หรือจริงๆ แล้วมันคือพี่ย่นกลับชาติมาเกิด

แต่หางตลกนี่ยกให้ อาจจะเป็นความบ้าจี้ฉันคนเดียวก็เถอะ

แม่บอกบุ้งหน้าเหมือนพี่ย่น ดี ชอบหน้าพี่ย่น แต่หัวมันไม่ย่นเหมือนพี่ย่นตอนเด็กๆ อะ พี่ย่นตอนเด็กๆ นี่คือขึ้นชื่อมาก ใครเห็นหน้าก็บอกว่า ไม่เคยเห็นลูกแมวหน้าตาน่าเกลียดขนาดนี้เลย

อด. ได้กลิ่นอยู่ เกาหบี ยังไม่เคยได้กลิ่น กลิ่นซาลารีมัง เคยแล้ว ลมหายใจเต้าหู้เหม็น แม่งเอ้ย นั่งอยู่ข้างๆ ตอนนั่งรถไฟสามชม. ล่าสุดคือฝรั่งในฟิตเนส กลิ่น..อะไรดี แต่อยู่ต่อไม่ได้อะ

วิธีเอาตัวรอดของคนภูมิแพ้ 1. รู้ให้ได้ก่อนว่า แพ้อะไร ถ้าไม่หาหมอ ก็ต้อง A/B testing 2. ไม่อยู่ในสภาวะแวดล้อมที่แพ้ อย่างฉัน แพ้บุหรี่ PM2.5 ฝุ่นร้านหนังสือ เวลาเข้าร้านหนังสือก็ใส่มาส์ก หรือพกผ้าเช็ดหน้าที่เทยาดมใส่ไว้ สูดช่วยตลอดเวลา

บุ้งคงเบื่อคนเก็บมา วันนี้กินเพียวริน่าลูกแมวอย่างบันเทิงละ คนเก็บฯ เปลี่ยนเป็นเลกาลอสอีก 55 พยายามเข้านะบุ้ง

กลับไปทำปลาต้มผักกาดดองดีไหมหนอ ต้องเริ่มทำอะไรซักอย่างก่อนเฉา หรือหุงข้าว ต่อด้วยต้มสุกี้กระหล่ำดี เดี๋ยวเคลียร์ช่องใต้ช่องฟรีสก่อนดีกว่า อาหารบุ้งเต็มไปหมด

อยากกลับไปเข้าวงการจักรยานอีก แต่แค่วงการวิ่งที่ง่ายกว่า.. ยังกลับไปเข้าไม่ได้เลย วงการเข้าป่าต่างประเทศ ปีละป่า ก็หาย ยังเหลือกิจกรรมอะไรอีกมั่งวะเนี่ยชีวิต

เราสามารถเรียกเมล่าว่าซ้อเจ็ดได้ไหมนะ

คิดถึงป่าเขา บางทีเราอาจต้องการพลังงานจากขี้นก ภาพสมัยไปวิ่งที่เขาประทับช้าง

เจ๋งเลย

อยากกินนัดเยสนะ ชอบถั่วๆ แต่หายอยากเพราะชื่อร้านจริงๆ แหละ.. เอ๊ะ ทำไมอ่านอีกรอบมันฟังดูเกพิกล

ชอบคอนเท้นที่ถ่ายคนญป/เกา เดินชน เขาเลือกไม่ชนคนที่แข็งแรงกว่า ครับ.. ตอนผมไปสองประเทศนั้น เดินแบบไม่หลบ ก็ไม่มีใครชน

สิ่งที่ขาดไม่ได้เวลาอยู่ต่างประเทศ ลงเครื่องบินมักจะไปหาซื้อทันที (ไม่แบกไป)

ปกติบุ้งจะกินอาหารเม็ดไม่หมด วันนี้ฉีด KMR เข้าปากเมื่อเช้า ยังไม่เที่ยง อาหารเม็ดหมดละ เดี๋ยวกลางวันจับฉีดอีก

น้องยาย่า ที่มาจากปิรันย่า ย่น ที่มาจากหัวย่น น้องปัง ที่มาจากขนมปัง <- อันนี้ตั้งใจให้ผิด

ตึกที่มีที่จอดรถไม่สมดุลกับปริมาณออฟฟิตเช่าที่สุด ทีดีพีเคะ

ยัมยัมตอนเด็กๆ หน้าแบบนี้กำลังบอกว่า "ง่วง" ให้ดูแค่ตาขวา ตาซ้ายนางขยับไม่ได้

หรือจะโซโล่เที่ยวดีนะ (บ่นแบบนี้มาจะปีนึงแล้วมั้ง)

ห้วยขวางฝนตก??