این پیامی مستقیم خطاب به نیروهای مسلح و امنیتی ایران است؛ شما که لباس نظامی بر تن کرده‌اید تا از ملت ایران دفاع کنید، و اینک در معرض یک انتخاب تاریخی قرار دارید. در روزهایی که مردم شجاع و متحد ایران در حال ساختن و نوشتن تاریخ هستند، پرسش من از شما این است که در کدام سوی تاریخ خواهید ایستاد؟ در کنار جنایتکاران، یا در کنار مردم؟ مساله دیگر این نیست که جمهوری اسلامی، این رژیم فاسد و سرکوبگر، سقوط خواهد کرد یا نه؛ مساله فقط زمان سقوط آن است: و آن زمان، از همیشه نزدیک‌تر است. در این لحظه‌های سرنوشت‌ساز، از شما انتظار دارم که به آغوش ملت باز گردید و سلاح خود را نه برای شلیک به مردم که برای حفاظت از آنها به کار گیرید. با این کار، نه‌تنها به وظیفه ملی خود عمل خواهید کرد، که از آینده خود و خانواده‌های‌تان نیز محافظت خواهید کرد. شش ماه پیش، پلتفرم همکاری ملی را به عنوان کانال امنِ اعلام وفاداری به مردم برای شما ایجاد کردم. هزاران تن از شما در آن ثبت‌نام کردید. اینک، با آغاز دوباره‌ی خیزش ملی ایران، و حجم بالای درخواست‌های جدید، این پلتفرم ارتقا پیدا کرده تا اطمینان حاصل شود که هر یک از شما پاسخ فوری دریافت می‌کنید. اگر قبلا ثبت‌نام کرده‌اید و پاسخی دریافت نکرده‌اید، از شما می‌خواهم دوباره اقدام کنید. در حال حاضر،‌ هم‌چنان تنها راه امن ثبت‌نام، اسکن کردن کیو-آر-کد در زمان پخش زنده از تلویزیون ایران‌اینترنشنال است. این آخرین فرصت شماست تا به ملت بپیوندید و سرنوشت خود را از کشتیِ در حال غرق شدنِ جمهوری اسلامی جدا کنید. سرکوبگران ملت، و آنها که به سوی مردم گلوله می‌زنند، مطمئن باشند که شناسایی و مجازات خواهند شد. آنها که در کنار ملت ایران بایستند؛ مورد احترام و تجلیل ملی قرار خواهند گرفت. پاینده ایران

من در تمام زندگی‌ام آموزش دیده‌ام تا به ملت و کشورم خدمت کنم. بیش از هر زمانی آماده‌ام تا به محض فراهم شدن شرایط، به ایران باز گردم و برای رهبری نبرد پایانی در کنار هم‌میهنانم باشم.

نگاه پدر در آن واپسین وداع، نگاه مظلومان بی‌آب و بی‌نان امروز بود. اشکی بود که امروز از چشم فقر می‌ریزد؛ از چشم دهقان؛ از چشم معلم؛ از چشم رُفتگر و کولبر. اشک پادشاه، اشک دادخواهی بود؛ دادخواهی مردم در بیدادگاهی که در راه بود. در آن واپسین نگاه، اشک پدرم، اشک ایران بود. ۲/۲

هم‌میهنانم، امروز چهارشنبه (۱۷ دی) حضور شما در سرتاسر ایران بی‌نظیر بود. و این یک نوع اعلام آمادگی است برای برنامه فردا (فراخوان ۸ شب پنج‌شنبه ۱۸ دی). البته گزارش‌هایی به ما رسیده که رژیم سخت ترسیده است و تلاش دارد تا بار دیگر اینترنت را قطع کند. بدانید که ارتباط ما قطع نخواهد شد؛ چه از طریق صدها هزار دستگاه استارلینک در ایران، یا از طریق شبکه‌های ایران‌اینترنشنال و منوتو. اما اگر رژیم مرتکب این اشتباه شود و اینترنت را قطع کند، این خودش فراخوان دیگری‌ست برای ادامه حضور و تسخیر خیابان‌ها و از این طریق میخ دیگری را به تابوت این رژیم خواهید کوبید. پیروز باشید. پاینده ایران!