αντί να πει ταινίες είπε έργα, παναγια μου, θα σκοτωθούμε

James Carr - The Dark End of the Street (1967) youtu.be/Yjesp3qI3Xs?si=tOiI…

άνοιξα στον αδερφό μου με τη ρόμπα και το βρακι και με λέει χιου χεφνερ

ο παυλος και ο πετρος φασονονται

τελοσπαντων, την παρασκευη μπήκα τρικαβαλο σε τριαξονικο που οδηγούσε 17χρονος γα πέντε λεπτά, σε ελεγχόμενες συνθήκες, μετά το πήρε ο ενήλικος

είναι αργά να ασχοληθώ με τη φωτογραφία και να φωτογραφίζω ξέρω εγώ τουρκους φορτηγατζηδες να πίνουν τσάι και να κάνουν τις τσιγαρες τους σε πλαστικές καρεκλιτσες, και γενικά φορτηγα και φορτηγατζηδες, τα ταμπλό των φορτηγών είναι καλλιτεχνικες εγκαταστασεις

βάζω σπάνια να ακούσω joy division γιατί τους ακούω από το γυμνάσιο, πόσα να μας δώσουν και αυτοί πια, τους έχω για δεδομένους, αλλά έχω βάλει να παίζει στα ακουστικά το λάιβ και έχω καυλωσει τη ζωαρα μου

ήμασταν σε μια πορεία και την ώρα που περνούσε η πορεία μπροστά από τη βουλή λέει μια τύπισσα κατι σε φάση ρε πάμε να μπούμε μέσα να πάρουμε τα ανάκτορα, και της λέει ένας τραβα εσύ και ερχόμαστε. ε έτσι διαβάζω τα τουιτς που λένε κοιτάτε γαλλια, εδώ πότε, δεν είμαστε για τπτ

είμαστε από τις περιοχές που χαιρετιομαστε με ενα κοφτό ε και σήκωμα του χεριού

david cronenberg likes this post