Vannacht is er alweer Russische olie-infrastructuur aangevallen. De groene smurf heeft blijkbaar nog niet door dat Trump ondertussen een heel andere richting uitkijkt. En daar zitten wij dan, met onze EU, 21 sanctiepakketten en de overtuiging dat de rest van de wereld vroeg of laat wel zal volgen. Alleen is die wereld ondertussen gewoon verdergegaan. Washington kijkt naar Moskou, China doet zijn eigen zin en wij blijven in Brussel discussiëren over een beleid waar steeds minder landen zich iets van aantrekken. Ik denk dat we nog altijd niet goed beseffen wat we hier live aan het meemaken zijn. We zijn onze plaats op het wereldtoneel niet aan het verliezen. We hebben de trein al gemist. En het ergste is dat ze in Brussel nog altijd op het perron staan alsof hij elk moment kan terugkomen.