Rahmetli annemin anlatımıyla - Rahmetli babam... youtu.be/MHCS9OFJ3OA @YouTube aracılığıyla

“Dünyada 'hakkettiğim halde' kaybettiğim herşeyi ganimet olarak görüp hamdettim… Kazandıklarımı da ihtiyaç sahipleri ile paylaşıp şükrettim” (Rahmetli Babam) Evet, biz nasihatı atadan babadan aldık ve “emrolunduğu üzre dosdoğru hayat sürmüş” bir ailede büyüdük… 2012 yılından açtığım twitter hesabımdabir kısmını yazdığım rahmetli Babamın sözlerini toplayıp kitap olarak bastırsam, yaklaşık 400 sayfalık bir eser ortaya çıkar... İşte ben böyle bir babanın evladıyım. Her ne sebeple olursa olsun, beni üzenlerde “azcık iman varsa”, Allahın huzurunda hakkımı alacağımı bilsinler!.. Ama imansız biriyse, o zaten imansızlığının gereğini yaptığı için cehennemdeki yerini en derininden seçmiştir!..

Nesil ne kadar ağzı bozuk olmuş! Şurada bir fikir beyan ediyorsun, insanı yazdığına, yazacağına bin pişman ediyorlar! Bunlar nasıl bir terbiye almış acaba! Belkide dedelerinin yaşındayım, ne hakaretler yapılıyor böyle!.. Ama suç onlarda değil onları yetiştirenlerde... Sinirden elim ayağım titriyor....

Bir önceki twitimi "öğretmenlerle kıyas olsun" diye yazmadım. Sadece tecrübeli hekimlerin, belli bir yaştan sonra çalışma şartlarını kaldıramadığını ve en tecrübeli dönemlerinde emekli olmak durumunda kaldıklarını anlatmak istedim. Bizler öğretmenlerin eserleriyiz. Onlar her zaman baş tacımızdır...

Saygıdeğer öğretmenlerimize elbette eleştirel bir sözümüz olamaz. Onlar bizim baş tacımızdır. Ancak bir çocuk hekimi olarak şunu söylemek isterim; Öğretmenler bir sınıfta 30-40 öğrenciyi alır, onlarla 3-4 yıl aynı sınıfı paylaşırlar... Ama bir çocuk hekimi olarak, bizler her gün farklı, farklı 70-100 arasında ağlayan, acı çeken çocuklarla, üstüne üstlük hemde stresli anne ve babalarla, en az 30 yıl aynı polikliniği paylaşırız. Yetmez acil nöbetler, servis nöbetleri, icap nöbetleri derken yıllık 4 hafta izinle bir ömür geçiririz... Eğer belli yaştan sonra nöbetler kaldırılsaydı, polikliniklerde veya aile hekimliklerinde "danışman hekim" olarak görev yapsaydık, misal ben 56 yaşında emekli olmaz, 10 yıldır evde boş boş oturmaz, bir uzman hekim olarak tecrübelerimi uzun yıllar aktarmaya devam edebilirdim...

Hasan Oktay'ın, Azerbaycandaki "başörtüsü yasağı" ilgili dikkat çekici bir yorumu; Özetle diyorki; Azerbaycan seçimleriyle ilgili İsrail iki planlı bir oyun oynuyor. 1-Aliyev seçimi kaybederse, Türkiye devrim yaptı deyip, karşı devrim yaptırıp Aliyevi yeniden başa getirmek ve Türkiye ve Türk dünyası ile olan bağlarını koparmak, 2-Aliyev kazanırsa, yine Türkiye ve Türk dünyası ile olan bağlarını koparması için baskılarına devam etmek... Allah, başta Azerbaycan olmak üzere Türk dünyası ile olan bağlarımızı koparmaya çalışanlara fırsat vermesin.

Acaba diyorum, özellikle ülkemizde şiddeti giderek artan orman yangınları, depremler, kuraklık, fırtınalar, yapay virüs salgınları ve 3 ayda yağması gereken yağmurun gökten bir günde boşalması gibi, "felakete dönüşen doğal olayları", bilimde akıl almadık işler yapanlarmı başımıza musallat ediyor!.. Eğer durum böyleyse, "Gayretullaha dokunanlara Rabbimin tokadı yakındır" derim..!

Aile içi kavgalar ve husumetlerde, "miras paylaşımı" açık ara en çok görülen nedendir!.. Bu açıdan bakıldığında kendi öz kardeşleriye, "bir karış toprak fazla aldığı için" yaka paça olanlar, kan bağı olmayan birinin peşinden "hiç bir menfaati olmadan" koşarmı.!? Bunun tek istisnası var o da şehitler ve gazilerimizdir... Hiç şüphe yokki, Rabbim onları "cennette en üst makamlarla" şereflendimiştir... Allah bizim gibi malayani işlere kafa yoranlara acısın!..

Dünyanın sigarası insandır!.. Dünyanın tahribatı her doğal felaketin köküdür! Nasıl sigara akciğerlerde tahribat yapıp, kansere ve insanın ölümüne neden oluyorsa, Dünyanın sigarasıda insandır! -Betonlaşma ve bitmek bilmeyen inşaatlar, -Dere yataklarının yapılaşmaya açılması, -Binlerce dönüm araziyi işgal eden asfat yollar, uzayıp giden devasa otoyollar, -Yok edilen ormanlar, yeşil alanlar vs.vs… Sonuçta insanların doğayı doğrudan tahribatı, gezegenimizi kanserleştirdi ve doğal afetlere karşı direncini azalttı… Tedbir alımazsa, bu gidişle dünyanın ölümü kaçınılmazdır! Ama bu insanoğlu hiçbir şeyden ders almaz, buda ayrı bir dert!..

Rahmetli Babam anlatırdı; Nasrettin Hoca komşusundan eşeğini ödünç ister. Komşusu; “Eşeğimi sattım” der. O ara ahırdaki eşek anırır… Hoca; “Hani eşeği satmıştın? Birde bana yalan söylüyorsun” der. Komşusu derki; “Yazık sana Hoca, bana değil eşeğe inanıyorsun…” Hoca da derki; “Senin işine gelen şeye inanmaktansa, eşeğe inanmayı yeğlerim!” Maalesef kime, neye inanacağımızı bilemediğimiz bir döneme kaldık…