ایده ای درباره نظم دادن ارتباطاتم توی ذهنم هست که میخوام از فردا شروع کنم به اجرا کردنش:
به هر دوست و آدم دو بار زنگ میزنم در بازه معلومی و آهنگ میفرستم و پیام هم میدم.
اگر پس از یک هفته از طرف مقابل بازخوردی نگرفتم،خدانگهدار.
من تازه فهمیدم که چرا هیچی درباره تموم شدن دوره لیسانسم و سرکار رفتنم ننوشتم، چون همه اینا سال قبل مصادف شده بود با اینکه مادربزرگم رفت.
وقتی دیگه نبود خوشحالی و موفقیتم رو ببینه، حس کردم نوشتن و حرف زدن دربارشون برام بیمعنیه.