3,5-letni Kacper zmarł po błędnej diagnozie w szpitalu. Szczepienie przeciw rotawirusom może prowadzić do wgłobienia jelita, a wgłobienie do niedokrwienia i martwicy. Weintraub i wsp., „NEJM” wsakzuje między innymi na 8,4-krotnie większe ryzyko wgłobienia w tygodniu po Rotarix względem historycznej częstości sprzed wprowadzenia szczepień. (The New England Journal of Medicine:"Risk of Intussusception after Monovalent Rotavirus Vaccination"). U Kacpra opisano zadzierzgnięcie jelita z martwicą. Wgłobienie mogłoby prowadzić do takiego stanu. Polska ma długą historię zmagań z różnymi formami tyranii i autorytarnego rządzenia. 25 państw w Europie ma system szczepień, które są całkowicie dobrowolne i nie podlegają wymuszenia w drodze grzywien administracyjnych. Nie ma żadnego „anty” w domagania się dobrowolności procedury medycznej, która wiąże się z ryzykiem nieodwracalnych powikłań w tym zgonu!

Rodzina 23-letniego Williama Chapmana, który 10 października zginął po wejściu na wybieg tygrysa w Yorkshire Wildlife Park, poinformowała, że od lat cierpiał na poważną chorobę psychiczną i miał przepisane silne leki. Wcześniej Richard White, który twierdził, że widział mężczyznę w parku, napisał: „Od razu można było poznać, że jest autystyczny i niesłyszący”. Jego wypowiedź przytoczył 11 października AOL. RIP

Po wyroku z 2023 r. kolejna nasza skarga dotycząca obowiązkowych szczepień otrzymała dalszy bieg przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przypomnę: 9 maja 2023 r., w prowadzonej przez nas sprawie SK 81/19, TK stwierdził niekonstytucyjność regulacji w zakresie, w którym terminy wymagalności szczepień i liczba dawek były określane w komunikacie Głównego Inspektora Sanitarnego zamiast w rozporządzeniu ministra. W pozostałym zakresie Trybunał umorzył postępowanie. Nie rozstrzygnął więc merytorycznie wszystkich podniesionych zarzutów. Teraz, postanowieniem z 17 września 2026 r., sygn. Ts 176/23, TK nadał dalszy bieg kolejnej naszej skardze. Obejmuje ona ten sam katalog przepisów: ustawowe podstawy obowiązku szczepień oraz przepisy dawnego rozporządzenia z 18 sierpnia 2011 r. Będziemy domagać się stwierdzenia materialnej niezgodności zaskarżonych przepisów z Konstytucją. Chodzi o ocenę samej treści obowiązku szczepień, jego konieczności i proporcjonalności oraz zakresu ingerencji w prawa jednostki. Jednym z argumentów będzie porównanie z państwami, w których analogiczne szczepienia są dobrowolne. Jeżeli przy porównywalnej sytuacji epidemiologicznej inne państwa realizują ochronę zdrowia publicznego bez takiego obowiązku, polskie władze powinny wykazać, dlaczego w Polsce konieczne jest stosowanie przymusu. Samo powołanie się na ochronę zdrowia publicznego nie zastępuje uzasadnienia konieczności ograniczania konstytucyjnych praw i wolności. Do Trybunału Konstytucyjnego zaskarżymy również nowe rozporządzenie Ministra Zdrowia z 27 września 2023 r. w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych. Obecne postanowienie oznacza przejście wstępnej kontroli dopuszczalności skargi. Obowiązek szczepień polskich dzieci na ma umocowania w konstytucji RP.

Nie zgadzamy się na tworzenie „cyfrowego więzienia sanitarnego”. Podczas ostatniego wystąpienia przedstawiłem sprzeciw wobec proponowanego modelu elektronicznej karty szczepień i centralnego rejestru danych o szczepieniach. Cel egzekucyjny zapisano wprost w dokumentach zespołu Ministerstwa Zdrowia. Zgromadzone dane mają służyć postępowaniom mandatowym i egzekucyjnym. To wymaga poważnej debaty o granicach ingerencji państwa w życie rodzin. Państwo musi wykazać zasadność i niezbędność takiej ingerencji w nasze prawa. Cyfryzacja nie rozwiązuje zarzutów dotyczących legalności przymusu szczepień. Przypominam, że po wyroku TK z 2023 r. Ministerstwo Zdrowia przeniosło kalendarz szczepień z komunikatu GIS do rozporządzenia z przekroczeniem delegacji ustawowej - bez jakiejkolwiek analizy sytuacji epidemiologicznej - granica delegacji z ustawy. Przypomniałem sprawę naszej Mandantki. Lekarz zgłosił niepożądany odczyn poszczepienny jako poważny. Sanepid zmienił kwalifikację na łagodną. WSA odrzucił skargę, uznając, że nie ma podstaw prawnych do rozpoznania takiego sporu, gdyż brak upoważnienia w przepisach. W rezultacie sąd nie zbadał zasadności zmiany kwalifikacji NOP - rejestr całkowicie niewiarygodny. Przypomniałem również sprawę, w której podniesiono zarzut znacznego przekroczenia zawartości adiuwantu w szczepionce względem wartości określonej w Charakterystyce Produktu Leczniczego. GIF odmówił wszczęcia postępowania na żądanie matki dziecka, a sąd administracyjny zaakceptował tę odmowę. Matce odmówiono prawa do zainicjowania urzędowej kontroli w tym trybie z powodu braku interesu prawnego. Są to konkretne problemy praw pacjenta (tego najmłodszego - najbardziej bezbronnego) i tutaj jakichkolwiek propozycji pozytywnych zmian nie uświadczycie. Zwróciłem także uwagę na zakres kontroli NIK. Raport dotyczący wykonywania obowiązkowych szczepień służy dziś jako podstawa do nagonki na rodziców za braki szczepień. Jednocześnie raport ten w ogóle nie odniósł się do wadliwości rejestracji NOP w Polsce. Mówiłem również o wyciekach danych medycznych i konsekwencjach gromadzenia imiennych informacji o dzieciach w centralnym rejestrze. Danych o zdrowiu dziecka nie da się po wycieku uczynić ponownie tajnymi. Osobno poruszyłem HPV. Domagałem się ujawnienia analiz epidemiologicznych oraz wykazania podstawy ustawowej proponowanego obowiązku. Art. 17 ust. 10 wymaga uwzględnienia danych epidemiologicznych i mówi o wykazie chorób zakaźnych. Minister powinien wyjaśnić, na jakiej podstawie projekt obejmuje obowiązkiem zakażenia HPV. Wprowadzenie obowiązku z przekroczeniem delegacji ustawowej to delikt konstytucyjny. Moje stanowisko jest jednoznaczne: sprzeciwiam się proponowanemu modelowi centralnego nadzoru. Domagam się poszanowania praw rodziny, ochrony danych medycznych oraz rzeczywistej kontroli nad rejestrowaniem i kwalifikowaniem NOP.

Blisko cztery godziny rozprawy. Przesłuchanie pierwszego świadka nadal nie zostało zakończone. Rozprawa dotycząca wniosku Prezydenta m.st. Warszawy o rozwiązanie PSNLiN, złożonego po wystąpieniu Rzecznika Praw Pacjenta, rozpoczęła się o godz. 11.00 i zakończyła krótko przed 15.00. Rozwiązania stowarzyszenia domaga się prezydent jak i prokurator, który zgłosił swój udział w sprawie. Spośród czterech zaplanowanych do przesłuchania świadków sąd zdążył rozpocząć przesłuchanie jednego: dr. n. med. Piotra Witczaka. Pod koniec rozprawy, gdy rozważano, czy uda się jeszcze tego dnia dokończyć przesłuchanie, ze strony pełnomocnika wnioskodawcy padło określenie „kopalnia wiedzy” oraz uwaga, że dziś na pewno nie skończymy. Przyjąłem te słowa z ogromną satysfakcją. Tym bardziej że padły ze strony przeciwnej. Odkłamywanie mitów o „bezpieczeństwie szczepień” wymaga czasu. Rozprawa została odroczona na kolejny termin. Dr n. med. Piotr Witczak jest biologiem medycznym o specjalności naukowej w immunologii. W latach 2015-2020 pracował jako analityk technologii medycznych w Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT). Zajmował się przygotowywaniem raportów i analiz dotyczących technologii lekowych, przede wszystkim analiz klinicznych. Prowadził również szkolenia z medycyny opartej na dowodach naukowych (EBM) oraz oceny technologii medycznych (HTA).

Jutro w sądzie bronimy ludzi, wspaniałych lekarzy, którzy są prawdziwym głosem pacjentów. Wniosek o rozwiązanie stowarzyszenia złożył Prezydent m.st. Warszawy Rafał Trzaskowski.

Projekt interpelacji w sprawie planowanego obowiązku szczepień przeciw HPV. Chodzi o zarzut przekroczenia ustawowych uprawnień ministra i analizy, których MZ nie udostępniło mi mimo wniosku z listopada 2025 r. Powinniśmy też zapytać ile organizacji zgłosiło krytyczne uwagi, które stanowiska opublikowano, a których nie i dlaczego. Sprawę nieudostępnienia informacji skierowałem już do WSA w Warszawie. Proszę posłów o stosowne działanie 🚣‍♀️

Dziś we Wrocławiu odbyło się posiedzenie sądu w przedmiocie rozpoznania zażalenia na umorzenie postępowania przygotowawczego. Tomasz miał 31 lat. Był żołnierzem zawodowym. Osiemnaście dni po szczepieniu preparatem AstraZeneca przeszedł operację, podczas której usunięto mu większość jelita cienkiego. W dokumentacji opisano resekcję około 90 procent. Przed tymi zdarzeniami był zdrowym, młodym człowiekiem pełniącym służbę wojskową we Wrocławiu. Nie leczył się przewlekle. Nie chciał przyjąć tego szczepienia, ale obawiał się konsekwencji służbowych odmowy: ograniczenia możliwości awansu i udziału w kursach oraz nieprzedłużenia kontraktu: „Bałem się, że mogę stracić pracę”. Wskazywał również, że przed podaniem preparatu nie wyjaśniono mu ryzyka powikłań, ani jaki zostanie podany 22 kwietnia 2021 r. w 4 Wojskowym Szpitalu Klinicznym we Wrocławiu podano mu szczepionkę AstraZeneca. Następnego dnia pojawiły się dolegliwości. Do szpitala Tomasz trafił już 3 maja 2021 r. z silnymi bólami brzucha i klatki piersiowej. 6 maja o godz. 20:11 stężenie D-dimerów wynosiło 44 796 ng/ml przy wartości referencyjnej poniżej 500 ng/ml. Następnego dnia tomografia potwierdziła zatorowość płucną. Tomasz nadal odczuwał bóle brzucha. W tym samym badaniu opisano zmiany w obrębie trzustki. Radiolog nie postawił jednak rozpoznania jej ostrego zapalenia. Napisał, że zmiany „mogą sugerować ostre zapalenie trzustki”. W konsultacji chirurgicznej odnotowano przy tym, że wyniki oznaczeń enzymów trzustkowych w diagnostyce na SOR były w normie. Później biegli w opinii wymienili zapalenie trzustki jako możliwą przyczynę zakrzepicy. Tymczasem 7 kwietnia 2021 r. GIF opublikował ostrzeżenie EMA o zakrzepicy z małopłytkowością po AstraZeneca, także w naczyniach trzewnych, a stanowisko NIL z 13 kwietnia zawierało zalecenia diagnostyki i leczenia tego powikłania. 14 kwietnia Dania zrezygnowała z preparatu w swoim programie szczepień, uwzględniając to ryzyko. W naszej ocenie doszukiwanie się przyczyny w zapaleniu trzustki, którego związku z zakrzepicą biegli nie wykazali, sprawia wrażenie szukania na siłę alternatywy dla powikłania poszczepiennego. Nawet ta hipoteza nie odpowiada jednak na pytanie, czy zakrzepicę i niedokrwienie jelit rozpoznano odpowiednio wcześnie. 8 maja Tomasz cierpiał mimo podawanych leków przeciwbólowych. O godz. 10:00 zapisano wzdęty, tkliwy brzuch, obronę mięśniową i dodatnie objawy otrzewnowe. O godz. 12:46 ponownie odnotowano bardzo silny ból mimo leków oraz objawy otrzewnowe. O godz. 14:35 w dokumentacji znalazło się zdanie: „Mimo tramadolu+pyralginy bardzo silne dolegliwości bólowe”. Włączono oksykodon. W zapisie pielęgniarskim odnotowano, że Tomasz położył się na podłodze, mówił, że nadal boli go brzuch, a następnie usiadł na kolanach przy łóżku. O godz. 17:23 ponownie odnotowano, że nadal skarży się na ból. Jamę brzuszną otwarto dopiero 10 maja, czyli siedem dni po przyjęciu do szpitala z bólami brzucha. Dzień wcześniej w stolcu pojawiły się skrzepy krwi. Tomografia z 10 maja wykazała zakrzepicę żyły wrotnej, śledzionowej oraz krezkowej górnej i jej gałęzi. Podczas operacji stwierdzono martwicę większości jelita cienkiego. Konieczna była jego rozległa resekcja i wyłonienie stomii. Na operacji dramat Tomasza się nie skończył. Przeszedł kolejne zabiegi. Wystąpiły sepsa i niewydolność narządowa. Wymagał podłączenia do respiratora, leczenia nerkozastępczego, przetaczania krwi i żywienia pozajelitowego. Wykonano tracheostomię. Na intensywnej terapii spędził prawie trzy miesiące. Dopiero 4 sierpnia jego stan pozwolił na przeniesienie do kolejnego szpitala, na oddział gastroenterologii, hepatologii i żywienia klinicznego. W dokumentacji odnotowano rozpoznanie zespołu krótkiego jelita. Tomasz ma również niedosłuch. Sami biegli wskazali, że stężenie podawanej mu amikacyny powinno być monitorowane, szczególnie przy zaburzeniach czynności nerek. Tymczasem w opinii napisali wprost: „W dokumentacji brak danych dotyczących pomiaru stężenia amikacyny we krwi”, zaznaczając, że nadmierne stężenie tego antybiotyku mogło przyczynić się do utraty słuchu ale również w tym zakresie nie stwierdzono błędów. W śledztwie sporządzenie opinii powierzono zespołowi z Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie. Opinia pochodzi z 8 września 2025 r. i nie stwierdza błędów ani w leczeniu, ani w samej procedurze szczepienia. Prokuratura umorzyła śledztwo. Zaskarżyliśmy tę decyzję i domagamy się dalszego wyjaśnienia sprawy. Tymczasem z publicznego raportu AstraZeneca za 2025 r. (sprawdziliśmy raport za jeden rok) wynika, że Pomorski Uniwersytet Medyczny otrzymał od AstraZeneca 10 000 zł w kategorii sponsoringu. Raport został opublikowany 25 czerwca 2026 r. To informacja ujawniona przez samą grupę AstraZeneca. Żądamy wyjaśnienia relacji finansowej między instytucją opiniującą a producentem preparatu, którego następstwa podania są przedmiotem sprawy. Domagamy się nowej opinii innego zespołu, szczegółowej analizy dokumentacji i rzeczywistego rozliczenia decyzji podejmowanych w kolejnych dniach leczenia. Dzisiejsze posiedzenie Sądu zostało przerwane, aby Sąd mógł zaznać się z dodatkowymi dokumentami. Równolegle toczy się sprawa cywilna przed Sądem Okręgowym w Warszawie. Tomasz dochodzi zadośćuczynienia od spółek AstraZeneca oraz Skarbu Państwa Ministra Zdrowia. Za tymi sprawami stoi młody człowiek, który bał się stracić pracę, a niedługo później walczył o życie. Tomasz przeżył i walczy dalej.

Wczoraj znów na Wydziale Prawa i Administracji UAM w Poznaniu. Jubileuszowe spotkanie naszego rocznika 2001, powrót do wielu wspomnień i ludzi, z którymi zaczynaliśmy prawniczą drogę. Szczególnie zostało ze mną przywołanie przez prof. Sławomirę Wronkowską formuły Radbrucha podczas krótkiej prelekcji. Jej sens jest mocny: pewność prawa ma ogromną wartość, ale gdy niesprawiedliwość ustawy osiąga niedającą się znieść miarę, ustawa musi ustąpić sprawiedliwości. W dzisiejszej sytuacji politycznej w Polsce ta myśl wydaje mi się szczególnie ważna. Dla mnie płynie z tego także bardzo aktualne przypomnienie. Od prawników trzeba oczekiwać odwagi, by upominać się o sprawiedliwość również wobec tych, z którymi jest im po drodze.

Dzisiejsza rozprawa przed Sądem Okręgowym w Warszawie została odwołana. Osiem lat procesu. Kolejny odwołany termin. U Tośka rozpoznano gruźlicę poszczepienną, zakażenie prątkiem BCG pochodzącym ze szczepionki. Przez długi czas obowiązkowe szczepienia u dzieci „eksperci” uzasadniali właśnie wyższym odsetkiem zachorowań na gruźlicę wśród dzieci w Polsce niż np. w Niemczech. 15 maja Tosiek stawił się osobiście na rozprawie. Nie przesłuchano żadnego z zaplanowanych świadków. Wówczas Sąd odnotował usprawiedliwioną nieobecność świadka będącego lekarzem oraz nieudaną próbę połączenia z drugim świadkiem, również lekarzem. **Kolejny termin wyznaczono na 18 września, czyli po 126 dniach.** Dzisiejszy termin również został odwołany z powodu zapowiedzianego niestawiennictwa świadków. Brak możliwości stawiennictwa świadkowie usprawiedliwiali między innymi odległością od sądu (jest to odległość podobna do tej, którą pokonuje Tosiek). Dla porównania: w jednym procesie Grzegorza Brauna rozprawy odbyły się 23 lutego oraz 5, 13 i 19 marca 2026 r. Cztery rozprawy w ciągu 24 dni. Odstępy: 10, 8 i 6 dni. To terminy jednej sprawy, nie suma różnych postępowań. U Tośka w harmonogramie pozostaje 16 grudnia. Bez dodatkowej rozprawy oznacza to 215 dni od terminu majowego do grudniowego. Ponad siedem miesięcy. Prawo do sądu nie może sprowadzać się do prawa do kolejnego zawiadomienia o odwołanej rozprawie. Tośkowi nikt nie odda lat dzieciństwa spędzonych na czekaniu. Najpierw państwo spowodowało u Ciebie nieuleczalną chorobę. Teraz to samo państwo nie potrafi Ci zadośćuczynić. Przepraszam Cię, Tosiek

Od jutra do szkolnych stołówek wchodzą zasady diety planetarnej. Dzieci mają uwierzyć, że ich talerz ma „ratować planetę”. To kolejna lewicowa indoktrynacja.

Cisza z Ministerstwa Zdrowia w sprawie HPV 7 listopada 2025 r. złożyłem do MZ wniosek o udostępnienie informacji publicznej (u.d.i.p., art. 2) w sprawie analiz, które mają uzasadniać projekt rozszerzenia obowiązku szczepień (HPV). Do dziś brak odpowiedzi. Sprawa została skierowana do sądu administracyjnego w Warszawie w związku z bezczynności Pani Minister w tej sprawie (6 maja 2026 r. rozszerzyliśmy uzasadnienie wniosku - skan pisma 👇) A przypomnę: minister może kształtować obowiązki w rozporządzeniu tylko „uwzględniając dane epidemiologiczne dotyczące zachorowań, aktualną wiedzę medyczną oraz zalecenia WHO” (art. 17 ust. 10 ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi).Jeśli państwo nakłada obowiązek i przewiduje sankcje to musi pokazać podstawę: dane, analizy, autorów, zakres i wnioski. Co więcej, HPV jest wirusem, a zakażenie HPV jest zakażeniem. Projekt rozporządzenia obejmuje jednak obowiązkiem szczepienie przeciw zakażeniu, podczas gdy ustawa definiuje obowiązkowe szczepienie ochronne jako szczepienie przeciw CHOROBIE ZAKAŹNEJ i tylko w takim zakresie udziela ministrowi delegacji. Dziś minister zmierza w stronę deliktu konstytucyjnego i zdaje sobie z tego sprawę, co najmniej od 7 listopada 2025 r. Projekt MZ1820 nadal ma status „otwarty” i nie został ogłoszony jako obowiązujące rozporządzenie. Na tym etapie nie ma jeszcze aktu normatywnego, który można skutecznie zaskarżyć do Trybunału Konstytucyjnego. Zachęcam więc posłów, którym wolność i poszanowanie naszych praw jest bliskie do wystąpienia ze stosowną interpelacją.

Sprawa Janka. Sąd odroczył ogłoszenie postanowienia w sprawie umorzenia śledztwa 10/10 w skali Apgar. Pierwsze badanie noworodka, bez nieprawidłowości. Godz. 7:55 - szczepienie BCG i przeciw WZW typu B. Godz. 9:20 - zaburzenia oddychania. Co więcej, w dokumentacji odnotowano podanie Gardenalu, leku o działaniu przeciwpadaczkowym, uspokajającym i nasennym o którym rodzice dowiedzieli się po opuszczeniu szpitala. Podanie preparatu zapisano w karcie terapii, ale lek nie wynikał z karty zleceń lekarskich. Wiemy też, że Janke przechodził początkowo nierozpoznane zapalenie płuc. Później u dziecka pojawiło się dramatyczne zapalenie mózgu, niedowład czterokończynowy, dystonia i afazja. Biegli nie widzą związku ze szczepieniem. 31 sierpnia poznamy stanowisko Sądu.