อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
ตอนเด็กสงสัย งานออฟฟิศทำอะไร เหนื่อยตรงไหน อยู่แต่ในห้องแอร์
ตอนโตได้มาทำ คือทำแต่เอกสาร เอกสารเยอะมากกกก เหนื่อยมากโดยเฉพาะกับคน เหนื่อยคือเหนื่อยล้าในการใช้สมอง พูดและดวงตาในการจ้องมองจอคอมฯ 8 ชั่วโมง มีแอร์ก็เย็นสบายแต่ถ้ามันหนาวคือซ้อมอยู่ขั้วโลกเหนือ มือแข็ง คีย์ไม่ออก เป็นหวัดเพราะแอร์ตกใส่หัว
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
ชั้นให้เพื่อนลอกการบ้านตลอด เพื่อนเรียนไม่จบ ต้องซ้ำ 1 ปี ฉันจบ 3 ปีครึ่งได้ทำงานบริษัทเร็ว ตอนนี้จะ 30 เรายังเป็นพนักงานบริษัท ส่วนเพื่อนคนนั้น ขอตังพ่อไปเรียนทำอาหารเมืองนอก กลับมาเปิดร้านอาหาร ตอนนี้มี 3 สาขา
เรามีทุกอย่างเหมือนกันหมด ยกเว้นคำว่าพ่อรวย
ชีวิตหลังเรียนจบ บางคนเกียรติ 1 สุดท้ายมาจบที่การเป็นหนูถีบจักรให้บริษัท ในขณะที่ลูกคนรวย ไม่ตั้งใจเรียน กลับไปบริหารกิจการ บริษัทของครอบครัว และเมื่อเวลาผ่านไป 10 ปี จะยิ่งเห็นความเปลี่ยนแปลงของทุกๆอย่าง สังคม wealth เครดิตในการทำธุรกิจ connection ของคนที่มีฐานะ คือ ต้นทุนที่มีค่ามาก มันไปคนละเส้นทาง
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
คิดว่าตอนเรียนอาจยังไม่เห็นความแตกต่างชัดเท่าไร แต่พอเข้าสู่วัยทำงาน จะเห็นเรื่องต้นทุนชีวิตไม่เท่ากันชัดมาก
สมมติเรียนจบมาแล้วยังหางานไม่ได้ คนที่พ่อแม่หาเช้ากินค่ำอาจต้องรีบหางานอะไรก็ได้เพื่อให้มีรายได้ แต่คนที่บ้านมีฐานะหน่อยอาจมีเวลารอ มี Connection หรือเลือกงานที่อยากทำจริงๆ
บางคนอยากเริ่มธุรกิจก็เริ่มได้ เพราะถ้าล้มยังมีบ้านให้กลับไปตั้งหลัก แต่บางคนไม่มีโอกาสแม้แต่จะลองผิดลองถูก เพราะความผิดพลาดแต่ละครั้งมีต้นทุนที่ต้องจ่าย
สุดท้ายคนรุ่นเดียวกันอาจไม่ได้เริ่มต้นจากจุดเดียวกัน และไม่ได้มีอิสระในการเลือกชีวิตเท่ากันด้วย
ต้นทุนชีวิตไม่ได้แปลว่าคนที่มีต้นทุนสูงจะประสบความสำเร็จเสมอไป หรือคนที่ต้นทุนต่ำจะไปไม่ถึงฝัน แต่คนที่มีต้นทุนสูงมักมีพื้นที่ให้ลองผิดลองถูกมากกว่า ขณะที่บางคนต้องใช้พลังทั้งหมดไปกับการประคองชีวิตให้เดินต่อไป
นี่แหละคือความแตกต่างที่บางครั้งคนมองจากปลายทางอย่างเดียวอาจไม่เคยเห็นเลย
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
สิ่งที่ตอนเป็น First Jobber รู้หลังจากที่ได้ทำงานจริง 🤓 •.
1. ใช้ MS Word ได้ แต่พอเจอเอกสารจริง ๆ กลับไม่รู้ว่าจะต้องจัด Format ยังไงให้เหมาะสม เพราะการทำรายงานส่งอาจารย์ กับการทำเอกสารส่งลูกค้า หรือผู้บริหารนั้นมันไม่เหมือนกัน
2. คิดว่าใช้ MS Excel ได้ แต่พอเจอสูตร Vlookup กับ Pivot Table ถึงกับต้องเปิด Google หาวิธีทำ เพราะทักษะที่ใช้ในห้องเรียน หรือสิ่งที่เคยอบรมมานั้นอาจจะยังไม่ครอบคลุมงานจริง ๆ
3. คิดว่าทำ MS PowerPoint เก่ง แต่พอทำ Presentation ให้ผู้บริหาร หรือคนในที่ประชุมได้เห็น กลับต้องคิดมากกว่าแค่ความสวย เพราะต้องสรุปข้อมูลในกระชับ เข้าใจง่าย และตรงประเด็น
4. คิดว่าภาษาอังกฤษตัวเองดี แต่พอต้องเขียน Email ตอบคนนอกองค์กร หรือสื่อสารกับคนในองค์กรกลับไม่มั่นใจ เพราะการใช้ภาษาอังกฤษในชีวิตประจำวัน กับในบริบทการทำงานนั้นแตกต่างกัน
5. เรียนภาษาอังกฤษมาหลายปี แต่พอต้องคุยหรือพูดต่อหน้าชาวต่างชาติ กลับรู้สึกถึงความกดดัน เพราะเราไม่สามารถย้อนกลับไปเปิด Dictionary หรือ Google Translate ได้ตลอดเวลา สมองในตอนนั้นต้องพูดออกมาทันทีเท่าที่นึกออก
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
แล้วกุเคยคิดตัว S ไม่ออกแต่มันต้องพูด นี่เลยพูดไปว่า S snake(งู) กุอายจนไม่รุ้จะอายยังไง 5555555555555555555555555555555555555
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
ตอนสอบสัมเคยได้โจทย์ว่าเพื่อนโกหกว่าป่วยแต่จริงๆนอนตื่นสายจนขาดพรีเซ้น ครูเรียกไปถามความจริง เราจะบอกความจริงมั้ย อ่านโจทย์จบ กรรมการก็บอก เปิดม่านครับ! แล้วผ้าม่านกั้นเตียงคนไข้ก็เลื่อนออก เผยให้เห็นนักแสดงนั่งรออยู่ แล้วก็หันมาต่อบทกับกรุทันที 655555
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
เฮียเมาหรือเปล่าดูล้นๆมาก ตอนแย่งไปหน้าพี่ธนินออกเลย ไม่รู้หลังกล้องเค้าได้พูดเรื่องนี้กันมั้ย แต่สงสารหม่าม้าของขวัญราคานี้เค้าควรเป็นคนแรกที่ได้จับ กระชากกันจนเสียราคาหมด
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
เมื่อ THE TOYS ลงประกาศคอนด้วยรูปจาก google map 5555555555555555555555555555
#THETOYS #JeffSatur
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
พุดดิ้งถ้วยเดียวอยู่ในตู้เย็นบริษัทมาเป็นปี ทุกคนรู้ว่าห้ามแตะ แต่เด็กใหม่ไม่เคยรู้เหตุผล จนวันนึงบังเอิญเห็นความลับเข้า
- เจ้าของเรื่องบอกว่าตั้งแต่เข้าทำงาน ก็เห็นพุดดิ้งถ้วยนึงวางอยู่ในตู้เย็นพร้อมโพสต์อิทเขียนว่า ห้ามกินของ xxx ทั้งที่ดูวันหมดอายุแล้วมันหมดไปนานมาก แต่ไม่มีใครทิ้ง แม้แต่พนักงานทำความสะอาดก็ไม่แตะ
- พอถามรุ่นพี่ ทุกคนพูดเหมือนกันว่า อย่าไปยุ่ง บางคนถึงขั้นบอกว่า ถ้าแตะแล้วจะเป็นเรื่อง เจ้าของเรื่องเลยไม่กล้ายุ่งกับมันมาตลอด แต่ผ่านไปเป็นปีเริ่มสังเกตว่ามีบางช่วงพุดดิ้งดูใหม่มาก แพ็กเกจยังสวยเหมือนเพิ่งซื้อ เลยเริ่มสงสัยว่ามันจะเป็นถ้วยเดิมมาตลอดจริงเหรอ
- จนวันนึงทำงานดึกถึงประมาณ 5 ทุ่ม แล้วบังเอิญเห็นหัวหน้าทีมเปิดตู้เย็น หยิบพุดดิ้งถ้วยนั้นไปทิ้ง แล้วเอาถ้วยใหม่มาใส่แทน ก่อนจะลอกโพสต์อิทใบเดิมมาแปะไว้เหมือนเดิม
- พอโดนเห็นเข้า หัวหน้าถึงยอมเฉลยว่า เจ้าของชื่อบนโพสต์อิทคือพนักงานในทีมที่ถูกย้ายไปทำงานต่างประเทศเมื่อปีที่แล้ว ก่อนย้ายเขาเอาพุดดิ้งมาวางไว้แล้วพูดเล่น ๆ ว่า ห้ามแตะนะ เดี๋ยวกลับมาแล้วจะกิน
- แต่คนในทีมดันรักษาคำพูดนั้นไว้จริง ๆ ทุกครั้งที่พุดดิ้งใกล้หมดอายุ หัวหน้าจะแอบซื้อถ้วยใหม่มาเปลี่ยน ส่วนโพสต์อิทใบเดิมก็เก็บไว้ ทำแบบนี้ทุกเดือนมาตลอดหนึ่งปี
- เจ้าของเรื่องถามว่าทำไมต้องทำขนาดนี้ หัวหน้าบอกว่า ถ้าวันที่เขากลับมาแล้วพุดดิ้งหายไป มันจะเหมือนพวกเราลืมเขาไปแล้ว
- เดือนต่อมาพนักงานคนนั้นกลับมาจริง ๆ วันแรกที่มาถึงก็เดินไปเปิดตู้เย็น พอเห็นพุดดิ้งยังอยู่ที่เดิมก็พูดว่า มันยังอยู่จริง ๆ เหรอ แล้วทั้งขำทั้งร้องไห้
- หัวหน้าเลยบอกให้ดูวันหมดอายุ ถึงได้เห็นว่าพุดดิ้งถ้วยนั้นเพิ่งซื้อมาในอาทิตย์นั้น เขาก็กินมันจนหมด ส่วนคนในทีมก็มายืนดูกัน แล้วถามสั้น ๆ ว่า อร่อยไหม เจ้าตัวตอบแค่ว่า อร่อย
- แต่หลังจากกินเสร็จ เขากลับไปซื้อพุดดิ้งถ้วยใหม่มาวางไว้ที่เดิม แล้วเขียนโพสต์อิทใบใหม่ว่า ห้ามกินของคนต่อไป
- ตอนนี้ในตู้เย็นบริษัทเลยยังมีพุดดิ้งวางอยู่หนึ่งถ้วยเหมือนเดิม แต่ไม่มีชื่อเจ้าของแล้ว ถ้าวันไหนมีใครในทีมต้องจากไปไกล ๆ พุดดิ้งถ้วยนั้นก็จะกลายเป็นของคนนั้นต่อ
#มินนี่แปลให้
회사 휴게실 냉장고에 "내 거 먹지 마" 라고 쓴 푸딩이 1년째 있는데 아무도 안 먹고 아무도 안 버림
입사하자마자 봤음 냉장고 맨 위 칸 푸딩 하나 포스트잇에 "○○ 거 먹지 마" 이름은 모르는 사람
유통기한을 봤더니 이미 지나 있었음 근데 아무도 안 버림 청소하시는 분도 그건 안 건드림
선배한테 물어봤더니 "그건 건드리지 마" 하고 끝 다른 선배도 "그거 손대면 큰일 나" 함
1년 동안 그 푸딩만 봤음 이상한 건 가끔 푸딩이 새것처럼 보였음 포장이 깨끗함 1년 된 푸딩이 그럴 리가
어느 날 야근하다가 밤 11시에 휴게실 갔는데 팀장님이 냉장고 앞에서 푸딩을 꺼내서 쓰레기통에 넣고 새 푸딩을 넣고 있었음 포스트잇을 옮겨 붙이면서
나를 보더니 팀장님이 당황해서
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
คำว่าเด็กจบใหม่ เฟิร์สจ้อบแจ้บอยู่กับเราแป๊ปเดียว เพราะงั้น พยายามถามให้ได้มากที่สุด อย่ากลัวพลาด อย่ากลัวว่าคนอื่นจะมองว่าโง่ เพราะคำว่าเฟิร์สจ้อบเบ้อมันช่วยเราอยู่ พยายามเก็บทุกอย่าง สงสัยอะไรถามให้หมด
อย่าสนใจการเมืองบริษัท ทำตัวกลางๆนิ่งๆ ใครพูดไรนินทาใครอย่าไปร่วมวง ฝึกการพรีเซ็นต์ให้ดีๆ และอย่าลืมมองหาไอดอลของตัวเอง 🫶🏻
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
พึ่งรู้ชีวิตรักของเชฟป้อม คือเริ่มตั้งแต่วันแต่งงานเลย ตอนที่ถ่ายรูปกันช่างภาพบอกให้ยืนคู่เหมือนคนรักหน่อย แล้วเจ้าบ่าวกระซิบบอกข้างหูเลยว่า ก็ไม่รักหนิ แล้วตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกันผู้ชายก็ไม่เคยชมว่า ทำอาหารอร่อยเลย มึ้งงคือนั่นเชฟป้อมอะ แถมผู้ชายนี่ยังนอกใจอีก แล้วคือตอนที่จะหย่านี่ยังให้โอกาสนะ แต่ผู้ชายคือบอกว่าตัวเองดีอยู่แล้วไม่มีอะไรต้องปรับปรุง
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
จากคนที่มีประสบการณ์ลองเข้าไปทำงานในส่วนราชการมาเกือบ 1 ปี บอกเลยว่า ออกมาแล้ว ไม่อยากกลับเข้าไปเลย
สิ่งที่ไม่โอเค คือ
1. เวลาเข้างานคือ 8.30
ทำงานวันแรก เราไปถึงที่ทำงาน 8.00 ไม่มีเจ้าหน้าที่เลยสักคน แถมถามเราด้วยว่า รีบมาทำไม คนอื่นเขามากันเกือบ 9.00 นู่น (ถามจริง?)
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
โห้ คิวเทโตขนาดนี้แล้วหรอวะ ทั้งวุฒิภาวะ ทั้งนิสัย โตขึ้นจริงๆ เป็นกู้ดบอยขึ้นแล้วอ่ะ
คิวเทกับเบญ (แฟนคิวเท) จะเอาของไปบริจาคให้น้อง ๆ ที่โรงเรียนบนดอย แต่ GPS พามาทางที่มันไปยาก ฝนก็ตก จนทำให้ล้อรถติดกับโคลน ละคือคุณเบญใจเย็นมาก ๆ ไม่อารมณ์เสียเลย จนเรียกชาวบ้านมาช่วย ใช้เวลาอยู่ตรงนั้นกัน 3 ชั่วโมง คิวเทก็รู้สึกผิดมาก ทั้งขอโทษแฟนตลอด ทั้งล้างเท้าให้แฟน ขอโทษและขอบคุณพี่ ๆ ที่มาช่วย ฮีโตขึ้นมากจริง ๆ อะ ละคุณเบญแฟนฮีก็น่ารักมากกก ช่วงนี้กลับมาดูคลิปเค้าบ่อยขึ้นเลยอะ
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
แม่แฟนบอกว่า “ถ้าเลิกกับลูกชายฉันจะให้เงิน 1 ล้านเยน”
“ห๊ะ?”
“ได้เงินล้านเลยหรอ”
ฉันเผลอพูดเสียงในหัวออกมา
แม่เขาไม่ขยับคิ้วเลยสักนิด
เรานั่งที่โต๊ะมุมข้างในสุดของร้านกาแฟ
บนโต๊ะมีซองหนาๆ วางอยู่
ข้างๆนั้น มีกระดาษหนึ่งแผ่น
มันคือสัญญา
“เขียนชื่อตรงนี้แล้วเอาซองกลับไปได้เลย”
“เคยเห็นแต่ในละคร”
“แต่ในชีวิตจริงก็มีแฮะ”
เราคบกันมา 2 ปีแล้ว
บ้านแฟนทำธุรกิจรับเหมาก่อสร้าง
แม่เขาเป็นประธานบริษัท
นี่เป็นครั้งแรกที่แม่เขาเรียกฉันมาคุยสองคน
ฉันหยิบสัญญาขึ้นมาอ่าน
อ่านตั้งแต่ต้นจนจบ
อ่านสองรอบ
1) ต้องยุติความสัมพันธ์กับลูกชาย
2) ต้องติดต่อเขาภายในวันนี้
3) หากปฏิบัติตาม จะจ่ายเงินให้ 1 ล้านเยน
มีแค่นั้น
“ฉันจะเซ็น”
คิ้วแม่เขาขยับเป็นครั้งแรก
“จริงเหรอ?”
“ล้านนึงมันเยอะนะ”
ฉันเซ็นชื่อในสัญญา
แล้วส่งไลน์หาแฟนทันที
“เลิกกันเถอะ”
ขึ้นอ่านทันทีเลย
ฉันหันหน้าจอให้แม่เขาดู
“เลิกกันแล้วนะคะ”
แม่เขาดูตกใจเล็กน้อย แล้วดันซองมาให้ฉัน
“คิดว่าจะต่อรองมากกว่านี้”
“ไม่มีเหตุผลให้ต่อรองนี่คะ”
ฉันใส่ซองเข้ากระเป๋า
ตอนนั้นโทรศัพท์ดัง
เป็นสายจากเขา
ฉันเปิดลำโพงรับ
“หมายความว่ายังไง”
“เราเลิกกันแล้วหรอ”
“หมายความว่ายังไง?”
“ฉันได้เงินล้านมา”
ปลายสายเงียบไป
“งั้น... คบกันอีกครั้งดีไหม”
“ได้เลย”
ฉันวางสาย
แม่เขาก็ชะงักไป
“เดี๋ยวก่อนนะ”
“คะ”
“เมื่อกี้มันคืออะไร”
“เรากลับมาคบกันใหม่แล้วค่ะ”
ฉันวางหนังสือสัญญาลงตรงหน้าแม่
“ในสัญญามีแค่ เลิกกัน ใช่ไหมคะ”
“ใช่ มีเขียนไว้”
“แต่ไม่ได้เขียนว่า ‘ห้ามกลับมาคบกันใหม่’ นะคะ”
ร้านกาแฟเงียบกริบ
คุณลุงโต๊ะข้างๆ เงยหน้าจากหนังสือพิมพ์ขึ้นมามอง
แม่ของเขาอ่านสัญญาอยู่นาน
แล้วจู่ๆก็หัวเราะออกมา
หัวเราะเสียงดัง
พนักงานในร้านตกใจจนมองมา
“เธออ่านสัญญาละเอียดมากจริงๆนะ”
“เพราะงานที่ฉันทำต้องอ่านทุกวันค่ะ”
ฉันทำงานเป็นคนดูแลสัญญาที่บริษัทอสังหาริมทรัพย์
แม่เขาหัวเราะพลางปาดน้ำตาที่หางตา
“บริษัทฉันน่ะ”
“คะ”
“เดือนที่แล้วเสียเงิน 8 ล้านจากช่องโหว่ในสัญญาผู้รับเหมา”
“8 ล้านเลยเหรอคะ”
“ไม่มีใครอ่านจนจบเลยสักคน”
แม่เขาเคาะซองเงินด้วยนิ้ว
“เอาล้านนึงไปเถอะ”
“ได้เหรอคะ”
“คิดซะว่าเป็นค่าเรียน”
จากนั้นแม่ก็พูดอย่างจริงจังว่า
“ถ้าแต่งงานกับลูกชายฉันแล้ว ช่วยดูสัญญาทั้งหมดของบริษัทให้หน่อยได้ไหม?”
“คิดค่าบริการเพิ่มนะคะ”
แม่เขาหัวเราะอีกครั้ง
เงินล้านนั้นกลายเป็นค่าใช้จ่ายในงานแต่งครึ่งปีต่อมา
วันที่แต่งงาน แม่ก็ให้ซองมาใหม่
ข้างในมีสัญญาฉบับใหม่
1) ถ้าหย่ากับลูกชาย ต้องคืนเงิน 1 ล้านเยน
ฉันอ่านจนจบ
ด้านหลังมีอีกหนึ่งบรรทัด
2) ถ้าแต่งงานใหม่อีกรอบ ไม่ต้องคืนเงิน
彼氏の母から「息子と別れてくれたら100万円払う」と言われたんだけど
「は？」
「1撃100万貰えるのでかww」
心の声が口から出ていた。
彼の母は眉1つ動かさなかった。
喫茶店の1番奥の席だった。
テーブルの上に分厚い封筒が置いてあった。
その横に紙が1枚あった。
念書
「ここに名前を書いて封筒を持って帰ってください」
「ドラマで見たことあります」
「現実でもあるのよ」
彼とは付き合って2年だった。
彼の家は地元で建設会社をやっていた。
彼の母はそこの社長だった。
初めて2人きりで呼び出されたのが今日だった。
私は念書を手に取った。
上から最後まで読んだ。
2回読んだ。
一、息子と交際を終了すること
二、本日中に本人に連絡すること
三、上記を守った場合に金100万円を支払う
それだけだった。
「書きます」
彼の母の眉が初めて動いた。
「本当に？」
「100万は大きいので」
私は念書に名前を書いた。
その場で彼にLINEを送った。
別れよう
すぐに既読がついた。
彼の母の前で画面を見せた。
「交際終了しました」
彼の母は少しだけ驚いた顔をしてから封筒を私の方に押した。
「もっとごねると思った」
「ごねる理由がないので」
私は封筒をバッグに入れた。
その時スマホが鳴った。
彼からの電話だった。
スピーカーにして出た。
「どういうこと」
「別れたの」
「なんで」
「100万もらったから」
電話の向こうで彼が黙った。
「じゃあもう1回
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
การที่เด็กผู้หญิงตั้งท้องตั้งแต่ 4ขวบ คือหลักฐานที่บอกว่ามนุษย์ผู้ชายเลวร้ายได้แค่ไหน
หรือจะเถียงว่าไม่ใช่?
ลินา เมดินา แม่ที่อายุน้อยที่สุดในโลก (ท้องตอน 4 ขวบ คลอดตอน 5 ขวบ) เคสนี้คนมองว่าเป็นปริศนา จริงๆ ผู้เชี่ยวชาญสืบละว่าคนทำเด็กท้องก็คนในครอบครัว มีพ่อ ปู่ พี่ชาย มีความเป็นไปได้สูงสุด แต่สมัยนั้นไม่มีตรวจดีเอ็นเอ อีกอันคือคนในหมู่บ้านทำแล้วช่วยกันปิด ที่สำคัญผู้เชี่ยวชาญว่าคนเราโดนล่วงละเมิดมากๆ ทำให้เกิดภาวะโตก่อนวัย มีฮอร์โมน เท่ากับโดนมาหลายครั้ง ถ้าเด็กไม่ช็อกจนจำไม่ได้ ก็กลัวมีแผลใจจนไม่อยากบอกว่าใครทำ
อยากเป็นอลิซาเบธ retweeted
เท่าที่จำได้คือเคสนี้หดหู่มาก แล้วเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองท้อง ไม่รู้ว่าการท้องคืออะไร เข้าใจว่าเด็กคือน้องชายตัวเอง
ลินา เมดินา แม่ที่อายุน้อยที่สุดในโลก (ท้องตอน 4 ขวบ คลอดตอน 5 ขวบ) เคสนี้คนมองว่าเป็นปริศนา จริงๆ ผู้เชี่ยวชาญสืบละว่าคนทำเด็กท้องก็คนในครอบครัว มีพ่อ ปู่ พี่ชาย มีความเป็นไปได้สูงสุด แต่สมัยนั้นไม่มีตรวจดีเอ็นเอ อีกอันคือคนในหมู่บ้านทำแล้วช่วยกันปิด ที่สำคัญผู้เชี่ยวชาญว่าคนเราโดนล่วงละเมิดมากๆ ทำให้เกิดภาวะโตก่อนวัย มีฮอร์โมน เท่ากับโดนมาหลายครั้ง ถ้าเด็กไม่ช็อกจนจำไม่ได้ ก็กลัวมีแผลใจจนไม่อยากบอกว่าใครทำ
