不死川 実弥 (@_ferociouswind) header
不死川 実弥 (@_ferociouswind) profile picture

世の不公平さがわかる、いい人間が、次から次へと死んでいく。— #不死川実弥 ; Sanemi / #鬼滅の刃 Role Play - TH/EN / FUB FREE

水
Joined August 2025
กรุ่นกลิ่นคุ้นเคย ถึงอย่างนั้นเสาหลักวายุก็ไม่ได้แสดงออกไปถึงความสนใจในโอฮางิของเจ้าโทมิโอกะมันนักหรอก “มาทำซากอะไรวะโทมิโอกะ” มาแล้วก็ไม่พูดไม่จา ชวนให้หงุดหงิดได้อยู่ทุกทีเลยนี่ไอ้หมอนี่
นำโอฮางิมาวางไว้หน้าเรือนเสาหลักวายุ “……” พักนี้เรือนวายุนั้นเงียบเชียบนัก บางทีหนนี้อาจจะถูกรับไว้ก็ได้ @_ferociouswind
4
1
4
839
เท้าเหยียบย่ำเข้าเรือนพักไม่เอ่ยคำใด ตลอดเวลาที่ห่างหายไปจากพื้นที่แห่งนี้ เสาหลักวายุได้ใช้มันไปกับการปฏิบัติภารกิจจนสมควรแก่การได้พักฟื้นร่างกายเต็มทีแล้ว จันทร์ฉายส่องแสนนวล งดงามเฉกเช่นทุกค่ำคืน ตกกระทบความสว่างเข้ากับร่องรอยบาดแผลใหม่อย่างไม่นึกรังเกียจ ชโลมสาดราวกับจะยืนยันให้ใครได้เห็นว่าหลักฐานเชิงประจักษ์นี้ ล้วนมาจากการก้าวเดินสู่เส้นทางสังหารพวกอสูรให้เหี้ยน
1
12
1
12
847
— sp service halloween (เล่นถึงวันที่ 31 ตุลาคม เวลา 22.00 น.) • โดนมนต์อสูรโลหิตทำให้กลายเป็นยักษ์ ไม่ใช่อสูร ทว่ากับรูปลักษณ์แบบนี้ ล้วนมีแต่จะทำให้ซาเนมิเกลียดชัง • หุนหันพลันแล่น เดือดดาลได้ง่ายกว่าเดิม • มีพละกำลังเพิ่มมากขึ้น คล้ายอสูร แต่ขอเน้นย้ำว่า เป็นยักษ์ 👹 (cms by @ Zeiro_Z)
9
7
365
เช่นนั้นก็ปล่อยให้มันเข้ามาเถอะ ไอ้อสูรพวกนั้น เข้ามาตายให้สาแก่ใจกันได้เลย
1
4
83
โลหิตชุ่มโชก ฝ่าเท้าบิดขยี้ มอบความตายสู่ร่างสามานย์ใด ๆ ที่ก่อกำเนิด และพลัดพรากชีวิตของสิ่งโสมมให้จางหายไป แม้ค่ำคืนจะผ่านพ้น หลายสิ่งอาจหล่นหาย เสาหลักวายุกลับยังคงคอยสะบั้นความตายให้กับอสุรกายเป็นวัฏจักรทิวาราตรี
1
19
2
22
1,690
" ไร้สาระว่ะ "
1
1
56
Replying to @miyamiezy
พอโดนท้วงก็วางกองกระดาษไว้ด้านข้างอย่างขอไปที ไม่วายยังหันไปหาคนต้นเสียงดังกล่าวคล้ายคนเดือดดาลเต็มทน " อะไรวะ หาเรื่องรึไงแกน่ะ "
1
45
เส้นเลือดปูดขมับอย่างนึกรำคาญขึ้นมาแล้วก็จริง ทว่าเมื่อเห็นว่าเนื้อความเหล่านั้นถูกบรรจงเขียนใส่ไว้อย่างตั้งใจหนักหนา ซาเนมิจึงทำได้แค่สถบหงุดหงิดแผ่วเบาเท่านั้น เขาเก็บกระดาษเหล่านั้นกลับเข้าในเรือนไป ไม่ได้ฉีกทิ้งแม้แต่ใบเดียว
1
1
3
93
Replying to @_1mokusan
เพียงมองภาพวาดที่อีกฝ่ายยื่นมอบให้กันอย่างเรียบเฉย พิจารณาสบเห็นแล้วดูทีคนตรงหน้าคงจะเป็นคนที่มีความสามารถด้านนี้ไม่น้อยทีเดียว " ขอบใจ " ซาเนมิกล่าวขอบคุณเพียงเท่านั้น และจากไปพร้อมกับภาพวาดในมือ
1
2
2
184
หนึ่งเท้าอาจถอยหนี หากภาพตรงหน้านี้ไร้ซึ่งเศษเสี้ยวของความจริงให้ประจักษ์ ทว่าถ้อยคำราวกับวันวานครั้นซาเนมิยังเป็นเพียงลูกชายคนหนึ่งเหล่านั้น กลับทำให้ยากจะปฏิเสธได้เสียทีเดียวว่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นนี้คือความจริงทุกประการ " แม่ " เช่นนั้นรอยยิ้มของเขาจึงปรากฏได้อย่างไม่ยากเย็น
ㅤ ㅤ ㅤ หญิงสาวตัวเล็กยืนตระหง่านตรงหน้าประตูเรือน ใบหน้ายิ้มแย้มอ่อนโยน จ้องมองร่างสูงของลูกชายคนโต “ กลับมาแล้วหรอจ้ะ ซาเนมิ ” น้ำเสียงไพเราะเรียกชื่อเด็กชายตรงหน้า อะไรกัน ดูท่าจะโตเป็นหนุ่มแล้วสินะ “ ค่ำมืดแล้ว ทำไมลูกถึงพึ่งกลับมาล่ะ ” “ เหนื่อยรึเปล่าจ้ะ? ”
1
4
7
537
ราวกับภาพทรงจำได้ฉายซ้อนทับ ปรากฏเป็นร่างคุ้นเคยของใครสักคนหนึ่งให้พบเห็น ทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าช่างชวนให้รู้สึกสับสน ทั้งทำให้ภาพของวันวานที่ฝ่ามือชุ่มโชกโลหิตเหล่านั้น —เลือนลางได้ราวกับไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ความฝันหรือ ? หรือโชคชะตากำลังเล่นตลกอะไรกับข้าอีก " . . . แม่ "
15
1
19
878