Honoring the memory of Alireza Sadiyan on his 23rd birthday at his graveside. Born on October 15, 2003, Alireza told his loved ones on the night of January 8: 'If I don't make it back, don't let me be forgotten.' He joined Iran's January National Uprising in Farrokhshahr, Chaharmahal and Bakhtiari province, where he was shot dead with live ammunition by Islamic Republic thugs right outside a Basij base. He was his family's only son and provider. Those who knew him best describe him as an athlete, a protector of child laborers, an animal lover, and a young man full of life who believed in a free and glorious Iran. Alireza Sadiyan will never be forgotten. Light will prevail over darkness, and justice will be served.

خانواده جاویدنام علیرضا رئیسی، پس از پیدا کردن مزار این قهرمان انقلاب شیر و خورشید ایران که توسط جمهوری اسلامی اعدام شد، بر مزار او در بیابان‌های انارک استان اصفهان حاضر شدند و آیین رقص سوگ را برگزار کردند. نام علیرضا رئیسی فراموش نخواهد شد. نور بر تاریکی پیروز، و عدالت برقرار خواهد شد.

تصاویری از راهپیمایی‌ها و گردهمایی‌های ایرانیان در شهرهای مختلف جهان برای رساندن صدای مردم داخل ایران

Across the world, Iranians stand together to echo the voices of the brave people in Iran.

برگزاری جشن زادروز ۲۳ سالگی جاویدنام علیرضا سدیان بر مزارش علیرضا سدیان، متولد ۲۳ مهر ۱۳۸۲، شامگاه ۱۸ دی به نزدیکانش گفت «اگر برنگشتم، نگذارید فراموش بشوم»؛ در فرخشهر استان چهارمحال و بختیاری به خیابان رفت و در مقابل پایگاه بسیج با شلیک گلوله جنگی توسط اوباش جمهوری اسلامی کشته شد. علیرضا تنها پسر و نان‌آور خانواده بود. نزدیکانش او را «ورزشکار، مدافع کودکان کار، حامی حیوانات، و عاشق زندگی و امیدوار به آزادی و شکوه ایران» توصیف می‌کنند. نام علیرضا سدیان فراموش نخواهد شد. نور بر تاریکی پیروز، و عدالت برقرار خواهد شد.