นอกเรื่อง
เพราะมนุษย์พันธุ์อย่างป้าคนนั้น ทำให้การปฎิรูประบบราชการมันไปไม่ได้
ขนาดแค่เข้าประชุม ยังไม่สร้างการเปลี่ยนแปลงอะไร
เพราะเขาทำตัวแบบนั้นแล้วไม่เกิดผลลบอะไรกลับไปถึงเขา แล้วคนประสานงานก็ได้แต่ทำใจ
= ≥ ÷ / retweeted
Addiction is a proof you are capable of devoting yourself to something. You just need to focus on the right and positive things.
เคยอ่านเจอการแก้ดวงแบบจีน แบบใช้ได้กับทุกดวง จนต้องบันทึกไว้ คือ
寵辱不驚
(ฉ่งหรู่ปู้จิง )
ได้รับเกียรติหรือความอัปยศก็ไม่สะทกสะท้าน
และ
得失不縈於懷
(เต๋อซือปู้หยิงอวี๋หวย)
ไม่ปล่อยให้การได้และเสียผูกมัดจิตใจ
แก้เคล็ด 2 เรื่องนี้ได้ ปัญหาจำนวนมากก็ไม่เป็นปัญหา
แต่ก็ยากนะ 555
= ≥ ÷ / retweeted
Todo es urgente en el mundo corporativo, excepto el reconocimiento y el aumento de sueldo.
= ≥ ÷ / retweeted
A feminist tells the table the patriarchy is oppressing her. So the host asks her, “How?”
It’s the simplest question in the world, and it completely breaks her.
Watch how fast it all falls apart.
HOST: “You believe we live in the patriarchy?”
GUEST: “I do.”
HOST: “Are you oppressed?”
GUEST: “I would say so.”
HOST: “How so? How are you oppressed?”
GUEST: “I’m not answering the same questions over and over again.”
She’s sure she’s a victim. She just won’t say how. And nothing is going to change her mind.
GUEST: “Nobody can change my mind. So there’s no point in trying.”
HOST: “Well, I’m not really interested in changing your mind. I’m more interested in exploring your perspective.”
GUEST: “This is just ridiculous. You’ve been berating me about the patriarchy.”
HOST: “I’ve been pretty polite. I don’t think I’ve been berating you.”
So the host tries one more time.
HOST: “But I want to know how you’re oppressed.”
GUEST: “Did I not tell you all the ways that I feel oppressed?”
HOST: “You’ve established feelings, but not facts.”
GUEST: “I’m gonna leave it at my feelings then.”
Feelings over facts. That’s the whole ideology in three words.
แล้วลองคิดว่า timeline เหล่านั้นยังคงเดินหน้าต่อไป
ผู้กองคงงงว่า ไอ้ดารานี่จะกลิ้งไปให้รถทับทำไมวะ แล้วทำไมตูต้องซวยโดนสอบสวนเพราะมันด้วย
In Edge of Tomorrow (2014), Tom Cruise plays a soldier trapped in an endless time loop where every death sends him back to the same starting point. Whether he’s shot, crushed, blown up, or killed in battle, he repeatedly experiences the same nightmare while desperately trying to change the outcome.
Director Doug Liman once joked that anyone who dislikes Tom Cruise would love the movie because they get to watch him die roughly 200 times. But what’s even more interesting is that audiences only witness a small fraction of those deaths. Countless others happen between the time loops shown on screen, making the character’s repeated suffering both darkly hilarious and strangely fascinating.
37
นอกเรื่อง
เรื่องงานที่คนมักไม่ค่อยคิดถึง คือ skills gap ที่เรามีอย่างหนึ่ง ตลาดต้องการอีกอย่างหนึ่ง
นอกจากนั้น คือ องค์กร/บรรษัท ก็กลายเป็นพื้นที่คนในอยากออก คนนอกอยากเข้า แต่ออกยากเพราะไม่มี safety nets เลยเข้ายาก เพราะไม่มีที่ (ไม่มีทุนขยายตัวด้วย)
- หัวหน้าน้องสาว เงินเดือน 3 แสน โดน lay out ได้ชดเชย 3 ล้านไปตั้งแต่ปีที่แล้ว ปัจจุบันยังหางานไม่ได้
- เจ้านานคนล่าสุด เงินเดือน 3 แสนเช่นกัน กำลังโดนจะให้ออกสิ้นเดือน ค่าตกใจ 3 ล้าน กำลังหางานอยู่
- สามีหาลูกน้องด้าน IT ม่เป็นปี หาไม่ได้
- บริษัท freeze head count จะรับคนได้ ต้องมีคนออก
- บริษัทต่างๆเริ่มหันมาใช้ AI มากขึ้น
- อาชีพที่จะไม่โดน AI ทดแทน คือ อาชีพที่เน้นด้าน relationships เช่น sale / lobbyist หรืออาชีพที่ใช้ทักษะเฉพาะตัว + ใช้การพิจารณาจากดุลพินิจ เช่น ทนายความ ผู้พิพากษา
- งานจะหายากขึ้นเรื่อยๆเพราะเศรษฐกิจมันแย่ลง
- เด็กจบใหม่เข้าระบบงานออฟฟิศน้อยลง เพราะเข้ากับระบบไม่ได้ generation gap สูง เลยออกไปทำอาชีพของตัวเอง ทำให้คนเดิมๆต้องทำงานนานขึ้น อาจจะยืดอายุเกษียณออกไป
ความรัก ความสัมพันธ์มันมีเส้น ที่กั้นอยู่ระหว่างพื้นที่ส่วนตัว ส่วนเขา และส่วนเรา
แต่เส้นพวกนี้ไม่ได้้แน่นอน มันถูกเลื่อนไปมาเสมอ ซึ่งแต่ละคนในความสัมพันธ์จะเป็นผู้ที่ขีด ลบ และขีดใหม่ กระทั่งทิ้งเส้นนี้แล้วเดินจากไป
และสังคมตอนนี้ มันทำให้การขีดเส้นพวกนี้ยากขึ้นกับทุกคน
= ≥ ÷ / retweeted
พระลักษณ์คืออะไร เฉลย งูก้อนโอ้นๆที่พระนารายณ์เลี้ยงไว้ เลี้ยงจนอ้วนพีนุ่มแน่นเป็นที่นอนได้ เขานอนด้วยกันมาเป็นพันปี จู่ๆพี่ชาย (aka.เจ้าของ) จะโดนลวนลาม แกว่างู(เวอร์ชันมีสติปัญญา และรักได้ผูกพันเป็น) มันจะทำอะไรได้ นอกจากพุ่งไปฉกซักคำ
เปนกุกุเห็นหน้าเจ้าที่กุก็วิ่งกลับป่าละ
มีคนให้ความเห็นว่า เชฟป้อม ก็ลูกพระยานาหมื่น ทนทำไม
ในแง่สังคมยุคนั้น (ซึ่งก็น่าสงสารในที) คนให้ เชฟป้อมแต่ง ก็พ่อแม่ที่เป็นพระยานาหมื่นนั้นแล (ซึ่งไม่ตรงกับความจริง ในแง่ตำแหน่ง)
และเชฟป้อมแกเองก็อาจจะมองการอยู่ในสถานะแต่งงาน เป็นหน้าที่มากกว่าความรักด้วย
พึ่งรู้ชีวิตรักของเชฟป้อม คือเริ่มตั้งแต่วันแต่งงานเลย ตอนที่ถ่ายรูปกันช่างภาพบอกให้ยืนคู่เหมือนคนรักหน่อย แล้วเจ้าบ่าวกระซิบบอกข้างหูเลยว่า ก็ไม่รักหนิ แล้วตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันผู้ชายก็ไม่เคยชมว่า ทำอาหารอร่อยเลย มึ้งงคือนั่นเชฟป้อมอะ แถมผู้ชายนี่ยังนอกใจอีก แล้วคือตอนที่จะหย่านี่ยังให้โอกาสนะ แต่ผู้ชายคือบอกว่าตัวเองดีอยู่แล้วไม่มีอะไรต้องปรับปรุง
630
คิดถึงคำที่ว่า
คนจนทำอะไรคือเดิมพัน
ส่วนคนรวยคือการทดลอง
สมมติการลองทำปาท่องโก๋ขาย คือ เงินสัก 10,000 และเวลาสัก 1 เดือนที่ไม่มีรายได้
มีคนกี่ % ในไทยทดลองได้ แล้วคนกี่ % ต้องเดิมพันกับมัน
รู้สึกว่าโตกันมาคนละแบบจริง ๆ แหละนะ ช่วงที่กลับบ้านคุณพ่อคุณแม่แล้วขับรถออกมาซื้อปาท่องโก๋ เราก็เปรยขึ้นมาเล่น ๆ ว่าอยากหัดทำขายนะ ที่ดูไบไม่มีให้กิน
คุณพ่อพูดขัดขึ้นมาทันทีว่า ทำไม่ได้หรอก มันเหนื่อยนะ ไม่คุ้ม บลา ๆ ยาวเหยียด — ซึ่งพอมองย้อนกลับไปมันเป็นแพทเทิร์นเดียวกันมาตลอดเลยตั้งแต่เด็กจนโต คือ “ทำไม่ได้หรอก/ไม่ให้ทำ”
ตัดภาพกลับมาที่หวานใจ เวลาเราเปรยว่าอยากลองทำอะไร เขาก็สนับสนุนทันที เอาเลย ลองทำ ไม่ลองไม่รู้นะ พอคุยกันเลยรู้ว่าบ้านเขาเลี้ยงมาอีกแบบนึง คือให้ลงมือ ทดลอง ทำเลย ได้ไม่ได้ค่อยว่า เพราะสิ่งที่ได้มาแน่ ๆ คือประสบการณ์
ส่วนหนึ่งอาจเพราะล้มได้ ล้มบนฟูกอยู่ดี ส่วนของเราคือทุกก้าวมีความเสี่ยงเสมอ เลยมีข้อมาหักล้างตลอดว่าทำไมถึงทำไม่ได้
อีลอนปลดปล่อยมนุษยชาติจากกำแพงภาษาจริงแฮะ
ต้นฉบับอินโด เป็นเช่นไรไม่แน่ใจ แต่สื่อได้ดีพอควรว่า
"ความสนุกของการเล่นทวิตเตอร์คือ จู่ๆ ก็มีคนมาเผยความในหัวกูออกมาด้วยสำนวนที่เจ๋งกว่า แล้วกูแค่รีทวีตไปเลย โดยไม่ต้องพิมพ์อะไร"
serunya main twitter adalah tiba tiba ada yang mengungkapkan isi kepala gw dengan susunan kata yang lebih baik trus gw tinggal ritwit ritwit aja tanpa perlu ngetik
57






















