ای دشمن ار تو سنگ خاره‌ای من آهنم جان من فدای خاک پاک میهنم #DigitalBlackOutIran‌ #FreeIranPoliticalPrisoners #KingRezaPahlavi‌ForIran

اینم بگم که به نظرم تلاشتون برای نشون دادن فهم ایرانیا با کنار هم گذاشتن غارت لویی ویتان و حماسه آبدانان بیهوده هست. اکثر اروپاییا گدا گشنه‌تر و خالی از آرمان و دغدغه‌تر از این حرفان که شعور پشت اون حرکت رو بفهمن. نهایت ممکنه حتی بگن "وا چرا غذا رو هدر دادن؟ باید می‌گرفتنش که به کپیتالیسم ضربه بزنن." نمی‌فهمن دوستان... نمی‌فهمن. آزادی‌خواهی براشون تبدیل به یه قطعیت لوس و دغدغه فانتزی شده.

توی مورد وحشیگری‌ها و آشوب‌های ایتالیا و فرانسه گفتن جمله "به خویشتنداری دعوتتون میکنیم" از طرف ما اصلا کنایه درستی نیست. چون اونا خویشتنداری می‌کنن. در واقع خویشتنداری بی‌فکرشون به این روز انداختتشون. این جمله مسخره بودش برای ما معنی داره که می‌دونیم با یک هزارم این کارا توی یه کشور دیکتاتوری به رگبار می‌بندن و اعدام می‌کننمون... بعدم جون ما رو این غربیا به سخره می‌گیرن با "دعوت به خویشتنداری". الان تنها جمله مناسب زدن تو صورت اینا "دیدی گفتم" هست.

فقط یه سوال تو ذهنمه. چرا؟

هیچ چیزی برامون نمونده جز سیاهی. دیگه کوچیکترین چیزی نمی‌تونم پیدا کنم که منو یاد یه جون از دست رفته نندازه. به کی بگم اسم کوه اورست قراره منو تا ابد یاد علی‌سینا بندازه؟ مثل همه ویدیوهای پیتزا درست کردن که یاد مهرشاد میفتی. مثل همه آتش‌نشان‌هایی که یاد حمید می‌ندازنت. مثل همه ورزشکارایی که یاد مسعود و صالح و کیان و ... می‌ندازنت. پتویی که تو رو یاد فائزه می‌ندازه. مثل زبان ایتالیایی که یاد رها و نیما می‌ندازتت. ... و تا صبح می‌تونم مثال بنویسم. گرچه هر روز مثل اشکان خطیبی به خودم می‌گم 《بمیره اون که می‌خواسته ما رو گریون ببینه.》 ولی کاش واقعا بمیره، پودر شه خاکستر شه از صحنه روزگار محو و نابود شه و توی برگای تاریخ تحقیر و لعن شه. چون دیگه تظاهر به عادی بودن روزها برام غیرممکن داره میشه...

《از آدما انسان زدایی نکنید به خاطر عقیده سیاسیشون》

علی سینا رو کشتن...

برخی منابع گفتن که علی سینا مصطفوی هم به انفرادی منتقل کردن. چند روز پیش خبر حکم اعدامش علنی شد و الان در خطره. علی سینا کوهنورده، موزیسینه و به قله اورست صعود کرده بوده. ازش حرف بزنید، نذارید ازمون بگیرنش... #علی_سینا_مصطفوی