Welkom in België, het land waarin burgers burgers 70/80% van hun loon zien verdampen zodat de staat nog net genoeg geld heeft om zichzelf verder te ontleden. Waar traditionele partijen zichzelf op de borst blijven kloppen voor hun "uitstekende werk" dat ze doen. Ze vieren zichzelf alsof ze het land hebben gered terwijl ze eigenlijk alleen nog een rouwstoet begeleiden. Dit is een politieke klasse die niet eens doorheeft dat het lijk al lang ijskoud is, vermoord voor carrières, postjes en electorale agenda’s maar de machthebbers blijven het lijk reanimeren in de hoop dat iemand nog gelooft dat er leven in zit. Een greep uit de dagelijkse rouwberichten van een systeem dat nog net ademt. Krantenkoppen van gisteren 21 november verzameld in 4 foto's. Eerste diagnose De federale regering buigt zich opnieuw over de overbevolking in de gevangenissen. Opnieuw, jawel. Binnenkort gedetineerden tot 12 maanden vroeger vrij. Ze gaan de deur sneller openzetten. Niet omdat België plots geloof heeft gekregen in rehabilitatie maar omdat de cellen voller zitten dan het IQ van de regering aankan. Tweede diagnose Het budget voor 2025 is al opgebruikt. Laat dat even bezinken: een land dat niet eens meer de mensen kan betalen die het nodig heeft om zijn rechtsstaat te laten functioneren. Gelukkig hebben we nog ministers die voor meer dan 10.000€ per maand netto uitleggen dat het allemaal zo complex is. België is de enige staat waar je kan toekijken hoe een rechtsstaat uit elkaar valt terwijl de regering zichzelf feliciteert met haar sterk beheer. Derde diagnose Het land gaat weer letterlijk stilstaan. Luchthaven Charleroi kan opnieuw geen enkele vlucht garanderen tijdens de stakingsdag. Duh, dat ze geen vlucht kunnen garanderen. In België kan men amper garanderen dat het licht aangaat als je op de schakelaar duwt! En omdat 1 dag chaos nog niet genoeg is krijgen we er meteen drie dagen staking bovenop. Chaos is hier geen uitzondering meer maar het basispakket. Vierde diagnose De douane in theorie 1 van de pijlers van de rechtstaat. Ze moeten drugs onderscheppen, wapens tegenhouden en mensensmokkel detecteren. Ze passen hun uren aan zodat misdaad aangepaste openingsuren krijgt. Een staatsgreep is hier echt niet nodig. Een ramp ook niet. Gewoon werknemers wanneer ze zich ergeren, beslissen om hun job niet meer te doen. Gelukkig voor de georganiseerde misdaad want ze hebben toch ook een beetje recht op voorspelbaarheid? Vijfde diagnose "Na meer dan twee weken stilte: topministers zondag mogelijk samen over begroting." Mogelijk. Dat woord alleen vat perfect samen hoe serieus ze hun taak nemen want het is tenslotte geen verplichting om een land te besturen, meer een hobby voor op rustige dagen. Het meest cynische? Zelfs als ze zondag samenkomen, komt er niets van. Er komt nooit iets van. Beetje praten, wat zuchten, koffie drinken en lachen op kosten van de belastingbetaler, om dan naar buiten te komen met de klassieke Belgische dooddoener: "onderhandelingen verlopen constructief." Voor mensen die nog een beetje hersenactiviteit hebben: er is niets gebeurd, er zal niets gebeuren, en niemand verwacht dat er iets wordt gedaan. Een land sterft niet persee met een schot. Soms is de diagnose gewoon dat het sterft door duizend schouderophalingen. M.a.w., elke dag wordt opnieuw bevestigt dat dit land niet wordt hervormd, maar ontmanteld. Niet door een revolutie of opstand maar door pure incompetentie, zelfgenoegzaamheid en politieke carrières die belangrijker zijn dan het land dat ze dienen. België is geen falende staat meer, het is een staat die zich actief ontmantelt.