Aysun Karaalioğlu

Paris’te haftalar önce yoksullar ve sığınmacılar gözaltına alınır gibi bir sabah topluca başka kentlere geçici süreyle götürüldü, yaşadıkları bölgeler “olimpiyat köyü” projesi için sorgusuz sualsiz boşaltıldı. Sydney’de olimpiyat köyü atıl durumda, Atina’da da öyle. Üstelik Yunanistan ekonomisine olumsuz etkileri uzun süre konuşuldu. Pekin’de yoksulların yaşadığı bölgelerde konutlar yıkıldı, kiralar yükseldi. Londra’da da yerinden edilme ve soylulaştırma hız kazandı. Rio’da olimpiyatlar için inşa edilen tesisler enkaza dönüştü. Olimpiyatların ev sahibi kentlere etkilerini kısa bir araştırmayla dahi detaylıca görebilirsiniz. Bizim meşhur olimpiyat stadı o dönem Küçükçekmece sınırlarında bulunan Ayazma sakinlerini kış ortasında evsiz bıraktı. Üstelik yıllardır arada sırada düzenlenen etkinlikler dışında kullanılmıyor. Bizim gibi ülkelerin metropolleri için olimpiyat, yoksullar için yıkım, yerinden edilme, üst sınıfların eline geçen kentsel mekan demektir. İstanbul depremi bekliyor. Siyasetçilerin “prestij” için, “İstanbul’u pazarlamak” için popülist faaliyetlere yönelmesinden bıktık. 2013’te Kadir Topbaş olimpiyat başvurusu yapacağını söylediğinde nasıl karşı çıktıysak, bugün de aynı rasyonel gerekçelerle karşısındayız. Bu kente yazık ediyorsunuz, etmeyin! İstanbul’da depreme dönük risk azaltımı yapmak önceliklidir, birkaç hafta sürecek ve sonra atıl tesisler, bu atıl tesislerin yüksek bakım maliyetlerini hepimizin sırtına yükleyecek olimpiyatlara çok büyük harcamalar (ortalama 15-20 milyar euro) yapmak yanlışta ısrar etmektir. Bizi duyun, görün. Seçilmiş ya da atanmış fark etmez, birisine oy vermek, o kişiyi ya da atadıklarını kentlerimizle ilgili böyle büyük kararları vermesi için yetkilendirmez. Yetkilendirir de, bu yetkiyi kullandığınız zaman bu sizi başkalarına benzetir.