U heeft totaal het verkeerde perspectief, ik ga een poging doen het uit te leggen, alhoewel ik uit de strekking van uw bericht proef dat een dergelijke uitleg waarschijnlijk paarlen voor de zwijnen zijn. Jongeren die fulltime werken, belasting en premies betalen en toch gedwongen bij hun ouders blijven wonen krijgen letterlijk geen kans om een toekomst op te bouwen. Vanwege het beleid om statushouders voorrang te geven kunnen ze geen huis vinden, stellen ze het krijgen van kinderen uit of krijgen er minder, en bouwen ze geen zelfstandig leven op, terwijl van hen wel verwacht wordt dat ze de rekening voor migratie betalen. Dat is geen abstract probleem: het CBS en Rabobank hebben becijferd dat het aandeel thuiswonende jongvolwassenen is gestegen, dat inmiddels bijna één op de vijf 18- tot 30-jarigen wil verhuizen maar niets kan vinden (tegen 6% in 2018). Daar komt bij dat NIDI-onderzoek de daling van het geboortecijfer van 1.80 naar 1.43 per vrouw direct koppelt aan de woningprijzen en het gebrek aan betaalbare gezinswoningen. Wie geen fatsoenlijke starterswoning kan krijgen, begint later of helemaal niet aan een gezin. Dat is structureel je eigen bevolking een toekomst in dit land ontzeggen. Tegelijkertijd gaan er miljarden naar asielopvang. Alleen de COA-kosten liepen op naar 2.7-miljard in 2023 en stegen naar 3.5 tot 4.7-miljard in latere jaren: de bredere asielketen zit rond de 6-miljard of hoger. Per persoon in de asielopvang gaat het om tienduizenden euro’s per jaar, met noodopvang die nog eens bijna dubbel zo duur is. Nederlandse studies (@demo_demo_nl e.a.) laten zien dat asielmigranten en veel niet-westerse immigranten over hun levensloop netto honderdduizenden euro’s kosten, kosten gemaakt voor onderwijs, bijstand, toeslagen, zorg en justitie overtreffen de belastingen en premies die ze afdragen. Netto kosten deze migranten onze samenleving dus geld en dragen ze netto té weinig bij, behalve in negatieve zin. Criminaliteit, maatschappelijke en sociale ontwrichting, segregatie, etc. etc. Wie de eigen werkende jongeren die meebetalen aan migratie geen woning en gezin gunt, terwijl diezelfde schatkist miljarden besteedt aan mensen die nog niets hebben bijgedragen en volgens de data in de meeste gevallen ook netto niets gaan bijdragen gedurende hun levensloop, zet eigen burgers op de tweede plaats. Dat is met de uitlatingen van @minister_vro een bewuste prioriteit gebleken: de kosten van open grenzen en statusverlening worden afgewenteld op de generatie die het zich het minst kan veroorloven, namelijk de generatie(s) die straks het stokje over moeten nemen. Wie deze realiteit ontkent, kiest ervoor om de toekomst van Nederlandse starters op te offeren aan de doctrine van asielsolidariteit. Het structureel achterstellen van de eigen opkomende generatie(s), die nota bene meebetalen aan dit beleid betaalt, is onverdedigbaar. Het is, puur feitelijk bekeken, een vorm van verraad richting de eigen bevolking.