جمعه من زندگی را چشیدم. لقمه‌ای پهناور بود. سیرکی از کنار خانه گذشت—هنوز قرمز را در ذهنم احساس می‌کنم گرچه طبل‌ها خاموش شده‌اند. چمن‌ها انباشته از جنوبــند و بوها در هم می‌آمیزند، و امروز برای نخستین بار رود را درون درخت می‌شنوم.
دیودار retweeted
«آورده‌اند که کوروش را چنین سرشتی بود و بیگانگان او را هنوز در سرودهای خویش چنین می‌ستایند: به سیما خوبروترین بود و به دل نیکخوترین، به آموختن تشنه‌ترین بود و به نام‌آوری جویاترین، و آنچنان بود که هر رنجی بر خود هموار می‌کرد و هر خطری به جان می‌خرید تا نامش به نیکی برده شود.»
– گزِنُفُن، کوروش‌نامه، دفتر نخست، بخش ۲، بند ۱
برگردان پارسی از این کمترین
