Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL) header
Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL) profile picture

(NPC)Torquil Everettl de Frey(29Y) : They may sneer, but I cherish my sewer rat still for none could be filthier than my teacup, nor lovelier than Elijah. 🐁

Joined May 2024
Photo by Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL)Photo by Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL)Photo by Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL)Photo by Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL)Photo by Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL)Photo by Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL)Photo by Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL)Photo by Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL)Photo by Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL)Photo by Torquil F 🐁 🤍 (@Tfrey_PIL)
(NPC) Torquil Everettl de Frey | 29Y 🇬🇧🇫🇷 " I’ve no desire to control you … only to ensure that no better alternative ever presents itself. " Doc : shorturl.asia/fZM61 Co-story | roleplay ➡️DM #PIL_Commu SS2
14
93
7
115
12,485
Torquil F 🐁 🤍 retweeted
31 สิงหาคม เพี๊ยะ! แรงหวดที่น้อยนิดแต่มากพอทำให้เขาหงุดหงิดใจ การหยอกล้อสาวแก่แม่ม่ายของไวเคาท์ทำให้หัวใจของเหล่ามาดามต่างสับสน การถูกระบายอารมณ์เล็กน้อยกลับคืนมาจึงไม่ทำให้เอไลจาห์ระคายเคืองเสียเท่าไรนัก เว้นแต่เรื่องมันอาจจะถึงหูของคนที่ร่วมชายคา คนที่เขามักกล่าวอ้างว่าเป็นแค่ 'ลูก' เขาเชิญเธอออกไปอย่างง่ายดาย 'ไร้เยื่อใย' ข้อมูลที่น่าเชื่อถือได้นั่นย่อมได้มาจากปากของคนที่ตกในบ่วงรัก แม้จะจอมปลอมนัก แต่ราสเตอริงค์ก็เป็นสนามเด็กเล่นที่ดีแม้จะเต็มไปด้วยกลิ่นดืนปืน 'หวังว่าจะไม่อยู่' เขาใช้ปลายนิ้วเกลี่ยม่าน เพื่อแอบชำเลืองมองโรงเก็บม้า และทางออกที่ไร้การเคลื่อนไหว เขาผ่อนลมหายใจอย่างสับสนอยู่เพียงลำพัง ได้แต่คิดว่าความสัมพันธ์ของตนอยู่ในสภาพที่หวั่นใจเจ้าหนุ่มรูปงามนั่นขนาดนี้แล้วรึนี่ "... ทรูบาดูว์" เขาพึมพำ "ให้ตายสิ ผมควรฝึกพูดฝรั่งเศสเสียหน่อยแล้วรึเปล่านะ... " เขาเหลือบสายตามองบัตรเชิญไปงานเต้นรำของใครบางคนและจดหมายเชิญล่าสัตว์ของใครอีกคน ดูเหมือนเขาต้องหาโอกาสชวนพ่อหนุ่มบ้างานไปดูอย่างอื่นบ้างเสียแล้ว @Tfrey_PIL
[Side Story - 01 Why?] งานกีฬาจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ในขณะที่ฤดูร้อนกำลังครอบครองอากาศทั้งมวลจนทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยไออุ่น เสียงหัวเราะและความมีชีวิตชีวาทำให้ทุกสิ่งดูสวยงาม แต่นั่นไม่ใช่บุคคลที่กำลังเดินทางกลับจากราสเตอร์ริงค์ ในคฤหาสน์เขตปกครองของเราสเตอร์ริงค์ไวท์เคานท์แห่งแบล็คเบิร์นกำลังมองเอกสารที่ถูกบรรจุอยู่ในซอง อากาศที่ร้อนทำให้คนแก่คนหนึ่งรู้สึกหงุดหงิด แต่ความร้อนที่อยู่ในคฤหาสน์คงต่างจากคนที่อยู่ในเหมืองอยู่มากนัก เป็นเวลาหลายเดือนที่ท่านชายแห่งเฟรย์ทุ่มเทงานอย่างหนักหลังจากกลับจากฝรั่งเศส เขาอดไม่ได้ที่จะทึ่งกับความเด็ดขาดของชายที่มีอายุเพียงเท่านั้น ไม่แปลกใจเลยที่บังเหียนในปารีสถูกควบคุมไว้อย่างดีภายใต้ชื่อของคนรักของตน ตอนนี้เพิ่งบ่ายโมง พูดตามตรง เขาอยากไปช่วยเหลือผู้ชายคนนั้นอยู่บ้าง ถ้าไม่คิดว่าสิ่งที่เขาจะกระทำคงเป็นการสร้างภาระให้สถานที่แบบนั้นกระมัง "สัมปทานพวกนี้ดำเนินการให้ไวหน่อยแล้วกัน.." เขาเอ่ยเสียงเรียบก่อนเงยหน้ามองชายผู้หนึ่งที่ยืนรอรับซองเอกสาร "ผมคิดว่าการฟาดพวกมันด้วยเงินทอง คงง่ายกว่าการจัดการพวกเขาด้วยการเชิญสู่หลุมลึก" "คุณข่มขู่พวกเขา" "การที่พวกมันเริ่มก่อนไม่ผิดอย่างนั้นหรือ?" "ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น...ท่าน อีกอย่าง.. เรื่องนายท่านเฟรย์--" แกร๊ก เสียงวางแก้วชานั้นดูเป็นคำตอบที่เรียบง่าย ผู้ช่วยหนุ่มถอนหายใจ ไวท์เคาท์ผู้เชื่อมั่นในตัวของบุรุษผู้นั้นมักเหี้ยมโหดเมื่อถึงระยะเวลาในการส่งมอบงาน มีคำเล่าลือว่าผู้ถือหุ้นทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเยี่ยงพ่อลูก แต่ไม่รู้ทำไม เขากลับไม่คิดว่าทั้งคู่เป็นเพียงแค่พ่อลูกกันธรรมดาทั่วไป 'ทำไแบล็คเบิร์นถึงยอมหนุนหลังเฟรย์ขนาดนั้น" สิ่งนี้คล้ายเป็นดั่งปริศนา ภายใต้แสงแดดและละอองฝุ่น คงมีเพียงเขาสองคนที่รู้ว่าเพราะเหตุใดโลกจึงหมุนเพียบรอบตัวของทอร์ควิลด์ แห่ง เฟรย์
1
5
5
622
Torquil F 🐁 🤍 retweeted
[Side Story - 01 Why?] งานกีฬาจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ในขณะที่ฤดูร้อนกำลังครอบครองอากาศทั้งมวลจนทำให้บรรยากาศเต็มไปด้วยไออุ่น เสียงหัวเราะและความมีชีวิตชีวาทำให้ทุกสิ่งดูสวยงาม แต่นั่นไม่ใช่บุคคลที่กำลังเดินทางกลับจากราสเตอร์ริงค์ ในคฤหาสน์เขตปกครองของเราสเตอร์ริงค์ไวท์เคานท์แห่งแบล็คเบิร์นกำลังมองเอกสารที่ถูกบรรจุอยู่ในซอง อากาศที่ร้อนทำให้คนแก่คนหนึ่งรู้สึกหงุดหงิด แต่ความร้อนที่อยู่ในคฤหาสน์คงต่างจากคนที่อยู่ในเหมืองอยู่มากนัก เป็นเวลาหลายเดือนที่ท่านชายแห่งเฟรย์ทุ่มเทงานอย่างหนักหลังจากกลับจากฝรั่งเศส เขาอดไม่ได้ที่จะทึ่งกับความเด็ดขาดของชายที่มีอายุเพียงเท่านั้น ไม่แปลกใจเลยที่บังเหียนในปารีสถูกควบคุมไว้อย่างดีภายใต้ชื่อของคนรักของตน ตอนนี้เพิ่งบ่ายโมง พูดตามตรง เขาอยากไปช่วยเหลือผู้ชายคนนั้นอยู่บ้าง ถ้าไม่คิดว่าสิ่งที่เขาจะกระทำคงเป็นการสร้างภาระให้สถานที่แบบนั้นกระมัง "สัมปทานพวกนี้ดำเนินการให้ไวหน่อยแล้วกัน.." เขาเอ่ยเสียงเรียบก่อนเงยหน้ามองชายผู้หนึ่งที่ยืนรอรับซองเอกสาร "ผมคิดว่าการฟาดพวกมันด้วยเงินทอง คงง่ายกว่าการจัดการพวกเขาด้วยการเชิญสู่หลุมลึก" "คุณข่มขู่พวกเขา" "การที่พวกมันเริ่มก่อนไม่ผิดอย่างนั้นหรือ?" "ผมไม่ได้หมายถึงเรื่องนั้น...ท่าน อีกอย่าง.. เรื่องนายท่านเฟรย์--" แกร๊ก เสียงวางแก้วชานั้นดูเป็นคำตอบที่เรียบง่าย ผู้ช่วยหนุ่มถอนหายใจ ไวท์เคาท์ผู้เชื่อมั่นในตัวของบุรุษผู้นั้นมักเหี้ยมโหดเมื่อถึงระยะเวลาในการส่งมอบงาน มีคำเล่าลือว่าผู้ถือหุ้นทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันเยี่ยงพ่อลูก แต่ไม่รู้ทำไม เขากลับไม่คิดว่าทั้งคู่เป็นเพียงแค่พ่อลูกกันธรรมดาทั่วไป 'ทำไแบล็คเบิร์นถึงยอมหนุนหลังเฟรย์ขนาดนั้น" สิ่งนี้คล้ายเป็นดั่งปริศนา ภายใต้แสงแดดและละอองฝุ่น คงมีเพียงเขาสองคนที่รู้ว่าเพราะเหตุใดโลกจึงหมุนเพียบรอบตัวของทอร์ควิลด์ แห่ง เฟรย์
1
5
1
5
974
Replying to @PIL_ELIJAH
@PIL_ELIJAH /จดหมายบนหมอน/ ขณะนี้คุณคงยังซุกอยู่ในผ้าห่ม อบอุ่นราวกับไม่อยากให้เช้าเคลื่อนคล้อยไปไหน ผมเขียนอย่างเงียบเชียบ เพื่อไม่ให้เสียงปากกาปลุกคนที่น่ารักเกินไปในยามหลับ หากตื่นแล้วพบว่าฝั่งเตียงว่างเปล่า ก็ขอให้ถือเสียว่าผมทิ้งช่องว่างไว้ให้คุณนอนเหยียดแขนได้ถนัด +
1
1
6
303
เมื่อคุณอ่านถึงบรรทัดนี้ผมคงอยู่ที่เหมืองแล้ว เสียงค้อนและกลิ่นถ่านหินรายล้อม ผมรู้ดีว่ามันไม่หอมเท่าเรือนผมของคุณในยามเช้า ซึ่งเมื่อคืนนี้ยังคงทิ้งกลิ่นนุ่มติดอยู่บนปลายนิ้วของผม เอไลจาห์ หวังจะตื่นขึ้นโดยไม่มีความหนาวเย็นมาลอบกวน... +
1
1
118
แต่ถ้ามี ก็ให้คิดเสียว่ามันเป็นเพียงข้ออ้างให้นอนซุกผ้าต่ออีกครู่ใหญ่ จงกินอาหารเช้าเสีย อย่าลืมดื่มชาร้อน แล้วคอยว่าผมจะกลับพร้อมมือที่อุ่นกว่าเมื่อคืนหรือไม่ ทอร์ควิลด์
1
1
169
Torquil F 🐁 🤍 retweeted
Replying to @Tfrey_PIL
สิ่งที่ชายหนุ่มพูดไม่ต่างอะไรกับมีดที่กรีดเข้าที่แผลเก่า มันกดลึกเข้าไปในสิ่งที่เขากลบด้วยไฟร้อน เอไลจาห์รับรู้ถึงความห่วงใย เพียงแต่มันเจ็บปวดที่เขาไม่อาจกลายเป็นสิ่งที่ช่วยให้อีกฝ่ายแข็งแกร่งในเงาของแบล็คเบิร์น ใครเล่าจะอยากให้คนที่ตนรักต้องเสียเปรียบแม้ว่าจะรู้สึกยินดีกับสิ่งที่เรียกว่าความรักและความห่วงใยอันแสนจริงจัง แต่ใบหน้าของผู้มีอายุมากกว่ากลับมิอาจจะยินดีได้เลย เขามองบริวารที่เอาเครื่องดื่มเข้ามาวาง เพียงพริบตาชายคนนั้นพร้อมเดินออกเหลือเพียงผู้นำทั้งสองอีกครั้ง ภายใต้ความสงัดเงียบในห้องรับแขกในคฤหาสน์บ้านนอกอันมีความหรูหราเพียงเพราะการตกแต่งปกปิดร่องรอยความเสื่อมโทรม เมื่อไร้ซึ่งหน้ากาก เขาก็เป็นเพียงคนที่มีอารมณ์อันซับซ้อน "ควิลล์ออกไปเล่นกับเพื่อนก่อนได้มั้ย?" คนเป็นพ่อทางพันธุกรรมเอ่ยปาก นัยน์ตากลมของเด็กหญิงที่ได้ชื่อไม่ต่างจากเด็กชายหลังได้ฟังก็ยอมเดินออกไปอย่างว่าง่ายเพราะไม่กล้าขัดคำสั่งของชายที่ถูกระบุไว้ว่าเป็นผู้ปกครองของเธอเอง "ดูเหมือนเส้นทางการทำงานของเราจะมีอุปสรรค" เขาเอ่ยเย้าก่อนจะมองใบหน้าอันซูบผอม กลิ่นของทะเลลอยคลุ้งแต่สิ่งที่หนาแน่นกว่าคือความโหยหาราวกับเป็นสิ่งยืนยันว่าเขาไม่ได้ฝัน "พวกคนงานของเหมืองเดิมรวมถึงเจ้าของสัมปทานไม่อยากให้คนของเราลงสำรวจ" เขาเล่าถึงผู้ที่บาดเจ็บและสถานการณ์อย่างคร่าวๆ สำหรับคนที่เพิ่งมาเยือน เขาลากคนรักมานั่งก่อนที่จะได้เสวนาในเรื่องเคร่งเครียด "คุณเพิ่งมาถึง ให้ฟ้องตอนนี้จะดูเป็นภรรยาที่ขี้ฟ้องเกินไปมั้ยนั่น...?" เขารินชาใส่แก้วกระเบื้อง ก่อนยื่นมันให้กับผู้อ่อนล้า "เรื่องควิลล์ถูกวางยา... คุณไม่ต้องห่วงเรื่องสุขภาพลูกในตอนนี้หรอก... แกดีขึ้นแล้ว"
1
1
1
215
(กระแอม / มีความสุขแบบไม่ตะโกน)
(ความรู้สึกที่ได้อยู่บนมันดีนะครับ... @Tfrey_PIL cms. ดุ๋ย ดุ๋ย)
3
248
Torquil F 🐁 🤍 retweeted
(ความรู้สึกที่ได้อยู่บนมันดีนะครับ... @Tfrey_PIL cms. ดุ๋ย ดุ๋ย)
3
9
1
12
642
"คนไหนคือเฟรดเดอร์ริค คนไหนคือแฟร์ดินานด์-" "นั่นสิน้า~" "ก็ยังเป็นเฟรดกับเฟรดอยู่ดีนี่" (แวะเอาคมช.เฟรดกับเฟรดที่ไปสั่งมามาลงอวดฮะ Hehhe😈😈CMS: Théthé Midi )
3
18
1
24
897
Torquil F 🐁 🤍 retweeted
"ก็เพราะตอนที่เธอยิ้มแบบนั้น มันดูสดใสกว่านี้นา" "ฉันคิดแบบนั้นนะคะ" ( ฮิ ๆ พอล ๆ ยังไม่หายไปไหนนะคะ เค้ายังอยู่แถวนี้😻🌻) CMS by : Théthé Midi
13
1
19
723
Torquil F 🐁 🤍 retweeted
[การตอบโต้ในแลงเมียร์ โฟลด์] ทางน้ำตื้นไหลผ่านใต้ดินนั้นเชื่อมกับแม่น้ำสายหลัก มันเป็นเส้นทางสายดีที่ทำให้การทำเหมืองถ่านหินจะคุ้มค่าแก่การลงทุน เอไลจาห์มองเอกสารด้วยแววตาสงบนิ่ง แลงเมียร์ โกลด์ นั้นยังถูกครองภายใต้นามของพวกไร้ค่า แต่กระนั้นสิ่งที่เป็นอุปสรรคใหญ่กว่ากลับเป็นพวกคนงานที่หาทางเรียกร้องค่าแรงและการแบ่งแยกทางชนชั้น นำพามาสู้ความบานปลายที่ทำให้คฤหาสน์ทั้งหลังต้องเกือบเป็นเถ้า ทั้งยังทำให้เด็กหญิงตัวน้อยขวัญเสียเพราะหินนั่นลอยพุ่งเฉียดหัว อีกทั้งยังเรื่องของผู้ร่วมงานที่ตอนนี้บาดเจ็บสาหัส ศพของสารถีแสนอาภัพที่ตายก่อนได้กลับบ้านเกิดเพราะความขัดแย้งอันโง่งม เขามองผ้าพันแผลสีขาว มันปิดบังรอยแผลลวกที่มือขวาได้เป็นอย่างดี หากผู้ร่วมลงทุนอย่างทอร์ควิลล์กลับมา เขาได้แต่หวังว่าบาดแผลนั่นคงหายทัน หลังจากที่เขามาถึงราสเตอริงค์ คฤหาสน์ที่ลูเซียโนมอบให้และที่ดินของดยุคผู้ล้มละลายกลายเป็นทรัพย์สิน รวมถึงเอกสารกรรมสิทธิ์ของเหมืองตะกั่วที่เขาต้องการเข้าไปถลุงแร่เหล็ก ทุกอย่างราบรื่นดี ความคิดที่จะเขียนจดหมายถึงชายผู้ลอยล่องอยู่บนท้องทะเลเป็นสิ่งที่เขานึกอยากทำมาโดยตลอด การห่างกันเช่นนี้เต็มไปด้วยความคิดถึง และได้แต่ภาวนาให้คนรักของตนเดินทางโดยปลอดภัย ไม่พบเจอลมพายุใด แล่นเรือไปกับคลื่นลมอันสดใส เขาปรารถนาจะได้พบกับชายผู้นั้นจึงรอคอย แต่อุปสรรคในการรอคอยดูจะมีมากมายเหลือเกิน เขาขยับมือขวา มันกำไม่ค่อยได้เพราะผิวหนังนั้นเต็มไปด้วยตุ่มน้ำพอง แต่กระนั้นเมื่อมือจับปากกาขนนก เขาก็บรรจงเล่าถึงเรื่องราวมากมาย โดยหลีกเลี่ยงความสุ่มเสี่ยงบางประการ ถึง ลอร์ดทรูบาดูว์ที่รัก หลายอาทิตย์ที่ท่านลงทะเลไปและกางใบเรือเพื่อออกเดินทาง มาวันนี้คลื่นทะเลพัดท่านไปถึงที่ใด ใจของผมนั้นเต็มไปด้วยความคิดคำนึง เวลานี้ ผมได้ลงหลักปักฐานที่ราสเตอร์ริงค์แล้ว คฤหาสน์สวยงามน่าดูชม บุตรสาวของท่านชื่นชอบบึงและต้นไม้มาก นางมักเอ่ยถามถึงท่านทุกครั้งเพราะความคิดถึง อดไม่ได้ที่ผมเองคงต้องอิจฉาท่านเสียแล้ว เมื่อเร็วๆ นี้คฤหาสน์ได้ตอบนับแขกท่านนึง ชายคนนั้นเป็นหัวหน้ากลุ่มแลงเมียร์ โฟลด์ ดูเหมือนความหวังดีของผมจะส่งไปไม่ถึงเขาเท่าไรนัก และผมต้องการทำตามวิธีของผมเป็นอย่างมาก จึงใคร่อยากทราบความคิดเห็นของท่าน หากผมตัดสินใจกำจัดขยะที่เข้ามารบกวน ท่านคงไม่มีสิ่งใดที่ขาดทุน เอเวอร์ธอร์น +
Replying to @Tfrey_PIL
นี่มิใช่เรื่องบังเอิญ มิใช่อุบัติเหตุหรือโชคร้าย...ผู้คนกระซิบเซ็งแซ่ว่าคือสงครามขนาดย่อมที่ซ่อนกายในม่านหมอกแห่งภาคเหนือ ไม่ว่าผู้ใดชักใยอยู่เบื้องหลัง แต่สิ่งหนึ่งที่แน่ชัดคือ บริษัทเหมืองแห่งราสเตอริงค์ยังมิได้เริ่มขุดหินก้อนแรก ทว่า... มันกลับเจาะลึกลงในจิตใจของผู้คนไปแล้ว
1
2
5
1,697
[ จดบันทึก W.] @Catherina_PIL เบื้องต้นเกี่ยวกับกรณีของคุณหนูโคลเวลล์ ห้องพักของผู้ป่วยจัดวางในลักษณะที่มิใช่คุมขัง สภาพแวดล้อมสะอาด ไม่มีวัตถุเสี่ยงต่ออันตราย นำสู่ข้อสันนิษฐานว่าเจ้าของห้องยังสามารถมีปฏิสัมพันธ์กับสิ่งแวดล้อมโดยไม่มีความเสื่อมทางสติปัญญาในระดับรุนแรง +
ปากกาขนนกจรดขีดเขียนสมุดบันทึกอย่างรวดเร็วแม้ท่วงท่าไม่รีบร้อนในสายตาอีกฝ่าย โดยเฉพาะดวงตาคอยเหลือบขึ้นมองเธอเป็นระยะ กระทั่งปากกาขนนกยกออกจากหน้ากระดาษ เขายิ้มมากขึ้นอย่างใส่ใจ "วันนี้... ตื่นขึ้นมาพร้อมความรู้สึกใดครับ"
1
1
348
ศิลปวัตถุในห้องบ่งชี้ถึงการพยายามรักษาสมดุลภายในใจผ่านศิลป์ สามารถจดจำบทบาทของผู้เข้าเยี่ยมได้ อีกทั้งสามารถเปิดบทสนทนาด้วยสำนวนที่มิใช่พร่ำเพ้อ ย่อมแสดงถึงอัตลักษณ์ที่ยังดำรงอยู่ในตอนนี้ ผิวพรรณอาจชี้ถึงภาวะสุขภาพ? เป็นผลข้างเคียงจากการรักษาในอดีต หรือลักษณะเฉพาะตัวของผู้ป่วย
1
81
คฤหาสน์โคลเวลล์, ค.ศ. 1815 @Catherina_PIL "ความน่าพิศวงของเธอไม่ได้อยู่ที่อาการ...แต่อยู่ตรงที่ทุกคนหลีกเลี่ยงแม้แต่จะเอ่ยนาม" -- จากบันทึกของ ดร. ไซลาส เวกซ์แฮม เสียงเกือกม้าบดขยี้โคลนและลมกรีดผ่านหน้าต่างรถม้า ดุจดวงวิญญาณที่กระซิบเตือนว่าการรักษาหนนี้ อาจมิใช่เพียงบำบัด +
1
2
3
713
"เธออยู่ด้านบนค่ะ...ในห้องเดิม" แม่บ้านพึมพำเบา ราวกับกลัวว่าเสียงของเธอจะปลุกบางสิ่งบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ในคฤหาสน์ สมุดบันทึกเล่มเปล่ากุมไว้ในอุ้งมือเย็นเฉียบไม่ต่างจากพยานเงียบที่รับรู้ความเคลือบแคลง ไซลาสไม่เชื่อถ้อยคำจากหมอคนก่อนนักอาจไม่ปักใจถึงฮิสทีเรียหรือเมลันโคเลีย +
1
98
เมื่อบางคราวมักถูกใช้เพื่อขจัดความไม่สบายใจออกไปจากวงสังคม ด้วยโรคบางชนิดถูกสร้างขึ้นเพื่อปกปิดบาดแผลที่หยั่งรากในสังคม และบาดแผลบางประเภท ...คือภาพสะท้อนอันมืดมิดของผู้ที่อยู่เคียงข้าง มากเสียกว่าตัวของผู้ป่วยเอง
1
94