aLpEr ⁴_4.Hesap yepyeni

AKP’nin bir kez daha iktidar olma ihtimali yoktu. Dibine kadar sıyırdıkları ekonomi artık katlanılır olmaktan çıktığı için yeni bir yol gerekiyordu. Önce muhalefet partisinin genel merkezine hücum ettiler. Hemen arkasından tek tek belediyelere yüklenmeye başladılar ve ilk birkaç denemeden sonra muhalefetin cumhurbaşkanı adayı Ekrem İmamoğlu’nu tutukladılar. Cumhurbaşkanının sarayında oluşturulan özel bir ekiple tek tek itirafçı toplandı; bazı belediye başkanlarıyla anlaşmalı olarak bornoz ve havlu filmi çekildi. Önceden haber gönderip ellerini havaya kaldırarak teslim olan belediye başkanlarına ise AKP’nin kapısı açıldı. Mustafa Sarıgül örneğinde olduğu gibi, garip senaryolar hâlâ ayrıntılı biçimde çalışılıyor ve ilerleyen süreçte daha da sıkılaşacağa benziyor. Bütün bunların amacı muhalefeti kıpırdamaz hâle getirmek. Kısmen başarılı da oldular. Tayyip Erdoğan başbakan seçilmeden önce yasaklıydı. Ekrem İmamoğlu’ndan daha ağır suçlamalarla yargılanıyordu. Akbil vurgunu dilden dile dolaşıyordu. 28 Şubat denilen o iklimde Tayyip Erdoğan’ın ne milletvekili olmasına ne de başbakan olmasına müdahale edildi. Devlet gücünün tamamını ele geçiren Tayyip Erdoğan ise Ekrem İmamoğlu’nun cumhurbaşkanı adayı olmasına dahi müsaade etmedi. Kırılmış ve darmadağın olmuş muhalefeti neredeyse seçeneksiz bırakmış durumda. Siyasal İslam’ın toplumsal çürümenin zirvesini yaşattığı toplum, umutsuzluk içinde çırpınıyor. Belki bir yol bulunacak, belki bir yol yapılacak ya da Erdoğan düzenine devam edilecek.