Pinned Tweet
" ค่อยๆเล่าไปก็ได้นะ...ไม่รีบ "
" ... "
" ทำไม...? ฟังแล้วต้องพูดอะไรต่อด้วยหรอ ? "
🐢ภัทรภู เมธาวดินทร์ | พัท
ปี 7 เรือนมุจรินทร์
Doc : Bio
( ฝากเจ้าเด็กเล่นดนตรีที่เลี้ยงเต่าตัวน้อยๆไว้ในอ้อมใจทุกคนด้วยนะคะ ทักทายได้ตลอดเนียนรู้จักได้เลยค่ะ )
เจ้าพัท(slow) retweeted
สอบถามเกี่ยวกับกิจกรรมซุ้มรายวิชาครับสำหรับนักเรียนที่สนใจจะคุมซุ้ม&ทำกิจกรรมค่ะ
forms.gle/RaWXhbCRPwfHErrt8
ชีทเช็ค&ซุ้ม docs.google.com/spreadsheets…
เจ้าพัท(slow) retweeted
เอาล่ะครับ กิจกรรมของกีฬาสี!
สานสัมพันธ์นั้นเอง! เกมคล้ายๆ การล่าลายเซ็นนั้นแหละครับ!
โดยเวลากำหนดกิจกรรมนี้ประมาณโจทย์ละ 10 นาทีครับ!
ใครหาครบได้ก่อน คนนั้นสามารถมารับรางวัลได้นะครับ! แต่เอ๋ รางวัลอะไรบ้างน้า ของรางวัลส่วนใหญ่มาจากโลกปุถุชนทั้งนั้นเลย
เจ้าพัท(slow) retweeted
ร่างเล็กที่ถูกติดหนึบได้แต่นิ่งเงียบเป็นเสาสีขาวไร้แขนขา ดวงตามากสีมองท้องฟ้าไปเรื่อยอย่างไร้จุดหมาย
—ตั้งอยู่ตรงนั้นจนกว่าอีกคนจะเบื่อหน่าย
.
@TWH_Maichan
เจ้าพัท(slow) retweeted
สตอรี่ | "ทางที่เลือกเดิน"
บางครั้ง…คำตอบของความรู้สึกชอบในใจก็ไม่จำเป็นต้องเป็นคู่รัก แต่อาจเป็นมิตรภาพที่สวยงามได้เช่นเดียวกัน
เธอไม่ได้ต้องการให้ใครหันกลับมาหรือแม้แต่รับรู้ว่าครั้งหนึ่งมันเคยเกิดขึ้น
ปุยฝ้ายนั่งอยู่ใต้ต้นไม้เงียบ ๆ เพียงลำพัง ลมเย็นในยามบ่ายปัดปอยผมหน้าผากเธอแผ่วเบา มือเรียวกอดเข่าหลวม ๆ ดวงตาเหม่อมองท้องฟ้าสีฟ้าจางที่แต้มด้วยเมฆบางเหมือนขนมสายไหม ตอนนี้เธอรู้แล้ว
ไม่ใช่ทุกความรู้สึกจะนำไปสู่บทสรุปแบบที่หวัง และไม่ใช่ทุกคน…ที่จำเป็นต้องอยู่ในบทบาทเดิมเสมอไป
"ปุยฝ้าย...คิดว่าเขาเป็นรุ่นพี่ที่ใจดีคนนึงค่ะ"
เธอพูดเบา ๆ กับตัวเองเหมือนกำลังย้ำความจริงให้ใจฟัง
"แบบนี้ก็มีความสุขแล้วค่ะ"
รอยยิ้มบางผุดขึ้นที่ริมฝีปากของเธอ พร้อมสายลมอุ่นที่พัดผ่านแผ่วเบา
จากนี้ต่อไป…ปุยฝ้ายจะยังทักทาย ยังส่งยิ้มให้ ยังห่วงใยพี่เขาเหมือนเดิม แต่ในฐานะแค่ รุ่นพี่รุ่นน้องคนหนึ่ง เท่านั้น ไม่ใช่คนที่แอบชอบอีกต่อไปแล้ว และในจังหวะที่ลมหอบหนึ่งพัดผ่านมา ปุยฝ้ายก็บิดขี้เกียจเล็ก สูดลมหายใจลึก ๆ แล้วลุกขึ้นยืน หัวใจของเธอในตอนนี้ได้เติบโตและเข้มแข็งขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งแล้ว
เธอเลือกจะตัดใจและเก็บความรู้สึกนั้นไว้…ในกล่องความทรงจำเงียบ ๆ แล้วก้าวเดินต่อไปในฐานะของ รุ่นน้องคนหนึ่งที่ยินดีได้รู้จักรุ่นพี่
(น้องเติบโตแล้ว เย้ ๆ)
สตอรี่ | ณ ต้นไม้ใหญ่
ปุยฝ้ายตั้งใจจะสารภาพรักและขอโทษพัทเรื่องไม่ดีเมื่อวานที่เธอก่อไว้ พร้อมยื่นขนมกล่าวคำขอโทษแต่อีกฝ่ายดูไม่ติดค้างอะไร ทั้งสองจึงคุยเล่นกินขนมกันสักพักดูเหมือนบรรยากาศจะผ่อนคลายมาก เธอจึงตั้งใจจะเอ่ยความรู้สึกออกไป
"ปุยฝ้ายมีเรื่องจะบอกค่ะ"
"จริง ๆ หนูชอ-"
เธอมองสบตาพัท ก่อนจะชะงักไปเหมือนกับคำพูดทุกอย่างนั้นจุกอก ภาพอดีตของคนสำคัญมากมายที่เกี่ยวข้องกับเธอทุกคนนั้นจากไปแบบไม่หวนกลับมา มือเธอสั่นเทาเล็ก ๆ
'ถ้าเกิด...พี่เขาจากไปอีกคนล่ะ'
ความคิดที่แสนน่ากลัวนั้นเข้าครอบงำเธออย่างง่ายดาย เธอพยายามเก็บอาการ ก่อนจะส่งรอยยิ้มที่อ่อนโยนอย่างทุกครั้ง
"หนูชอบนะคะ..."
"ที่มีพี่ชายอย่างพี่พัท คอยดูแลหนูอยู่เสมอเลย"
สัมผัสถึงการสั่นเล็ก ๆ ในน้ำเสียงนั้น แววตาส่องประกายน้อยลง เธอเริ่มเม้มปากก่อนจะพูดบางอย่างพร้อมลุกขึ้น
"ขอโทษนะคะ...ปุยฝ้ายขอไปห้องปรุงยาก่อน"
ในตอนนี้นั้นเธอหันหลังแล้ววิ่ง วิ่งสุดฝีเท้าโดยไม่ได้รอคำพูดของอีกฝ่าย เธอก้มลงอย่างรวดเร็วกลัวอีกฝ่ายจะเห็นสิ่งที่ไม่ควรประดับหน้า ก่อนบอกเขาอย่างแผ่วเบา
"เจอกันนะคะ"
เจ้าพัท(slow) retweeted
📢ขณะนี้เวลา 14.00 (โกงเวลาได้ ,เล่นย้อนหลังได้)
ได้เกิดเหตุการณ์สัตว์วิเศษหลุดจนได้ครับ!
ขอให้นักเรียนทุกคนได้ร่วมมือกันตามจับสัตว์วิเศษเร็วเข้า!
#ไม่ต้องบินให้สูงอย่างใครเขา_TWH
ชินดันสุ่ม th.shindanmaker.com/1243497
รายละเอียดสัตว์วิเศษที่ปรากฏ docs.google.com/document/d/1…
เจ้าพัท(slow) retweeted
#30ยังแจ๋ว_TWH
"หลงทางเหรอ? มากับเมษามั้ย?"
(จมกองงานมาอาทิตย์กว่า กลับมาละค่าา อะแปะๆๆ)
(อนาคตนักวิจัยสัตว์วิเศษกระทรวงเวทย์มนต์ที่น่าจะโดนตัดงบบ่อยๆ)
เจ้าพัท(slow) retweeted
[เวิ่นว้อ| วันที่ 15 มิถุนายน]
ไกซาร์มองเค้กและการ์ดที่วางอยู่บนโต๊ะ โดยสิ่งของทั้งสองนั่นถูกนำมาส่งผ่านเจ้านกฮูกที่ชื่อว่าขุนทอง เขาถอนหายใจเบาๆแล้วยกมือขึ้นกอดอกมองเค้กที่จุดเทียนมาให้
เขาอ่านข้อความในจดหมายแล้วมุมริมฝีปากก็กระตุกยิ้มขึ้นเขามองเค้กด้วยสายตาที่อ่อนโยนและดีใจ
(อยากกอดๆปลอบยัยน้อง 🥹🫴)
สตอรี่ | ณ ต้นไม้ใหญ่
ปุยฝ้ายตั้งใจจะสารภาพรักและขอโทษพัทเรื่องไม่ดีเมื่อวานที่เธอก่อไว้ พร้อมยื่นขนมกล่าวคำขอโทษแต่อีกฝ่ายดูไม่ติดค้างอะไร ทั้งสองจึงคุยเล่นกินขนมกันสักพักดูเหมือนบรรยากาศจะผ่อนคลายมาก เธอจึงตั้งใจจะเอ่ยความรู้สึกออกไป
"ปุยฝ้ายมีเรื่องจะบอกค่ะ"
"จริง ๆ หนูชอ-"
เธอมองสบตาพัท ก่อนจะชะงักไปเหมือนกับคำพูดทุกอย่างนั้นจุกอก ภาพอดีตของคนสำคัญมากมายที่เกี่ยวข้องกับเธอทุกคนนั้นจากไปแบบไม่หวนกลับมา มือเธอสั่นเทาเล็ก ๆ
'ถ้าเกิด...พี่เขาจากไปอีกคนล่ะ'
ความคิดที่แสนน่ากลัวนั้นเข้าครอบงำเธออย่างง่ายดาย เธอพยายามเก็บอาการ ก่อนจะส่งรอยยิ้มที่อ่อนโยนอย่างทุกครั้ง
"หนูชอบนะคะ..."
"ที่มีพี่ชายอย่างพี่พัท คอยดูแลหนูอยู่เสมอเลย"
สัมผัสถึงการสั่นเล็ก ๆ ในน้ำเสียงนั้น แววตาส่องประกายน้อยลง เธอเริ่มเม้มปากก่อนจะพูดบางอย่างพร้อมลุกขึ้น
"ขอโทษนะคะ...ปุยฝ้ายขอไปห้องปรุงยาก่อน"
ในตอนนี้นั้นเธอหันหลังแล้ววิ่ง วิ่งสุดฝีเท้าโดยไม่ได้รอคำพูดของอีกฝ่าย เธอก้มลงอย่างรวดเร็วกลัวอีกฝ่ายจะเห็นสิ่งที่ไม่ควรประดับหน้า ก่อนบอกเขาอย่างแผ่วเบา
"เจอกันนะคะ"
1
209
( คุณณณ 😭🔥✨💕)
Replying to @TWH_Patraphu
เสียงพูดอ้ำอึ้งของเขา กับถ้อยคำว่า “ไม่ต้องขอโทษก็ได้” ที่ฟังดูจริงใจ กลับทำให้ปุยฝ้ายเงยหน้าขึ้นน้อย ๆ อย่างไม่แน่ใจ
“…แต่ว่า…”
เสียงที่เปล่งออกมายังคงสั่นอยู่เล็กน้อย นิ้วมือขยุ้มชายกระโปรงไว้แน่นอย่างไม่รู้จะวางมืออย่างไรดี
“…ต่อให้พี่ไม่รู้สึกแย่ แต่…ปุยฝ้ายก็รู้สึกผิดอยู่ดีค่ะ…”
เสียงเบาราวกับกระซิบจากริมฝีปากของปุยฝ้ายที่เงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง ดวงตาคู่นั้นยังมีแววรู้สึกผิดไม่จาง ตอนแรกเธอกำมือแน่นอยู่ข้างลำตัว ราวกับลังเลที่จะทำอะไรต่อดี แต่เมื่อเห็นเขานิ่งไป ไม่ได้โกรธหรือพูดอะไรต่อ ใจของปุยฝ้ายก็พาลรู้สึกผิดมากขึ้นไปอีก เธอลังเลอยู่ชั่วครู่ ก่อนที่มือข้างหนึ่งจะค่อย เอื้อมออกไปอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ ปลายนิ้วแตะแขนเสื้อของพัทเบา ๆ …เหมือนเด็กที่กำลังขอความมั่นใจจากผู้ใหญ่
"...คือ...พี่จะยกโทษให้ปุยฝ้าย...ได้ไหมคะ?"
เสียงที่พูดออกมาเบาแทบไม่ต่างจากลมหายใจพร้อมกับนึกถึงที่เรื่องเกิดขึ้นเมื่อวาน เธอยังคงจำความรู้สึกจากไออุ่นที่มืออีกฝ่ายได้อย่างดี ใบหน้าแดงจาง ๆ จนเริ่มแดงระเรื่อถึงใบหูอย่างห้ามไม่อยู่ นิ้วที่แตะแขนเสื้อก็ไม่กล้าออกแรงมากนัก กลัวว่าถ้าเขาจับแน่นเกินไป อีกฝ่ายจะรู้สึกอึดอัด ดวงตากลมโตคู่นั้นยังคงจับจ้องเขาแน่นิ่ง รอคอยคำตอบอย่างจริงจังในแบบที่ตัวเองถนัดที่สุด
(ขอโทษที่ตอบช้านะคะ หายไปคุกกิ้งมา🤗)
1
2
182
เจ้าพัท(slow) retweeted
ช่วงยามสายในรั่วโรงเรียนเวทมนตร์แห่งนี้ ต้นลิ้นจี่ที่แต่เดิมภาพจำของมันคือต้นไม้ที่มีเพียงกิ่งก้าน
แต่บัดนี้ทั้งใบทั้งผลต่างออกงอกงามสุก อีกทั้งผลของมันเป็นผลวิเศษอีกด้วย!
สุ่ม: th.shindanmaker.com/1241993
#ต้นไม้ของตาวัณ_TWH
รายละเอียด: docs.google.com/document/d/1…
เจ้าพัท(slow) retweeted
“ประกาศผู้ชนะในการประกวดชุดเชียร์หลีดเดอร์นั้นก็คือ
.
.
.
ผลงานของ นาย น้อมรัก ดุษฎีธรรม์ ปี7 ค่ะ”
Cr : @Nomrak_TWH
เจ้าพัท(slow) retweeted
#เก๊กฮวยสัตว์ป่า_TWH
(ไหนเขาวมีหูมีหางกัน)
(รูมเมทผมมมมมมม)
#TWH_commu
"สวัสดีคุณวาฬ ไปอยู่ด้วยกันไหมครับ"
"Богиня китов"
"Дорогая, ты попала под мое заклинание. Ты никогда не сможешь сбежать."
ไกซาร์ วาซิลีเยฟ |ปี 7 เรือนมุจรินทร์
doc; bit.ly/Caesar_VV
co/role/flirt - DM. 24/7 ok
(CMS. : @TWH_Maichan )
1
1
154
เจ้าพัท(slow) retweeted
#ขนมหวานสลับใจสลับร่าง_TWH
(มาช้าไปหน่อย// แต่มาละค่า จมกองงานมาทั้งอาทิตย์)
เมษาผู้น่าสงสาร เธอเผลอลองชิมยาที่เพื่อนปรุงไปแบบไม่ได้ตั้งใจ
"น่าผิดหวังค่ะ.. ขนาดไม่ได้คาดหวังยังผิดหวัง รู้สึกได้เลยค่ะว่าพ่อแม่คงห่วงใยคุณมาก เเต่คุณคงไม่เอาอะไรที่ท่านสอนใส่สมองกลวง ๆ นั่นเลยค่ะ"
(นี่มัน อะไร๊ อ๊ากกกกกกกกกหลังคาบ้านโผ้มมมมม😭 )
Replying to @TWH_Patraphu
เธอมองมือที่ยื่นมาช่วยพยุงอยู่อึดใจ ก่อนจะค่อย ๆ วางมือลงไปอย่างเสียไม่ได้ เธอสัมผัสได้ถึงความอ่อนโยนจากมือนั้น ก่อนจะพูดกลบบรรยกาศแปลก ๆ นี้
“เห้อ…เอะอะก็ห้องพยาบาล พูดเหมือนแขนหนูจะขาด”
น้ำเสียงที่ดูราบเรียบแต่ดูดื้อดึงยิ่งขึ้น ประโยคจิกกัดเพียงเล็กน้อย แต่ชัดเจน เธอก้าวขึ้นยืนช้า ๆ แล้วปรายตามองเขาอย่างเหนื่อยใจแบบแสร้งทำ ก่อนจะเริ่มรวบผมบลอนด์ยาวยุ่งเหยิงของเธอให้เป็นหางม้าโดยไม่ได้แคร์อีกฝ่ายว่าจะต้องรอหรือไม่ พลางเช็ดมือที่เปื้อนฝุ่นของตน ก่อนจะเหลือบตามองอีกฝ่ายตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างกับตรวจสอบเต็มขั้น
“หรือพี่ป่วยเองกันแน่ ?"
"ถ้ามัวแต่ห่วงหนูแล้วป่วยเองจนล้ม จะขอด่าให้ลุกไม่ขึ้นเลยนะคะ"
เธอหรี่ตาลง มองหน้าเขา
"ก้มหัว"
เธอพูดติดห้วน เสียงที่ฟังดูเหมือนเย็นชา แต่ก็ก้าวกลับมาหาเขาทันทีอย่างถือวิสาสะ ไม่รอคำตอบ ไม่รอการอนุญาต—มือซ้ายของเธอเอื้อมไปดึงคอเสื้ออีกฝ่ายทันทีราวกับจะกระชาก แต่เพียงเพื่อให้อีกฝ่ายก้มหัวลงมาเสมอตนเท่านั้น ก่อนจะยื่นมือขวาขึ้นไปแตะหน้าผากอีกฝ่ายอย่างเบามือ แล้วนำหน้าผากตัวเองแนบทันทีโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า
(หลังคาใหม่สวยดีนะคะ😊)
1
176
เจ้าพัท(slow) retweeted
#ขนมหวานสลับใจสลับร่าง_TWH
(เปิดโรล,แยกรูท|โกงเวลา:เที่ยง)
หลังจากที่เขาได้ขนมจากเด็กบ้านฟ้ามาและพอกินเข้าไปนิสัยของเขาก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปทันที จากคนที่ไม่ค่อยยิ้มกลับยิ้มกว้างมาตลอดทาง
จากคนที่แทบไม่ทักไม่สนใจใคร วันนี้เขากลับยิ้มและทักทายคนที่เดินผ่านและทักทายคุณด้วยเช่นกัน
เจ้าพัท(slow) retweeted
#ขนมหวานสลับใจสลับร่าง_TWH
#โรลเปิด | แยกรูท
[โหมดสลับนิสัย😈:ปากร้าย ไม่สบายใจบอกได้เลย]
ณ หลังอาคารเรียนในช่วงบ่ายคล้อย แสงแดดเริ่มอ่อนลง เงาไม้ทอดผ่านกำแพงสีหหม่น เสียงลมหวิวพัดใบไม้กระทบพื้นแผ่วเบา ชวนให้รู้สึกสงบ
ปุยฝ้ายนั่งลงพิงกำแพงพลางถอนหายใจเบา ๆ เหมือนกับเพิ่งผ่านเรื่องยุ่งยากมา ก่อนจะได้ยินเสียงเดินของ 'คุณ' มาหยุดอยู่ตรงข้างหน้าเจ้าของผมสีบลอนด์ที่ปกติจะมีท่าทีเป็นมิตรพร้อมกับรอยยิ้มอบอุ่น แต่วันนี้กลับมีบางอย่างแปลกไปในดวงตานั้น
กระโปรงจีบเรียบไม่มีรอยยับแม้แต่นิด มีเพียงแต่เศษดินและลอยคราบสีแดงที่มีกลิ่นเหล็กจาง ๆ เท่านั้น เธอปรายตามองด้วยดวงตาคมกริบโดยไม่หันศีรษะไปเลยสักนิด ริมฝีปากบางยกยิ้มขึ้น
"โอ๊ะ...'คุณ' มาเจอหนูตรงนี้ได้ยังไงกันคะ?"
น้ำเสียงของเธอเรียบสนิท แต่มีบางอย่างในแววตานั้นที่ชวนให้รู้สึกไม่ไว้ใจ เธอพูดพลางเก็บมือหนึ่งไว้ข้างหลังราวกับหลบซ่อนและอีกมือหนึ่งโบกมือทักทายคุณอย่างเป็นธรรมชาติราวกับแผลเป็นตรงฝ่ามือและตามตัวไม่ได้เกิดขึ้น
(บวกได้เลยค่ะ คุณแม่ต้องขอโทษสังคมด้วยนะคะ🥲)
































