สำหรับใครที่สงสัย ว่าหายไปหลายวัน เป็นอะไรรึเปล่า อยากจะบอกว่าขอบคุณสำหรับความห่วงใยนะคะ เรากับนกน้อยสบายดีไม่มีปัญหาอะไร แค่ก่อนหน้านี้เซ็งๆ เลยพักโซเชียลออกมาใช้ชีวิต และยุ่งเตรียมของสำหรับงานโรงเรียนที่กำลังจะมาถึงค่ะ เขียนสรุปไว้ตรงนี้อีกทีละกันในมุมของเรา เผื่อคนไม่ได้ตามเหตุการณ์จะงง ว่าเรื่องอะไรยังไงทำไมถึงถั่วลงได้ ขอไม่เอ่ยชื่อใครละนะ ให้เป็นเรื่องคนที่มาแสดงความเห็นละกัน ไม่ใช่ทั้งด้อม เรื่องมันเริ่มมาจากที่เราได้โควททวิตแสดงความคิดเห็น เกี่ยวกับซีรีส์เรื่องหนึ่งที่เคยมีประเด็นขัดแย้งกับคอมมิกที่เราติดตามอยู่ ถึงแม้ว่าจะเป็นโควทสั้นๆ ที่ตั้งใจตอบโต้เฉพาะคอมเม้นต้นโควท และไม่ได้มีภาพประกอบ หรือพูดถึงอย่างอื่นนอกจากซีรีส์ (ต้นโควทบอกว่าด้อมอนิเมะปัญญาอ่อน ฉันโควทตอบว่าอ๋อซีรีส์ที่ก๊อปคอมมิกอนิเมะมาน่ะเหรอ และแปะแท็กแบนซีรีส์) แต่ปรากฏว่า ต้นเรื่องที่มาของโควทนั้น มาจากการพิพาทกันระหว่างคนในด้อมอนิเมะ กับด้อมศิลปินที่แสดงในซีรีส์นั้น ที่ทะเลาะกันมาก่อนหน้า พอโพสเราคนเริ่มเห็นเยอะ ฝ่ายที่สนับสนุนศิลปินก็เข้ามาบอกว่า แบบนี้ไม่ถูกนะ ต้นเรื่องมาจากคนด้อมคุณมาหาเรื่องก่อน ทำให้ด้อมศลป.ถูกเข้าใจผิด ศิลปินเสียหาย การที่เราออกมาโควททำให้เรื่องไม่จบ เพราะมันโยงไปหากันได้ แล้วก็แปะหลักฐานให้ดู ว่าเรื่องมันเริ่มจากไหน เราเลยเมนชั่นใต้โพสนั้นว่าขอโทษที่ไม่ได้ดู ไม่ได้ตั้งใจพาดพิงเมนเขา แสดงความเห็นเฉพาะเรื่องซีรีส์ หลายคนเข้ามาโควท/เมนชั่นอธิบายดีๆ แต่ในนั้นก็มีหลายคนที่โมโห ว่าทำไมเราไม่รู้จักดูต้นเรื่องก่อนโควท บางคนก็เข้าใจว่าเราตั้งใจสนับสนุนโพสต้นเรื่องที่ทำให้ทะเลาะกัน เข้าข้างคนในด้อมตัวเองไม่ลืมหูลืมตา เป็นแอคใหญ่ซะเปล่า ไม่รู้จักแยกแยะ มาโหนด่าซีรีส์ทำไมตอนนี้ มีการแคปคอมเม้นปีมะโว้ที่เราเคยแซะเรื่องที่โหลดงานหนักในกองแล้วบอกแพชชั่น ว่าจริงๆ เราแอนตี้ศิลปิน บางคนบอกว่าเสียดายที่ดูเหมือนจะมีการศึกษา เคยเห็นว่าทัศนคติพอใช้ได้ ไม่คิดว่าจะเป็นคนแบบนี้ บางคนบอกว่าผิดหวังที่เคยตาม บางคนคงจะโมโหมาก หรือเกลียดกันมาก่อนรึเปล่าไม่แน่ใจ ก็ด่าเลย มีทั้งอิหน้าโง่ สะเหล่อ ไม่มีสมอง ไม่มีกระดูกสันหลัง ไม่มีตา หาแสง หิวเอนเกจติ๊กฟ้า ฯลฯ บางคนคงรู้ว่ามีลูก ก็มีบอกว่าไม่คิดว่าคนที่เป็นแม่คนจะมีความคิดอ่านแบบนี้ บ้างก็บอกว่ามาหาเรื่องทำไม ไม่กลับไปเลี้ยงลูกให้ดีๆ อยู่ในที่ของตัวเอง มีบอกว่าคนแบบนี้เลี้ยงลูก เด็กโตขึ้นมาก็คงไม่ได้ดีอะไร พวกนี้คือที่อ่านผ่านๆ แล้วพอจำได้ อาจจะไม่เป๊ะแต่ไม่เกินนี้ คงไม่กลับไปอ่านซ้ำแล้ว ส่วนตัวไม่ได้เพิ่งมาเล่นเน็ต เข้าใจธรรมชาติของโลกโซเชียล โดยเฉพาะในทวิต มันไม่รู้ว่าใครเป็นใคร อยากด่าอะไรก็ด่า ไม่ต้องแคร์ จบเรื่องนี้ก็เฮไปด่าเรื่องอื่นต่อ ตัวเราเองก็เคยแสดงความเห็นใจร้ายๆ เหมือนกันไม่ใช่ไม่เคย เวลาคนมันไม่พอใจก็อยากจะขุดหาอะไรมาด่าที่น่าจะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกแย่มากที่สุด แล้วแอคนี้ก็ไม่ได้มีอะไรมาก เลยเอาเรื่องที่คงเป็นแม่ที่ไม่ได้เรื่อง ไล่ให้กลับไปใช้ชีวิต ไปเลี้ยงลูก ฯลฯ ซึ่งจริงๆ ก็เลี้ยงลูกทุกวันอยู่แล้ว 😂 คนเป็นแม่ชีวิตมันไม่ได้มีมิติเดียว ไม่ได้เกี่ยวไรกันเลย (แต่ที่ด่าว่าแก่ก็เถียงไม่ได้จริง รู้ตัวอีกทีกลายเป็นผู้สูงอายุในด้อมไปแล้ว) ถามว่ารู้สึกแย่มั้ยก็ใช่ แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นคุกคามจนต้องเอาเรื่อง ถือว่าเราอาจจะมีส่วนผิดก็ปล่อยให้ด่า คิดว่าเขาคงโกรธ ไม่ได้สนจริงๆ ว่าเราเป็นใคร และมันก็แค่คนจำนวนนึงที่เป็นส่วนน้อย คนที่ออกมาเถียงแทนเราก็มี คนที่ออกมาห้ามคนในด้อมไม่ให้ด่าจนเลยเถิดในเรื่องที่ไม่เกี่ยวก็มี คนที่เห็นชี้แจงแล้วลบที่ด่าออกก็มี คนให้กำลังใจก็เยอะมาก และคนที่ทักมาขอโทษ รวมถึงขอโทษในโพสก็มีเหมือนกัน ก็ขอบอกตรงนี้ว่าไม่ติดใจแล้ว ให้จบเลิกแล้วกันไป ก็ทำใจว่าเมื่อกล้าวิจารณ์ในทางลบก็เหมือนขว้างหินออกไป พอโดนคนอื่นก็ไม่คิดว่าเขาจะยื่นดอกไม้กลับมาให้อยู่แล้ว เพียงแต่รอบนี้หินที่ขว้างกลับมาค่อนข้างเยอะ และมาจากทางที่ไม่คิดว่าจะมา ก็แค่นั้น ในตอนที่นั่งอ่านที่เขาด่าๆ กัน แล้วก็มองเด็กที่นั่งกินนมกล่องอยู่ข้างๆ นึกขึ้นมาว่านี่ขนาดยังไม่เคยลงรูปแบบเปิดหน้า โพสอะไรโบ้ๆ เบ้ๆ ไร้สาระ แต่พอโดนกระทบชีวิตส่วนตัวนิดเดียวยังรู้สึกแย่ ตลอดมารู้สึกขอบคุณทุกความเอ็นดูที่มีให้เด็กเล็ก กำลังใจต่างๆที่มีให้กัน แต่ในวันนี้ก็เห็นแล้วว่าการแชร์เรื่องราวต่างๆ วันนึงมันก็ย้อนกลับมาทำร้ายเราได้ ถ้าเกิดไปทำให้ใครไม่พอใจเข้า ก็เลยมีความคิดที่ว่า เราควรพักไหม ถ้าต้องมาอ่านคอมเม้นลบๆ ก็ทำให้รู้สึกอารมณ์ไม่ดีแล้ว แม้จะรู้ว่าไม่มีใครจะรู้จักเราดีกว่าตัวเองก็ตาม แต่ถ้ามันทำให้มู้ดดีๆเสียไป ก็คิดว่าแอพนี้คงไม่ตอบโจทย์แล้ว เลยหยุดเล่น ไปใช้ชีวิตตามปกติ อย่างที่เคยเป็นมา มีความสุขดีตามอัตภาพ (ต่อ)