cannotblue

ตอนเห็นของกินโน่นนี่นั่นก็อยากกินไปซะหมด แต่พอได้กินจริงๆ กลับไม่อร่อยเท่าที่คาดหวัง

มันเหมือนกับว่าบุญสุขหายออกไปจากโลก หายตัวผ่านไปอีกมิติหนึ่ง ไม่มีวี่แววอะไรเลย

พอไม่มีแมวมันก็แลเหงาๆ แม้ว่าก่อนๆ จะไม่ค่อยได้สนใจ แต่ก็รับรู้ว่ามีมันอยู่รอบตัว

เชื่อแล้วว่านรกมีจริง ตอนนี้ฉันกำลังอยู่ในนรกชัดๆ ฉันทำอะไรผิดมากมายขนาดที่ต้องตกนรกอย่างนั้นเหรอ

ไม่อยากเข้าดูข่าวแมวหายหมาหลง ตอนเห็นคนอื่นได้แมวกลับมา ก็ยินดีปนสลดว่าทำไมตัวเองไม่มีโชคแบบนี้บ้าง พอเห็นแมวบางตัวยังหายตัวอยู่ ก็ประหวั่นว่าแมวเราจะหายจากเราไปถาวร

เหนื่อยอ่ะ อยากบอมแพ้

คลาดกันไปคลาดกันมา ทำไม ทำไม

เช้ามืดไปเดินหาแมว 3 หมู่บ้าน ค่ำลงก็ไปเดินหาแมว 3 หมู่บ้าน บางวันก็มีรอบกลางวัน ...ทุกวันก่อนนอนตั้งใจจะกลับไปทำงานซะที แต่พอตื่นขึ้นในหัวมีแต่ชื่อบุญสุข ไอ้ซ่า กลับมาซะที จะขาดใจ

ทุกครั้งที่คิดว่าชีวิตไม่แย่ไปกว่านี้อีกแล้ว แล้วชีวิตก็ให้ข้อพิสูจน์ว่ามันยังมีสิ่งที่แย่กว่านี้เสมอ เพียงแต่เราไม่รู้เท่านั้นเองว่ามันมีอยู่

ไม่เห็นคุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ จนกว่าจะสูญเสียมันไป ..บทเรียนครั้งสำคัญในชีวิต

อยากให้โลกนี้ไม่มีแมวหาย หมาหาย สัตว์เลี้ยงหาย การตายจากยังเจ็บปวดน้อยกว่าการไม่รู้ว่าตอนนี้พวกมันหวาดกลัวแค่ไหนในโลกกว้าง

แมวที่บ้านหายประมาณ 1 ทุ่มกว่า วันที่ 28 ธันวา 2565 แถว #ลำลูกกาคลอง3 #แมวหาย ชื่อบุญสุข

เบื่อจัง มันกลับมาอีกแล้ว

บางทีก็เหนื่อยกับการดิ้นรนมีชีวิตอยู่

เราต่างก็เหน็ดเหนื่อยอยู่กับการใช้ชีวิต

คุยงานกับลูกค้าวันนี้ เหนื่อยยากแสนเข็ญ ได้มา 500 บาท ค่าอุปกรณ์ซะ 200 กว่า นี่ยังต้องออกไปหาซื้ออุปกรณ์มาทำนะ จำเอาไว้ ว่าเงินหายากกกกกกก

ไม่มีอะไรเติมความว่างเปล่าของฉันได้