باید واقعاً کست خل باشه برا به دونه ضبط با یه نفر که داره فقط قصد میکنه کمر به بالا بهت با این زاویه چاقو بزنه درگیر بشی.
سال گذشته مهمونی هالووین من ۸۰ نفر مهمون داشت. تو اون ۸۰ نفر حتی یک نفر وجود نداشت که امسال که من حال نداشتم مهمونی بگیرم منو جایی دعوت کنه.
کلا که حالشم نداشتم ولی خواستم بهتون بگم هرکاری که دارید میکنیددر نظر بگیرید که آدما الان اینطوری شدن.
آقا آرشام تکلیفی کارِدو مشخص کون.
از تو هرچیزی باید یه کسشعری در بیارین نه ؟
چیزی که درباره این موج انتشار عمومی بطری کینک‌ها متعجبم میکنه، بیشتر ماهیت ماشینی، نتیجه‌گرایانه‌ش و عدم ارادت آدم‌ها به اکتشافات و ماجراجوییهای انحصاری و شخصیه.
مواجهه آنی با لیست و کارنامه دقیق انواع علایق و سلایق بسیار شخصی آدم‌ها - حداقل برای من - تمام حس ملموس و بازیگوشانه تعامل انسانی و کنجکاوی‌های متقابل رو دور می‌زنه و نه تنها آدم‌ها رو در نقش‌ها و تایپ‌های به نسبت مشخصی تعریف و طبقه‌بندی میکنه، بلکه کل فرایند هیجان‌انگیز اکتشاف و ماجراجوییهای متنوع حاصل از گفت و شنود رو هم از بین می‌بره و آدم‌های عموما خلاق، مستعد، بلندنظر و چندوجهی رو به تصویری تک‌بعدی و سکشوالایز شده تقلیل می‌ده که خروج ازش - چه از نظر هویتی و چه از نظر جنس روابط حاصله - واقعا کار سختیه و معمولا نتایح به نسبت رولرکاستری، پر پتانسیل اما کم‌دوام ازش در میاد که نهایتا فقط بر نا امیدی هرچه بیشتر آدم از پیدا کردن ارتباطات امن، عمیق و دلگرم‌کننده تازه دامن می‌زنه.
خلاصه که چارت و درصد و انواع و اقسام بطری‌های مختلف از علایق و سلایق داشتن کار خیلی خوبیه، ولی جالب‌ترین بخش کینکی‌بازی و ماجراهای مربوطه‌ش فرایند اکتشافی و تعاملیشه که نه فقط بر مبنای پیدا کردن آدم پایه و عملگرا برای اجرای کینک‌های مذکور، بلکه به عنوان راهی برای کشف کردن افکار، اذهان و هویت‌های همسو و شبیه به همه که در همون ریشه بازیگوشی و کنجکاوی ذاتی به هم متصل میشن و بعد به اکتشاف محتویات بطری‌هاشون می‌رسن و نه برعکس.
تکیه بر چارت‌ها و بطری‌ها به عنوان نوعی پل و میون‌بر ارتباطی، تنها چیزی رو که دور می‌زنه اهمیت و توان communication در ماجراست که اتفاقا بلد بودنش و توجه داشتن مداوم بهش، مهمترین و کلیدی‌ترین بخش تمام ماجراست.
ولی حالا با همه اینا اگه میل و اصرار بر بطری پر کردن دارین - که قابل درک هم هست چون خیلی بامزه و هیجان‌انگیزه - بیاین اینا رو ببرین و پر کنین که توش گزینه گیرنده/دهنده رو هم مشخص کرده و بعدا از خیلی سوتفاهمات و ابهامات آکوارد نجاتتون خواهد داد.
تازه اینکه دستی و با مارکر باید پرشون کنین هم خودش وسط اینهمه بطری‌های کارخونه‌ای و گیت‌هابی یه حس ارگانیک و دوست‌دار محیط‌زیست و farm to table طور اضافه میکنه بهش که خودش پر از انواع سرنخ‌های هویتی و کاراکتریه.
تهی یه زمانی یه آهنگ داشت توش میخوند درکه و توچال نمیریم و ویلای باحال نمیریم و سمت عشق و حال نمیریم بگو هستی ؟
نه نیستم مادر قهبه کیرم تو این برنامه‌ات.
