با سابقه جرایم سنگین توانسته‌اند وارد این بند شوند و دو زندانی سیاسی را به‌شدت کتک بزنند؟ پرسش دوم: چرا ضاربان به پزشکی قانونی منتقل شدند، اما شکایت قربانیان حتی ثبت نشد؟ مسئولان زندان نه‌تنها حاضر نشدند شکایت محمدحسین سپهری و جواد لعل‌محمدی را ثبت کنند، بلکه از انتقال آنان به پزشکی قانونی نیز خودداری کردند. در مقابل، ضاربان را به پزشکی قانونی بردند، برای آنان پرونده تشکیل دادند و اکنون بابت آسیب‌دیدگی دندان یکی از ضاربان، از برادرم دیه مطالبه می‌کنند! روز ۱۹ مهر ۱۴۰۵، خانواده به شعبه ۶۹۲ اجرای احکام مراجعه کردند. قاضی خواستار پرداخت ۱۸ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان دیه شد. خانواده توضیح دادند که محمدحسین سپهری معلمی است که پس از ۲۶ سال خدمت، در ۲۰ فروردین ۱۴۰۳ از آموزش‌وپرورش اخراج شده؛ نه توان پرداخت چنین مبلغی را دارد و نه اساساً این مطالبه را عادلانه و درست می‌داند. روز ۲۰ مهر، قاضی از طریق ویدئوکنفرانس با برادرم در زندان صحبت کرد و از او خواسته تا دیه را پرداخت کند. محمدحسین سپهری پاسخ داد: «این موضوع را اطلاعات ایجاد کرده تا مرا تحت فشار بگذارند.» پس از جلسه دادگاه، هنگامی که صورت‌جلسه را برای امضا نزد برادرم بردند، او متوجه شد که برخلاف مبلغ اعلام‌شده ۱۸ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان، در متن صورت‌جلسه ۳۰ میلیون تومان نوشته شده است! #فاطمه_سپهری