Walter

U slaat de bal mis, M. Eeckhout. Dat komt omdat er bij De Morgen geen traditie is om de zaken grondig na te gaan. Als magistraten corruptiedossiers niet vervolgen dan heeft dat vooral 2 redenen. 1. Er is te weinig personeel om al die dossiers te behandelen, ook van andere misdrijven. Er moeten keuzes gemaakt worden. Corruptiedossiers zijn zeer ingewikkelde zaken waar ontzettend veel tijd in kruipt. Dat zijn "high hanging fruits". Als er meer wordt geconcentreerd op eenvoudige dossiers die gemakkelijker tot vervolging aanleiding geeft, dan is de maatschappelijke impact van de strafvervolging groter. Als er nu tijdelijk wordt gekozen voor meer aandacht voor corruptiedossiers, dan gaat dat ten koste van andere strafzaken. U kan aan de magistraten die keuze niet verwijten. Ze is ingegeven door een noodzaak te moeten kiezen die het gevolg is van de desorganisatie van justitie die al tientallen jaren aan de gang is. Bij de vorige verkiezingen heb ik een heel programma over justitie geschreven, maar de pers had daar geen aandacht voor want wij hadden "geen programma". Misschien moet u dat eens lezen en vaststellen welke baanbrekende maatregelen nodig zijn. Niemand lijkt interesse te hebben om de organisatie van justitie echt aan te pakken. 2. Vanuit een soort eerbied voor het staatsbestel en de onfeilbaarheid van de overheid, gaan magistraten ervan uit dat de politici en de ambtenaren allemaal integer zijn. Wie een klacht formuleert voor corruptie wordt de facto vermoed dat te doen om andere doeleinden (zoals bijvoorbeeld om druk uit te oefenen op de betrokkenen). Er is dus een frisse tegenzin om die dossiers te onderzoeken. Wat de magistraten vandaag en eigenlijk al een tijd meemaken, tast bij meer en meer van hen het geloof in de onfeilbare overheid aan. Met als gevolg dat er ook minder ongeloof wordt gehecht aan geformuleerde klachten. Want inderdaad, de overheid is in toenemende mate onbetrouwbaar. We zijn vorig jaar op de corruptie-index ook gestegen. Magistraten hebben het moeilijk om te communiceren omdat ze verplicht zijn om hun tong 20 keer om te draaien. Ze mogen hun beroepsgeheim niet schenden. Ze moeten onafhankelijk en onpartijdig blijven. Ze kunnen dus niet zomaar meedraaien in de snelle communicatie die de pers verwacht. Tezelfdertijd hebben ze geen strategische adviseurs die hen uitleggen hoe acties kunnen worden in elkaar gezet en gecommuniceerd. Juist omdat ze zowat nooit actie voeren. Dus doen ze "iets" om goed te doen tussen al die verplichtingen en beperkingen door. Laat ons daar wat meer begrip voor opbrengen alstublieft. Magistraten hebben echt een bijzonder moeilijke maatschappelijke job. Zeker in de huidige context.