บนกึม.🪴 retweeted
จากใจนอกด้อม เพลงนี้ควรเป็น Song of the year จริงๆ คุณภาพมากทุกอย่าง
บนกึม.🪴 retweeted
Here’s why Wiress is one of the most dangerous victors in The Hunger Games and has one of the most tragic fates in the entire series.
Wiress won the 49th Hunger Games representing District 3, a district known for its tech geniuses and she might have been even smarter than Beetee.
Her arena was easily one of the hardest in Hunger Games history:
• The entire arena was a giant mirror maze.
• Every tribute was forced to wear mirror suits, leaving everyone constantly disoriented and delirious.
Yet Wiress still won and the way she did it is unmatched:
• She used the light beams in the arena to calculate and locate the maze’s single blind spot, a place where she could see every other tribute, while nobody could see her.
• As mentioned in Sunrise on the Reaping, she was hidden so well that sponsors couldn't even send her gifts.
• The final tribute left alive died after charging straight into a reflection of Wiress that she had set up as a trap.
• Even after she officially won, the Gamemakers had to spend hours searching the arena just to find her.
Those are survival skills unlike any other victor in the franchise which makes what happened to her next even more heartbreaking.
Just one year later, after being suspected of helping Haymitch’s rebellion during the 50th Games, the Capitol tortured Wiress until she was left mentally shattered which is why by the time we meet her in Catching Fire, she can barely speak in full sentences and only repeats things like "Tick-tock, tick-tock."
บนกึม.🪴 retweeted
สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้าไม่ใช่สวนสัตว์มนุษย์เอาไว้ให้อินฟลูไปหาแสง เอาความน่ารักไร้เดียงสาของเด็กๆมาเรียกเอนเกจ เราเป็นผู้ใหญ่โตแล้ว ดูคลิปก็รู้แหละว่าเขาพูดไปเรื่อยเปื่อย แต่สำหรับเด็กวัยนี้มันคือคำสัญญา เขาไม่เข้าใจหรอกทำไมพี่คนสวยบอกว่าจะพาเขากลับบ้านด้วยแล้วทิ้งเขาไว้ที่เดิม
บนกึม.🪴 retweeted
คนส่วนนึงยังไม่เข้าใจว่า hunger games ไม่ใช่หนังบู๊ ไม่เคยเป็น
กระทั่ง catching fire ที่ยอดเยี่ยม ก็ไม่ใช่เพราะฉากแอคชั่น
มันเป็นองค์ประกอบแค่10-20% แค่นั้น
บนกึม.🪴 retweeted
เอฟฟี่ไม่ใช่ตัวละครขาวหรือดำเพราะมันมีอะไรมากกว่านั้นมาก มันไม่ใช่คนดี 100% แต่ก็ไม่ใช่คนเลวร้าย 100% เลยเหมือนกัน มันแย่ตรงที่มันเป็นตัวละครที่ไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับฮังเกอร์เกมโดยตรงแต่มันก็มีส่วนให้เกมมันยังดำเนินต่อไปเรื่อย ๆ แต่ในท้ายที่สุดมันก็ตื่นรู้ได้น่ะ
บนกึม.🪴 retweeted
‼️ ใบหน้าผู้โกงเงิน อยู่แถวพลัมคอนโด ทอมไหนจะรัก ก็ไปไกลๆดีกว่า เพื่อนมันยังโกง มาโกงเด็ก 17 รวมเสียหาย 2ล้าน รวมโดยเฉลี่ยตอนนี้หายสาบสูญ โกงอย่างหนักนิสัยเสียบักหมวยบักปลอบ
⭐️ ใครพบเจอรบกวนอนุญาติให้รวบตัวไว้ได้ค่ะ
#โกง #โกงค่าบัตรคอนเสริตน์ #คนโกง #โดนโกง
บนกึม.🪴 retweeted
ความกล้าหาญในวันนั้น สู่เสรีภาพในวันนี้
แด่ทุกชีวิตที่ยืนหยัด
รำลึก 14 ตุลา ชัยชนะของประชาชน
#TheHungerGamesSunriseontheReaping
#TheHungerGames #SunriseontheReaping
#รุ่งอรุณเกมล่าเกม
"ไฟไม่ลุกโชนหากปราศจากฟืนฉันใด การปฏิวัติก็เป็นเช่นนั้น"
การปลุกระดมผู้คนให้ลุกขึ้นต่อสู้กับระบบ ไม่อาจอาศัยคนเพียงคนเดียว และไม่อาจคาดหวังให้สำเร็จได้ตั้งแต่ครั้งแรก เหมือนการจุดไฟบนกองฟืน ไม้ขีดก้านเดียวอาจไม่เพียงพอที่จะทำให้ทั้งกองลุกโชน แต่เมื่อมีเชื้อไฟมากพอมันจะไม่มีวันดับ
บนกึม.🪴 retweeted
ละตอนพลูทาชพูดประมาณว่า มันอาจจะไม่สำเร็จในห้วงชีวิตฉันแต่แล้วยังไงเราป็นส่วนหนึ่งในวัฏจักร ไฟมันติดแล้ว เราแค่ต้องรอให้เวลานั้นมาถึง คนที่อาจจะมีคนทั้งกองทัพคอยหนุนหลังอยู่ สิ่งที่เฮย์มิชทำคือจุดไฟให้คนหลายคนมาก แม้ตัวเค้าเองจะโดนเผาทั้งเป็นก็ตาม
บนกึม.🪴 retweeted
ปฏิวัติที่ฝรั่งเศส และในหลายๆประเทศทั่วโลกก็ไม่ได้สำเร็จในครั้งแรก และทุกอย่างไม่ได้ดีขึ้นในครั้งเดียว ในทุกๆการต่อสู้ มันส่งแรงกระเพื่อมไปยังครั้งถัดไป
เราต้องการนักสู้ทุกคน
บนกึม.🪴 retweeted
ต้องโดนกูแล้วล่ะ #TheHungerGamesSunriseOnTheReaping
บนกึม.🪴 retweeted
อันนี้ม็อบป้าอ้อทำแล้ว เร้ามาก เรามีพ่อหมอผู้เข้มขลังไสยเวทย์ทำพิธีประจำม๊อบ
1. จุดธูปเรียกกินข้าวทุกค่ำ
2. เปลี่ยนพวงหรีดเมื่อดอกไม้เริ่มเหี่ยว
3. วันพระ วันโกนเรามีแห่รอบทำเนียบ
4. ศาลาพิธีกรรมเราขลังมาก ห้ามแตะต้อง ห้าม ผู้หญิงเฉียดใกล้
5. นรสิงห์ที่หันหน้าหันหลังหน้าห้องอนุทินอ่ะหรา … อุอุ ไม่บอกว่าเราทำอะไร
ย้ำ เรามีพ่อหมอประจำทีม 😌💬
อยากบอกทุกคนว่าให้เน้น วิธีการมู เพราะเป็นสิ่งที่อนุทินกลัว
#ม็อบเจนซี
บนกึม.🪴 retweeted
ไอ้พวกนี้เหมือนไม่มีสมองจริงๆนะ
อ่านบทสนทนาแล้วหดหู่ใจ 😔😔😔
.
.
พิธีกร: ทำไมถึงแต่งงานกับน้องตั้งแต่อายุยังน้อยเลยครับ?
ฝ่ายชาย: อยากสร้างครอบครัวครับ รับมาเลี้ยงดูเองกับมือตั้งแต่เด็กเลย
พิธีกร: ว่าไงนะ?
ฝ่ายชาย: รับมาเลี้ยงเองกับมือตั้งแต่เด็กครับ
พิธีกร: เลี้ยงเองกับมือนี่หมายความว่ายังไง?
ฝ่ายชาย: จะได้เข้าใจกันและกันมากขึ้นไงครับ
พิธีกร: ไหนเล่าให้ฟังหน่อยว่าเลี้ยงเมียยังไง?
ฝ่ายชาย: ก็ทำความเข้าใจกันมาตั้งแต่เด็กๆ ครับ
พิธีกร: ในฐานะสามี คุณคาดหวังอะไรจากภรรยา? เขาต้องเชื่อฟังคุณทุกอย่างเลยไหม?
ฝ่ายชาย: ก็อยากให้เชื่อฟังครับ
พิธีกร: เช่นเรื่องไหนบ้าง? ในฐานะสามีอยากได้อะไร? เอาแบบชัดๆ เลยว่าต้องการอะไร?
ฝ่ายชาย: ก็คือผมพูดอะไรก็ต้องฟังหมดครับ
พิธีกร: ซักผ้า ทำความสะอาด ทำงานบ้านพวกนี้เหรอ?
ฝ่ายชาย: จัดบ้าน เตรียมน้ำร้อน แล้วก็ปรนนิบัติครอบครัวผมครับ
พิธีกร: (หันไปถามเด็กหญิง) ทำไมหนูถึงเตรียมน้ำร้อน (ให้ตัวเอง) ล่ะ?
เด็กหญิง: ถ้าอยากทำก็เตรียมค่ะ แล้วพอถึงตอนค่ำก็ต้องเตรียมพร้อมไว้ให้สามี
พิธีกร: ทั้งหมดนี้โดนบังคับทำเหรอ?
เด็กหญิง: ตอนนี้หนูเป็นผู้หญิง (ภรรยา) คนนึงแล้ว ผู้หญิงก็ต้องทำพวกนี้ทั้งหมดแหละค่ะ
พิธีกร: แล้วถ้าไม่อยากทำล่ะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ว่าไงนะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ถ้าเธอพูดว่า "ไม่" จะเกิดอะไรขึ้น? คุณจะทำอะไรเธอ?
เด็กหญิง: โดนซ้อมค่ะ โดนตี
พิธีกร: อืม... แปลว่าถ้าไม่อยากโดนซ้อมก็ต้องตอบ "ตกลง" สินะ
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: แล้วต่อให้โดนซ้อมก็ต้องทนเงียบไว้ เพราะไม่มีวุฒิการศึกษาใช่ไหม ถ้ามีการศึกษาก็คงออกไปทำงานหาเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ต้องพึ่งสามี
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: สามีชื่ออะไรเหรอ?
เด็กหญิง: ชื่อมูฮัมหมัด เหมือนพ่อเลยค่ะ
พิธีกร: ก่อนแต่งงานได้ชอบเขาไหม?
เด็กหญิง: ไม่รู้จักเลยค่ะ
พิธีกร: ไม่รู้จักเลยสินะ
เด็กหญิง: ไม่ค่ะ
พิธีกร: เห็นหน้าเขาครั้งแรกเมื่อไหร่?
เด็กหญิง: ตอนที่หมั้นค่ะ
พิธีกร: หมายความว่าเห็นหน้าเขาครั้งแรกคือวันหมั้นเลยเหรอ?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ เห็นหน้าเขาตอนวันหมั้น
พิธีกร: ตอนเห็นหน้าเขาแล้วรู้สึกยังไงบ้าง?
เด็กหญิง: ตอนแรกกลัวอย่างเดียวเลยค่ะ ทำตัวไม่ถูก
พิธีกร: เปลี่ยนใจได้ไหม?
เด็กหญิง: ไม่ได้ค่ะ
พิธีกร: เรื่องที่เจ็บปวดที่สุด (เจ็บใจ/เสียดายที่สุด) คือเรื่องไหน?
เด็กหญิง: เรียนไม่จบค่ะ
พิธีกร: แล้วทุกวันนี้เรื่องที่ทรมานที่สุดที่ต้องเจอคืออะไร?
เด็กหญิง: การที่ต้องมาแต่งงานในวัยแค่นี้ค่ะ
พิธีกร: ทำไมถึงไม่ปฏิเสธพ่อไปล่ะ?
เด็กหญิง: หนูไม่รู้ว่าการแต่งงานมันเป็นแบบนี้ ตอนแรกก็ดีใจ นึกว่าเป็นเรื่องปกติ
พิธีกร: พ่อพูดว่ายังไงบ้าง?
เด็กหญิง: พ่อบอกว่า "คนนี้คือผัวแก แกต้องเชื่อฟังผัวกับครอบครัวผัวนะ"
พิธีกร: ก็เลยปฏิเสธไม่ได้สินะ
พิธีกร: ได้ใส่ชุดแต่งงานสีขาวไหม?
เด็กหญิง: ใส่ค่ะ
พิธีกร: ดีใจไหม?
เด็กหญิง: ดีใจค่ะ แต่ก็กลัว เด็กอายุ 13 ต้องมาแต่งงานอะ
พิธีกร: ตอนอายุ 13 กลัวเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: กลัวการแต่งงานค่ะ
พิธีกร: รู้ไหมว่าหลังแต่งงานแล้วผัวเมียเขาต้องทำอะไรกัน?
เด็กหญิง: ใครบอกเหรอคะ? (※เสียง: ใครพูดนะ?) ครูบอกค่ะ
พิธีกร: เรียนตอน ป. ไหน?
เด็กหญิง: ป.6 ค่ะ
พิธีกร: เรียนเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: เรียนเรื่องสัตว์ผสมพันธุ์กันเพื่อมีลูก แล้วก็โตมายังไงค่ะ
พิธีกร: แล้วก็เลยเข้าใจใช่ไหมว่าวันนั้นต้องเกิดอะไรขึ้น?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ ที่บ้านก็บอกด้วย แม่กับลูกพี่ลูกน้องบอกมา
พิธีกร: แล้วเรื่องนั้นเกิดขึ้นในวันนั้นเลย หรือว่าเลื่อนออกไปหน่อย?
เด็กหญิง: เลื่อนออกไปหน่อยค่ะ
พิธีกร: หนูไม่เต็มใจใช่ไหม?
เด็กหญิง: ไม่เต็มใจค่ะ กลัวมาก
พิธีกร: แล้วความทรมานก็เริ่มจากตรงนั้นสินะ อยากอยู่กับพ่อแม่มากกว่าใช่ไหม?
พิธีกร: คิดว่าถ้าไม่โดนจับแต่งงานก็คงดีใช่ไหม? แล้ววันนึงเริ่มต้นยังไง ตอนเช้าเริ่มแบบไหน? เริ่มทำอะไรก่อน?
เด็กหญิง: ตื่นเช้ามาก็กวาดบ้าน ซักผ้า ทำกับข้าวเช้า แล้วพอสามีมาก็ยกข้าวให้สามีกิน ยกให้สามีของพี่สะใภ้ด้วย
เด็กหญิง: ยกให้ลุงด้วยค่ะ หลังจากนั้นก็ซักผ้าอีกรอบ ถึงตอนนั้นก็เที่ยงพอดี ต้องทำมื้อเที่ยง กวาดบ้าน ล้างจาน แล้วถึงจะได้พักแป๊บนึง
เด็กหญิง: พอตอนเย็นก็กวาดบ้านอีกรอบค่ะ
บนกึม.🪴 retweeted
อ่านบทสนทนาแล้วหดหู่ใจ 😔😔😔
.
.
พิธีกร: ทำไมถึงแต่งงานกับน้องตั้งแต่อายุยังน้อยเลยครับ?
ฝ่ายชาย: อยากสร้างครอบครัวครับ รับมาเลี้ยงดูเองกับมือตั้งแต่เด็กเลย
พิธีกร: ว่าไงนะ?
ฝ่ายชาย: รับมาเลี้ยงเองกับมือตั้งแต่เด็กครับ
พิธีกร: เลี้ยงเองกับมือนี่หมายความว่ายังไง?
ฝ่ายชาย: จะได้เข้าใจกันและกันมากขึ้นไงครับ
พิธีกร: ไหนเล่าให้ฟังหน่อยว่าเลี้ยงเมียยังไง?
ฝ่ายชาย: ก็ทำความเข้าใจกันมาตั้งแต่เด็กๆ ครับ
พิธีกร: ในฐานะสามี คุณคาดหวังอะไรจากภรรยา? เขาต้องเชื่อฟังคุณทุกอย่างเลยไหม?
ฝ่ายชาย: ก็อยากให้เชื่อฟังครับ
พิธีกร: เช่นเรื่องไหนบ้าง? ในฐานะสามีอยากได้อะไร? เอาแบบชัดๆ เลยว่าต้องการอะไร?
ฝ่ายชาย: ก็คือผมพูดอะไรก็ต้องฟังหมดครับ
พิธีกร: ซักผ้า ทำความสะอาด ทำงานบ้านพวกนี้เหรอ?
ฝ่ายชาย: จัดบ้าน เตรียมน้ำร้อน แล้วก็ปรนนิบัติครอบครัวผมครับ
พิธีกร: (หันไปถามเด็กหญิง) ทำไมหนูถึงเตรียมน้ำร้อน (ให้ตัวเอง) ล่ะ?
เด็กหญิง: ถ้าอยากทำก็เตรียมค่ะ แล้วพอถึงตอนค่ำก็ต้องเตรียมพร้อมไว้ให้สามี
พิธีกร: ทั้งหมดนี้โดนบังคับทำเหรอ?
เด็กหญิง: ตอนนี้หนูเป็นผู้หญิง (ภรรยา) คนนึงแล้ว ผู้หญิงก็ต้องทำพวกนี้ทั้งหมดแหละค่ะ
พิธีกร: แล้วถ้าไม่อยากทำล่ะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ว่าไงนะ?
เด็กหญิง: เด็กผู้หญิงไม่มีสิทธิ์พูดคำว่า "ไม่" ค่ะ
พิธีกร: ถ้าเธอพูดว่า "ไม่" จะเกิดอะไรขึ้น? คุณจะทำอะไรเธอ?
เด็กหญิง: โดนซ้อมค่ะ โดนตี
พิธีกร: อืม... แปลว่าถ้าไม่อยากโดนซ้อมก็ต้องตอบ "ตกลง" สินะ
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: แล้วต่อให้โดนซ้อมก็ต้องทนเงียบไว้ เพราะไม่มีวุฒิการศึกษาใช่ไหม ถ้ามีการศึกษาก็คงออกไปทำงานหาเลี้ยงตัวเองได้ ไม่ต้องพึ่งสามี
เด็กหญิง: ค่ะ
พิธีกร: สามีชื่ออะไรเหรอ?
เด็กหญิง: ชื่อมูฮัมหมัด เหมือนพ่อเลยค่ะ
พิธีกร: ก่อนแต่งงานได้ชอบเขาไหม?
เด็กหญิง: ไม่รู้จักเลยค่ะ
พิธีกร: ไม่รู้จักเลยสินะ
เด็กหญิง: ไม่ค่ะ
พิธีกร: เห็นหน้าเขาครั้งแรกเมื่อไหร่?
เด็กหญิง: ตอนที่หมั้นค่ะ
พิธีกร: หมายความว่าเห็นหน้าเขาครั้งแรกคือวันหมั้นเลยเหรอ?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ เห็นหน้าเขาตอนวันหมั้น
พิธีกร: ตอนเห็นหน้าเขาแล้วรู้สึกยังไงบ้าง?
เด็กหญิง: ตอนแรกกลัวอย่างเดียวเลยค่ะ ทำตัวไม่ถูก
พิธีกร: เปลี่ยนใจได้ไหม?
เด็กหญิง: ไม่ได้ค่ะ
พิธีกร: เรื่องที่เจ็บปวดที่สุด (เจ็บใจ/เสียดายที่สุด) คือเรื่องไหน?
เด็กหญิง: เรียนไม่จบค่ะ
พิธีกร: แล้วทุกวันนี้เรื่องที่ทรมานที่สุดที่ต้องเจอคืออะไร?
เด็กหญิง: การที่ต้องมาแต่งงานในวัยแค่นี้ค่ะ
พิธีกร: ทำไมถึงไม่ปฏิเสธพ่อไปล่ะ?
เด็กหญิง: หนูไม่รู้ว่าการแต่งงานมันเป็นแบบนี้ ตอนแรกก็ดีใจ นึกว่าเป็นเรื่องปกติ
พิธีกร: พ่อพูดว่ายังไงบ้าง?
เด็กหญิง: พ่อบอกว่า "คนนี้คือผัวแก แกต้องเชื่อฟังผัวกับครอบครัวผัวนะ"
พิธีกร: ก็เลยปฏิเสธไม่ได้สินะ
พิธีกร: ได้ใส่ชุดแต่งงานสีขาวไหม?
เด็กหญิง: ใส่ค่ะ
พิธีกร: ดีใจไหม?
เด็กหญิง: ดีใจค่ะ แต่ก็กลัว เด็กอายุ 13 ต้องมาแต่งงานอะ
พิธีกร: ตอนอายุ 13 กลัวเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: กลัวการแต่งงานค่ะ
พิธีกร: รู้ไหมว่าหลังแต่งงานแล้วผัวเมียเขาต้องทำอะไรกัน?
เด็กหญิง: ใครบอกเหรอคะ? (※เสียง: ใครพูดนะ?) ครูบอกค่ะ
พิธีกร: เรียนตอน ป. ไหน?
เด็กหญิง: ป.6 ค่ะ
พิธีกร: เรียนเรื่องอะไร?
เด็กหญิง: เรียนเรื่องสัตว์ผสมพันธุ์กันเพื่อมีลูก แล้วก็โตมายังไงค่ะ
พิธีกร: แล้วก็เลยเข้าใจใช่ไหมว่าวันนั้นต้องเกิดอะไรขึ้น?
เด็กหญิง: ใช่ค่ะ ที่บ้านก็บอกด้วย แม่กับลูกพี่ลูกน้องบอกมา
พิธีกร: แล้วเรื่องนั้นเกิดขึ้นในวันนั้นเลย หรือว่าเลื่อนออกไปหน่อย?
เด็กหญิง: เลื่อนออกไปหน่อยค่ะ
พิธีกร: หนูไม่เต็มใจใช่ไหม?
เด็กหญิง: ไม่เต็มใจค่ะ กลัวมาก
พิธีกร: แล้วความทรมานก็เริ่มจากตรงนั้นสินะ อยากอยู่กับพ่อแม่มากกว่าใช่ไหม?
พิธีกร: คิดว่าถ้าไม่โดนจับแต่งงานก็คงดีใช่ไหม? แล้ววันนึงเริ่มต้นยังไง ตอนเช้าเริ่มแบบไหน? เริ่มทำอะไรก่อน?
เด็กหญิง: ตื่นเช้ามาก็กวาดบ้าน ซักผ้า ทำกับข้าวเช้า แล้วพอสามีมาก็ยกข้าวให้สามีกิน ยกให้สามีของพี่สะใภ้ด้วย
เด็กหญิง: ยกให้ลุงด้วยค่ะ หลังจากนั้นก็ซักผ้าอีกรอบ ถึงตอนนั้นก็เที่ยงพอดี ต้องทำมื้อเที่ยง กวาดบ้าน ล้างจาน แล้วถึงจะได้พักแป๊บนึง
เด็กหญิง: พอตอนเย็นก็กวาดบ้านอีกรอบค่ะ
บนกึม.🪴 retweeted
พอเห็นเจ้าของร้านแล้วก็ไม่แปลกใจว่าทำไมตอนดราม่าไข่เจียวเจ๊ไฝ ที่พีชชี่ไม่ได้มีปัญหาเรื่องราคาแต่มีปัญหาเรื่อง “ไม่บอกราคาก่อนว่าเป็น 4000 บาท” แกถึงไม่เข้าใจว่ามันมีปัญหาที่ตรงไหน

















































