Pinned Tweet
ชีวิต ไม่มีทั้งน้ำหนัก ไม่มีทั้งคุณค่าเฉพาะเจาะจง สายน้ำที่หมุนเวียนไหลผ่านทั่วผืนโลก ก็เปรียบดั่งชีวิตเช่นกัน เมื่อเราทุกคนต่างยืนอยู่บนวัฏจักรแห่งความว่างเปล่า ฉะนั้น อยุติธรรม และ ยุติธรรม ที่พวกเธอพูดถึง มันหน้าตาเป็นยังไงกันน้า
ลัลลา —— ลา “ เจ็บปวดจัง ช่วยพวกเราที ” ละ ลา
เทศกาลเมษาหน้าโง่เหรอ น่าสนุกจัง ! เหมือนกับวันฮาโลวีนเลยน้า ที่มนุษย์จะคอสเพลย์ในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเองน่ะ
อ้ะ ฉันเองก็อยากเล่นด้วยนะ อยากเล่นด้วย ! แต่ว่า เอาเป็นอะไรที่เบาสมอง พวกเธอเข้าใจง่ายดีกว่าเน้อ
พูดพร้อมกันนะ จุนเปย์คุง
หนึ่ง สอง !
“ ใครก็ด้าย ช่วยผมด้วยย —— ย ”
真人 retweeted
“ ผู้ใช้คุณไสยจะเป็นยังไง จะเกิดอะไร ก็ช่างมัน ”
หากพึ่งคนที่เข็งแกร่งไปเรื่อยๆ ถ้าคนคนนั้นไม่อยู่แล้วจะทำยังไงกัน แล้วจะแข็งแกร่งขึ้นมาทัดเทียมหรือเหนือกว่าได้เมื่อไหร่
—ยิ่งคนที่สมควรตายไปแล้วแบบฉัน
“ ฉันจะไม่เข้าไปยุ่งอีก เว้นแต่ถ้าพลาดท่าแล้วฉันถึงจะตามเช็ดตามล้างให้ ”
เห ฉันเป็นตัวอันตรายงั้นเหรอ หมอนั่นไม่เห็นเคยบอก สงสัยเพราะพาไปเที่ยวทะเลแล้วติดใจน่ะน้า จริงไหม โจโซ @swellingmutual
This Post is from an account that no longer exists. Learn more
ไฮ่ จรดล ล้างบาง ล้างบาง
จรดล ล้างบาง ล้างบาง ล้างบ๊าง !
เย้ —— ! ฉันชอบชื่อนี้ ! แปลว่า ฉันสามารถฆ่ามนุษย์ ได้มากกว่าที่เคยฆ่าเลยใช่ม้า เกมที่อนุมัติให้ ญี่ปุ่น มีเสียงกรีดร้อง ความตาย และความหวาดกลัวเพิ่มขึ้น โดยมีแต้มคะแนนเอาไว้หักล้างศีลธรรมบนโลก ฟังดูน่าสนุกจังเล้ย !
เขาเรียกว่า “ รู้สึกสนุก ” ต่างหากล่ะ อิตาโดริ ยูจิ
ม่า —— ไม่เจอกันนานเลยนะ กลิ่นมนุษยธรรมน้ำเน่าที่โสโครกอยู่บนตัวนาย ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยจริงๆ
ที่ถามน่ะ เพราะอยากจะเปิดฉากเป็นคน หัวเราะ ให้กับเพื่อนตัวเองคนแรกงั้นเหรอ
This Post is from an account that no longer exists. Learn more
真人 retweeted
มันก็แล้วแต่คนว่าอยากจะเลือกจำอะไรด้วยน่ะนะ ──รื้อฟื้นความทรงจำเหรอ ? นั่นสินะ รื้อตั้งแต่ตรงไหนดีล่ะ
สำหรับบางคน เรื่องที่เกลียดน่ะ แทบไม่ต้องรื้อหรอก
เพราะมันจำไว้ในใจตลอดเวลา
เป็นรอยแต้มที่ต่อให้จาง ก็ยังรู้ว่ามี
โอ๊ะ ! ฉันยังมี เกมถามตอบ อีกหนึ่งข้อให้พวกเธอเล่นด้วยนะ
พวกเธอน่ะ เคยนึกสงสัยไหมว่า ก่อนตาย มนุษย์จะอาวรณ์ถึงอะไรเป็นอันดับแรก เหตุการณ์ในอดีต คนที่รัก หรือชีวิตที่อยากใช้
แล้วพวกเขาจะอาวรณ์มันด้วย ความทุกข์โศก หวาดกลัว หรือสุขสันต์ มัวเมาไปกับจินตนาการแสนเพ้อฝันของตัวเองกัน
พวกเธอคิดว่า อดีต น่ะ ถ้ามีแต่สิ่งที่ เกลียด มันจะยังมีคุณค่ามากพอให้เก็บเป็นความทรงจำหรือเปล่า ?
สำหรับฉัน ยิ่งมีความเกลียด ก็ยิ่งอยากจดจำ แต่ไม่ใช่ความเกลียดของฉันเองหรอกน้า เป็นความเกลียดของพวกเธอต่างหาก
ความเกลียดรสชาติแบบไหน เรามารื้อฟื้นความจำกันใหม่ ในโรงภาพยนต์ ดีไหม ♡























