امروز ۲۵۷ روز از قتل ناجوانمردانه #مسعود_مسجودی گذشته و ۱۷۸ روز دیگه تا ادامه رسیدگی به پرونده در دادگاه مقدماتی باقی مونده. طبق برنامه اعلام‌شده، جلسات یازدهم تا چهاردهم این پرونده طی چهار روز پیاپی، از ۱۳ تا ۱۶ اپریل ۲۰۲۷، برگزار خواهند شد. یکی از بخش‌های کمتر گفته‌شده زندگی مسعود، ماجرای اخراجش از دانشگاه سایمون فریزر کانادا و هشدارهایی بود که سال‌ها قبل درباره فعالیت‌های مشکوک مرتبط با جمهوری اسلامی در این دانشگاه داده بود. مسعود که دکترای ریاضی داشت و در همین دانشگاه تدریس می‌کرد، در اپریل ۲۰۱۹ گزارشی همراه با مدارک به رئیس دانشگاه ارائه داد. او مدعی بود افرادی با سابقه ارتباط با نهادهای جمهوری اسلامی، از جمله سپاه پاسداران و مراکز تحقیقاتی مرتبط با برنامه موشکی ایران، در محیط دانشگاه فعالیت دارن و از حمایت‌هایی برخوردارن. مسعود حتی به استفاده از امکانات دانشگاه برای تبلیغ یک نامزد نزدیک به سپاه و خامنه‌ای در انتخابات ایران اشاره کرده بود. نگرانی اصلی مسعود فقط حضور این افراد نبود؛ او هشدار می‌داد که فعالیت‌های علمی و تحقیقاتی در کانادا ممکنه پوششی برای دسترسی جمهوری اسلامی به فناوری‌های حساس باشه. اما به گفته خودش، دانشگاه نه‌تنها به هشدارهاش رسیدگی نکرد، بلکه بعد از اون با مجموعه‌ای از اقدامات علیه او روبه‌رو شد که معتقد بود با هدف ساکت کردن و کنار گذاشتنش انجام شده. در سال ۲۰۲۰، دانشگاه قرارداد کاری مسعود رو خاتمه داد. مسئولان دانشگاه به اختلافات کاری، روش نمره‌دهی و شکایت یکی از همکارانش درباره آزار و تماس‌های ناخواسته استناد کردن. مسعود این اتهامات رو بخشی از روندی می‌دونست که به باورش برای تخریب اعتبار و حذف او شکل گرفته بود. او علیه دانشگاه و یکی از همکارانش شکایت کرد و در اپریل ۲۰۲۱، در نامه‌ای سرگشاده به جاستین ترودو، نخست‌وزیر وقت کانادا، ماجرا رو شرح داد و خواستار توجه به خطر نفوذ جمهوری اسلامی در نهادهای علمی کانادا شد. دادگاه شکایت حقوقی مسعود رو به دلیل اینکه اختلاف باید از مسیر رسیدگی مربوط به قرارداد جمعی کارکنان پیگیری می‌شد، کنار گذاشت. بنابراین ادعاهای او درباره نفوذ جمهوری اسلامی و تلافی‌جویانه بودن اخراجش در اون پرونده اثبات نشدن. اما این موضوع یک پرسش مهم رو همچنان باقی می‌ذاره: هشدارهایی که مسعود درباره فعالیت‌های مشکوک مرتبط با جمهوری اسلامی مطرح کرده بود، آیا هرگز به‌طور مستقل و کامل از نظر امنیتی بررسی شدن؟ مسعود سال‌ها تلاش کرد نگرانی‌ها و شکایت‌هاش رو از مسیر قانونی پیگیری کنه. بعدها هم درباره تهدید علیه جانش هشدار داد، تا اینکه در فوریه ۲۰۲۶ ناپدید شد و بقایای پیکرش بیش از یک ماه بعد پیدا شد. ما حق داریم بخوایم تمام فعالیت‌ها، هشدارها و اختلافات مهم مسعود، از جمله گزارش‌هایی که درباره نفوذ جمهوری اسلامی داده بود، در بررسی پیشینه این جنایت نادیده گرفته نشن. دادخواهی مسعود فقط شناختن کسانی نیست که مستقیماً در قتلش نقش داشتن. باید تمام اتفاقات و ارتباطاتی که می‌تونن به روشن شدن انگیزه و عوامل پشت این جنایت کمک کنن، بررسی بشن. مسعود دیگه نمی‌تونه از خودش دفاع کنه، اما اسناد و هشدارهایی که از خودش به جا گذاشته هنوز وجود دارن. ما اجازه نمی‌دیم صدای اون و پرسش‌های بی‌پاسخش به فراموشی سپرده بشن. #دادخواهی_مسعود_مسجودی

امروز ۲۵۴ روز از قتل دردناک #مسعود_مسجودی گذشته و ۱۸۱ روز دیگه مونده تا برگزاری جلسات یازدهم تا چهاردهم دادگاه مقدماتی پرونده که قراره از ۱۳ تا ۱۶ اپریل ۲۰۲۷، طی چهار روز متوالی برگزار بشن. دو روز پیش درباره ادعای رضا پهلوی مبنی بر نشناختن مسعود صحبت کردیم. اما در همون مصاحبه رویترز، موضوع مهم دیگه‌ای هم مطرح شد که ارتباط مستقیمی با فضای سیاسی پیرامون پرونده مسعود داره: برخورد رضا پهلوی با تهدید، آزار و خشونت برخی از حامیانش علیه مخالفان سیاسی. خبرنگاران رویترز نمونه‌هایی از حمله و تهدید علیه مخالفان رو مطرح کردن و از پهلوی درباره رفتار برخی حامیانش پرسیدن. او گفت خشونت رو محکوم می‌کنه و افرادی رو که مرتکب چنین رفتارهایی بشن، حامی خودش نمی‌دونه. اما خبرنگار به نوشته سعید قاسمی‌نژاد، از افراد نزدیک به پهلوی، هم اشاره کرد که در ژانویه ۲۰۲۶ نوشته بود: «یا با شاهزاده رضا پهلوی هستید یا با جمهوری اسلامی. اگر به هر دلیلی فرمانده میدان را تضعیف می‌کنید، عامل دشمن هستید.» رضا پهلوی در پاسخ گفت با اعضای تیمش درباره چنین اظهاراتی صحبت کرده و در حال تعیین چارچوب سخت‌گیرانه‌تری برای موضع‌گیری‌های نزدیکانشه. در عین حال، بخشی از این لحن رو با اشاره به فشارها و تجربه‌های سخت گذشته اون‌ها توضیح داد. حالا این اظهارات رو در کنار سرگذشت مسعود مسجودی قرار بدیم. مسعود زمانی عضو فرشگرد و از حامیان رضا پهلوی بود. با بعضی از نزدیکان سیاسی او سابقه آشنایی و فعالیت داشت، اما بعدها از این جریان فاصله گرفت، به منتقد پهلوی تبدیل شد و علیه او و تعدادی از حامیانش شکایت حقوقی مطرح کرد. مسعود پیش از قتلش درباره تهدید علیه جانش هشدار داده بود. امروز هم آرزو سلطانی و مهدی احمدزاده رضوی، دو نفر از حامیان شناخته‌شده پهلوی که مسعود پیش‌تر نامشون رو در ارتباط با این تهدیدها مطرح کرده بود، با اتهام قتل درجه‌یک در بازداشت هستن. اینجاست که یک سؤال جدی مطرح می‌شه: وقتی مخالفت با یک چهره سیاسی به همراهی با دشمن تعبیر می‌شه، چه فضایی برای منتقدان اون جریان به وجود میاد؟ محکوم کردن خشونت در مصاحبه اهمیت داره، اما کافی نیست که فقط گفته بشه افراد خشونت‌طلب حامی ما نیستن. باید پرسید برای مقابله با تهدید و آزار مخالفان، به‌خصوص از سوی افراد نزدیک به یک جریان سیاسی، چه اقدامات مشخصی انجام شده. اینکه دو نفر از حامیان رضا پهلوی به قتل مسعود متهم شدن، به‌خودی‌خود دخالت پهلوی در این جنایت رو ثابت نمی‌کنه. اما مسئولیت کیفری افراد و پاسخ‌گویی سیاسی درباره رفتار حامیان و نزدیکان، دو موضوع متفاوت هستن. مسعود حق داشت از یک جریان سیاسی جدا بشه، از رهبر اون انتقاد کنه و حتی علیه او شکایت حقوقی مطرح کنه، بدون اینکه به خاطر این انتخاب‌ها با تهدید روبه‌رو بشه. حالا که مسعود به قتل رسیده، بررسی تهدیدهایی که پیش از مرگش مطرح کرده بود، اهمیت بیشتری پیدا کرده. باید روشن بشه چه کسانی از اون تهدیدها اطلاع داشتن، چه واکنشی نشون دادن و آیا ارتباطی میان فضای خصومت سیاسی و اتفاقاتی که به قتل مسعود منجر شد وجود داشته یا نه. رضا پهلوی در مصاحبه رویترز گفت خشونت رو محکوم می‌کنه. اما در پرونده مسعود، سؤال مهم اینه که برخورد عملی با تهدید منتقدان چه بوده و آیا این محکومیت‌ها به اقدام مشخصی هم منجر شده یا نه. دادخواهی مسعود یعنی علاوه بر رسیدگی به اتهام متهمان فعلی، تمام تهدیدها، ارتباطات و اتفاقاتی که ممکنه به روشن شدن حقیقت این جنایت کمک کنن، بدون ملاحظه وابستگی سیاسی افراد بررسی بشن. #دادخواهی_مسعود_مسجودی

امروز ۲۵۳ روز از قتل دردناک #مسعود_مسجودی گذشته و ۱۸۲ روز دیگه مونده تا برگزاری جلسات یازدهم تا چهاردهم دادگاه مقدماتی پرونده که قراره از ۱۳ تا ۱۶ اپریل ۲۰۲۷، طی چهار روز متوالی برگزار بشن. مسعود دوم فوریه به قتل رسید، اما بقایای پیکرش بیش از یک ماه بعد، ششم مارس، در منطقه میشن بریتیش کلمبیا پیدا شد. اما آیا محلی که بقایای پیکر مسعود پیدا شد، همون جایی بود که به قتل رسید؟ این یکی از سؤال‌های مهمیه که هنوز پاسخ روشنی درباره‌ش در اختیار عموم قرار نگرفته. اگر مسعود در محل دیگه‌ای به قتل رسیده و پیکرش بعداً منتقل شده باشه، باید مشخص بشه این جابه‌جایی چه زمانی، با چه وسیله‌ای و از چه مسیری انجام شده. شناسایی محل اصلی جنایت می‌تونه اطلاعات مهمی درباره اتفاقات روز قتل، نحوه اجرای اون و اقداماتی که احتمالاً برای پنهان کردن شواهد انجام شده، آشکار کنه. آیا تحقیقات تونسته محل دقیق وقوع قتل رو مشخص کنه؟ آیا شواهدی از انتقال پیکر وجود داره؟ و اگه چنین انتقالی صورت گرفته، چه کسانی در اون نقش داشتن؟ ما نمی‌دونیم پلیس در این زمینه به چه نتایجی رسیده و چه مدارکی در اختیار داره. اما پیدا شدن بقایای پیکر، به‌تنهایی تمام اتفاقاتی رو که از زمان ناپدید شدن مسعود تا کشف پیکرش رخ داده، توضیح نمی‌ده. نکته مهم اینه که محل وقوع قتل و محل رها شدن پیکر، در صورت متفاوت بودن، دو بخش جداگانه از یک جنایت هستن که باید ارتباط بین اون‌ها روشن بشه. مسعود در روزی به قتل رسید که قرار بود در دادگاه حاضر بشه. بیش از یک ماه بعد بقایای پیکرش پیدا شد و یک هفته پس از اون، آرزو سلطانی و مهدی احمدزاده رضوی با اتهام قتل درجه‌یک بازداشت شدن. اما هنوز بخش‌هایی از چگونگی وقوع این جنایت برای ما نامعلومه. دادخواهی مسعود یعنی فقط به دونستن نام متهمان و محل پیدا شدن پیکرش بسنده نکنیم. باید روشن بشه از لحظه وقوع قتل تا پیدا شدن بقایای پیکرش چه اتفاقاتی افتاده و چه شواهدی می‌تونن اون مسیر رو بازسازی کنن. حقیقت این جنایت باید با تمام جزئیات مهمش روشن بشه؛ حتی بخش‌هایی که هنوز درباره‌شون سکوت شده. #دادخواهی_مسعود_مسجودی