Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin) header
Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin) profile picture

Tob ss2:: (7201) นาโอลิน เดสเดโมน่า จอมอาคม แห่งทริสทอร์ (21) | 180/68 | ปราสาทขุนนาง ปี7 (รุ่น7) : Alumnus (A.D.1134)

Joined October 2021
Photo by Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin)Photo by Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin)Photo by Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin)Photo by Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin)Photo by Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin)Photo by Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin)Photo by Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin)Photo by Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin)Photo by Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin)Photo by Naolin D. (Alumnus) (@ToB2_Naolin)
Naolin Desdemona The Enchanter of Tristor :: นาโอลิน เดสเดโมน่า จอมอาคม แห่งทริสทอร์ :: 7st Year : 7th Gen [ Noble Castle ] Profile: shorturl.at/AOW46
9
25
14
4,583
[ต้นปี A.D.1154] เกาะต้องสาป ของทุกอย่างถูกเก็บใส่กล่อง สิ่งที่ไม่จำเป็นถูกแปรสภาพ และบ้านที่แทบไม่มีข้าวของใดก็ถูกทำให้ว่างเปล่า นาโอลิน เดสเดโมน่า ตรวจเช็คมันเป็นครั้งสุดท้ายก่อนบอกลา จากนี้ที่ตนจะเดินทางกลับขึ้นแผ่นดินใหญ่ และหาทางไปใช้ชีวิตที่ไม่เคยได้ใช้เสียที...
[A.D.1154] ก่อนเปิดเทอม เธอมาถึงแดนเกาะต้องสาปที่ไม่ได้มาอย่างยาวนานนัก ท่ายลุงอยู่ที่นี่ เธอจำได้ว่าเขาอยู่ที่ไหน แม้ไม่ได้มาหลายปีเพียงใดเธอก็จำได้ไม่ลืม สองขาก้าวขาไปตามทาง มองทุกอย่างที่คุ้นเคยในภาพจำ หากเลี้ยวไปตรงทางนั้น จะได้พบกับบ้านเก่าที่โตมา เธอเชื่ออย่างนั้น ...
170
Naolin D. (Alumnus) retweeted
[ประกาศนามนักสู้ สังเวียนที่ 2] อายุ >30 ปี (เนื่องจากสังเวียนที่ 2 เป็นการแข่งขันเฉพาะทางสตอรี่ ทีมงานผู้จัดได้รับอนุญาตให้เปิดเผยนามจริงจากผู้เข้าแข่งขันเพื่อสีสันแล้ว ❤️‍🔥)
1
13
9
2
3,607
(/ภูมิใจมาก)
Replying to @ToB_Athens
ขอแสดงความยินดีกับ “อิคารัส ไรท์ ผู้รักษาการเจ้าแคว้นโบริอาสแห่งเอเธนส์” ผู้ชนะเหรียญทองการแข่งมังกรลมกรด! 🥇 อิคารัส นักรบศักดิ์สิทธิ์และอดีตพาลาดินในรัชสมัยควีนมาร์ธาถูกส่งมาแข่งขันในนามประเทศ เจ้าถิ่นโลดแล่นบนหลังมังกรลมกรด สง่างามที่สุดแม้ในวันที่ท้องฟ้าคำราม @ToB2_Icarus
1
153
[A.D.1152] ได้รับจดหมายหนึ่งฉบับ จ่าหน้าจากเด็กสาวที่เคยเลี้ยงดูมาในช่วงหนึ่ง เขาเปิดอ่าน นิ่งเงียบ แต่เมื่อได้ยินเสียงเรียกจากคนที่รัก... รอยยิ้มพลางจุดขึ้นบนดวงหน้า "กำลังไป" จดหมายฉบับนั้นถูกเผามอดสลายไปยามเจ้าของห้องลุกขึ้นอุ้มเจ้าแมวสีแดงก่ำเดินออกไปหาด้วยดวงตาวับวาว...
146
[A.D.1140] มันเริ่มต้นขึ้นสีเสียงหัวเราะที้หลุดออกมาเพียงนิด จึงค่อยดังขึ้น แม้ไม่กังวาลก้อง แต่ก็ขับไล่ความหมองหม่นออกไปได้อย่างดี จอมอาคม-จอมเวทคำสาป-นักประดิษฐ์มนตรา- จ้องมองคู่ชายหญิงแฝดผมต่างสีเบื้องหน้า ดวงตาสีดำว่างเปล่านั้นทอประกาย ระยับวาวราวกับจักรวาลหวนกลับคืน...
1
1
111
[A.D.1151] ตลาด, เอดินเบิร์ก เอดินเบิร์ก สถานที่อันไม่น่าพิศสมัย ที่ที่บอกตนเองว่าจะไม่มาเหยียบอีกหากไม่จำเป็น แต่ก็เป็นที่เดียวในเอเดนที่ปลอดภัยมากพอจะใช้นัดพบกับใครบางคน ระหว่างเข้าทำธุระจึงปล่อยเด็กสาวที่มาด้วยกันให้ได้สำรวจไปทั่ว อย่างไรเสียนี่ก็เป็นครั้งสุดท้ายก่อนจากลา
1
3
3
265
อาชีร่า เดสเดโมน่า ผู้ขับขานลำนำแลบทเพลงตื่นตากับผู้คนมากมาย ร้านรวงหลากสี สิ่งของละลานตา แม้ใบหน้าจะเรียบเฉยแต่แววตาพราวระยับ ผนวกกับได้เงินมาถุงหนึ่งจึงอดไม่ได้จะผ่อนคลายตัวลง อย่างไรก็เป็นเพียงเด็กสาว กับทิวทัดที่ไม่ต่างจากลูกกวาดหลากสี เธอเริ่มเดินห่างออกไปมากกว่าที่กำหนด
1
135
และเมื่อกลับมาที่จุดนัดพบ.. .... ... .. ก็ไม่มีเงาตาที่คุ้นเคยรอคอย นอกจากสองชายหญิงที่พร้อมจะพาเธอจากไป...
58
#ToB3_FieldTrip1151 เขาอยู่ในชุดเชิ้ดและกางเกงขายาวที่ดูสบายกว่าปกติแต่ก็ยังไม่เหมือนคนมาทะเลเท่าไหร่เหมือนเช่นปีที่แล้ว ยังคงแต่งตัวมิดชิดปิดเกือบทั้งตัว ก็จนกระทั่งสิ่งมีชีวิตประหลาดนามอีคน่า เดมิเรสปรากฎกาย--- (ภาพเต็มมี 2 หน้าในลิ้ง ) poipiku.com/10790018/1103104…
You’re unable to view this Post because this account owner limits who can view their Posts. Learn more
7
11
1
10
1,313
[A.D.1137] แอ็ตลาส 'ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว...ตัดเปียของเราทิ้งให้ทีสิ' น้ำเสียงนิ่งสงบเอ่ยบอกคนแปลกหน้าที่เพิ่งพบกันไม่ถึงเดือนด้วยใบหน้าเรียบเฉย กรรไกรสีเงินถูกยื่นส่งให้ ใบมีดสะท้อนแสงวาววาบเหมือนคมขวานที่พร้อมสับลงมาได้ทุกเมื่อ ไร้ซึ่งความลังเล เขาทิ้งตัวนั่งลง +
1
107
ไม่นานสิ่งที่เคยรัดรั้งตนเองไว้ก็ร่วงหล่นสู่ผืนดินและลุกลามด้วยเปลวไฟ มอดไหม้ทุกบ่วงบาศที่ตนมีไปในบัดดล นาโอลินเอื้อมแตะท้ายทอย รู้สึกไม่คุ้นชินกับสิ่งที่ไว้มาตลอดชีวิตนั้น มันคือความเบาจนรู้สึกประหลาด...แม้จะไม่ใช่ในทางที่แย่แต่ก็บอกไม่ได้ว่าดีหรือไม่มากน้อยอย่างไร +
1
79
แต่หนึ่งในความรู้สึกมากมายนับร้อยพัน เขาสัมผัสได้ถึงน้ำหยดหนึ่งที่ไหลลงมาจากตา สิ่งที่ต้องการและปรารถนามาตลอด มันอยู่ใกล้เพียงนี้เอง...
98
[ A.D.1136 ] xxx บ้านหลังใหม่ที่สร้างมาด้วยมือตนตรงแนวหาด ห่างไกลที่สุดจากหมู่บ้านและชุมชน แต่ก็ไม่ได้ไกลพอจะยากแก่การทำงานนั้นแปลกประหลาดและผิดที่ผิดทาง ตัวคฤหาสถ์สองชั้นสไตล์ของป่าเขากับเรือนกระจกโครงดำคล้ายกรงนกนั้นไม่สูงไม่ต่ำ พร้อมกับกุหลาบและพืชพรรณมากมาย +
1
702
เพียงก้าวเข้ามาก็สามารถสัมผัสได้ถึงวงจรและอาณาเขตเวทมนตร์ในทุกตารางนิ้ว เหมือนกับมันจะซึมซุกซ่อนอยู่ภายใต้ผืนดินที่ก็ไม่ได้มาจากสถานที่แห่งนี้เป็นเนื้อเดียวกัน ชายหนุ่มในยามนี้ยังคงแต่งกายเฉกเช่นเดิม ในประเทศสีขาว เขาแต่งกายด้วยสีดำ คอสูง แขนยาว และปล่อยให้เปียได้ยาวระผืนทราย +
1
206
ผืนน้ำงามงดเป็นประกายนั้นเพียงออกมาก็มองเห็น ครั้งหนึ่งเขาคิดว่ามันงดงาม แต่ยามนี้ทุกสิ่งช่างน่าจงเกลียดจงชัง แต่ก็ดีกว่าอยู่ปะปนกับชาวเอเดนมากมาย แต่ยามใดได้เห็นพายุร้ายพัดพากวาดเอาเรือประมงค์หายไปจากสายตา เขาก็รับรู้ได้ว่าชาวันนั้นจะรสดีกว่าทุกวัน...
1
86
[A.D.1151] เสียงไอระรอกใหญ่ดังขึ้นในห้องนอนที่มีเพียงแสงตะเกียงสลัว ฝ่ามือซีดขาวเปื้อนเปรอะไปด้วยสีแดงฉาน ดวงตาหลุบมองทุกอย่างอย่างเงียบงัน ก่อนเลื่อนสายตามองหญิงสาวที่ข้างประตู "ท่านอาจารย์ จะไม่ไหวแล้วเหรอคะ...?" คำถามนั้นแผ่วเบาคล้ายเสียงกระซิบ +
1
109
ชายทริสทอร์เพียงถอนใจ "ยังไหวอยู่" เขาตอบด้วยรอยยิ้ม "น่าเสียดายเนอะอาชีร่า..." "แต่คงอีกไม่นานหรอก... อีกไม่นานแล้ว"
71