ح.

|اگر آشفته‌ام،حَرفی به تو ناگفته‌ام.|

حتی تو این‌شرکت هم ورک‌بستی‌‌هام یه‌پسر و یه دختر دهه‌شصتی‌ان.

جدیداً فهمیدم من حساس و زودرنج نیستم؛ رفتار آدما زشته.

یعنی امسال پاییز قسمت میشه بالاخره پیاده‌روی تجریش تا ولیعصر رو برم؟

کاش لااقل می‌دونستم چرا مدیرم ازم خوشش نمیاد.

خیلی بی‌حوصله‌م؛ کاش زود تایم کاری تموم شه، برم خونه‌.

وای همینطوری که اعصابم شدیداً خورده؛ این آفتاب کیری هم که هی از پنجره داره می‌خوره تو صورتم و بیشتر کله‌م رو خراب می‌کنه.

خب فکر کنم وقت استعفاست.

یکی از شوک‌های فرهنگی‌م تو این شرکت این بود که همه خیلی راحت جاب‌ویژن رو تو سیستمشون باز می‌کنن و یه چیز خیلی عادی و نرمالیه.