فکر میکنم کلا این قضیه پارتنر و دوستدختر برای من جواب نمیده چون این همه کیرشانسی اونم هر دفعه به یه دلیل جدید منطقی نیست
trigger warning
چند ماه پیش اینو به یکی از دوستام گفتم گذاشتم یه مدت بگذره ببینم نظرم عوض میشه یا نه ولی از وقتی یادم میاد این حسو دارم که با مردن من همه چیز درست میشه و هیچوقت حس نکردم که زنده بودنم دلیل یا اثری داره
یک نقطهای در زندگی هست که دیگه واقعا به کیرتم نیست کی دربارهت چی فکر میکنه و تو دید بقیه چطور به نظر میای. هر کاری دلت میخواد میکنی و هر حرفی که لازمه رو میگی. اون موقعست که آدمای واقعی زندگیت رو پیدا میکنی. اوناییم که جایی تو زندگیت ندارن خود به خود حذف میشن.
انقدر با اسفندیا گشتم دیگه از سه کیلومتری تشخیصشون میدم امروز یه همکار جدید بهمون اضافه شد نشسته بودیم حرف میزدیم سر ضرب با حدس اول گفتم اسفندیای گفت آره







