체리♡

ผมเอาหมาไปฝากบ้านเพื่อนห้าวันครับ วันแรกพ่อมันบอกห้ามเอาหมาเข้าบ้านเด็ดขาด แต่วันสุดท้ายแกกลับถามผมว่าเมื่อไหร่จะเอามาฝากอีก ตอนนั้นผมนึกว่าแกคงเอ็นดูเจ้าถั่วเข้าแล้ว แต่พอฟังเหตุผลถึงรู้ว่าไม่ใช่อย่างที่คิด คือผมต้องไปอบรมงานต่างจังหวัดจันทร์ถึงศุกร์ หาที่ฝากเจ้าถั่วไม่ได้ ถั่วเป็นหมาพันธุ์ผสมตัวเล็ก ปกติอยู่ตรงเฉลียงบ้านผมได้สบาย แต่ต้องมีคนพาเดินเช้าเย็น ตั้มเพื่อนผมทำงานที่บ้าน มันเลยอาสารับฝาก แต่พอไปถึงผมถึงรู้ว่ามันยังไม่ได้ถามพ่อ พ่อมันยืนมองเจ้าถั่วอยู่พักหนึ่ง ก่อนบอกว่าถ้าจะฝากก็ให้อยู่ระเบียงข้างบ้าน ห้ามเข้าห้องรับแขกเด็ดขาด ผมรีบอธิบายว่าถั่วไม่ค่อยเห่า มีเบาะนอน มีชามน้ำครบ ไม่ต้องให้เข้าบ้านก็ได้ ระเบียงตรงนั้นมีหลังคา มีรั้วกั้น ปลอดภัยดี พ่อเลยยอม แต่กำชับตั้มว่าเป็นคนรับฝากก็ต้องเป็นคนพาเดินกับเก็บกวาดเอง คืนวันจันทร์ตั้มส่งรูปมาให้ครับ ถั่วนอนเหยียดยาวอยู่บนเบาะ ผมก็โล่งใจ คิดว่าห้าวันนี้คงไม่มีปัญหา ปรากฏว่าเช้าวันอังคารยังไม่เจ็ดโมง ตั้มส่งรูปตัวเองจูงถั่วอยู่หน้าปากซอย หน้าตาง่วงมาก พร้อมบ่นว่าพ่อปลุกตั้งแต่หกโมงครึ่ง ผมถามว่าถั่วเห่าหรือเปล่า มันบอกไม่เห่า พ่อแค่เห็นหมานั่งรอที่ประตูรั้ว เลยขึ้นไปเคาะห้องบอกให้ลงมาพาเดิน ปกติตั้มเริ่มงานเก้าโมงครับ ทำงานอยู่บ้าน ตื่นแปดโมงครึ่งยังทัน บางวันพ่อเรียกให้ลงมากินข้าวเช้ายังไม่ยอมลง ผมเลยแซวว่าฝากหมาครั้งนี้ถือว่าช่วยปลุกเพื่อนด้วย ตั้มบอก “หมาเดินสบายเลย คนจะหลับคือกู” วันพุธผมโทรไปถามเรื่องอาหารหมา ตั้มบอกเรียบร้อยดี แต่เริ่มมีของแถม เพราะพ่อเห็นมันเดินผ่านร้านปาท่องโก๋ทุกเช้า เลยฝากซื้อกลับมาด้วย ผมบอกก็ดีสิ ซื้อข้าวเช้าให้พ่อได้เลย “เออ พ่อก็พูดอย่างนี้” แล้วมันบ่นต่อว่าเมื่อเช้าพ่อยื่นถุงขยะให้ด้วย ไหน ๆ จะออกไปเดินก็เอาไปทิ้งตรงจุดรวมขยะหน้าซอยหน่อย ผมนี่ขำเลยครับ จากที่ผมขอให้เพื่อนช่วยพาหมาเดิน กลายเป็นพ่อมันมีคนช่วยทำธุระหน้าบ้านทุกเช้า พอวันพฤหัสผมเริ่มกลัวว่าพ่อมันจะรำคาญ เลยขอให้ตั้มถ่ายรูปที่นอนถั่วมาให้ดูหน่อย รูปที่ส่งมามีพัดลมเก่าตั้งอยู่ข้างเบาะ ถั่วนอนรับลมสบายเลย ตั้มบอกพ่อเอามาตั้งให้เพราะบ่ายนี้ร้อน แต่ยังยืนยันว่าไม่ให้เข้าบ้านเหมือนเดิม แถมกำชับว่าชามน้ำต้องล้างทุกวันด้วย ผมถามว่าแล้วตั้มล้างไหม “ล้างสิ แล้วพ่อให้ล้างพื้นระเบียงต่อด้วย บอกว่าน้ำกระฉอก” ผมเลยถามว่าถั่วทำเลอะเยอะเหรอ “เปล่า กูกำลังล้างชาม พ่อเดินมาเห็นพื้นข้าง ๆ ยังไม่สะอาด” ผมเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมตั้มส่งรูปมาแต่ละครั้งดูเหนื่อยขึ้นเรื่อย ๆ วันศุกร์ผมกลับมารับถั่วตอนเย็น มันวิ่งมาหาผมทันที ส่วนพ่อตั้มนั่งอยู่ตรงระเบียง พอเห็นผมก็เรียกให้ดูสายจูง บอกว่าตัวล็อกมันเริ่มหลวม แกเลยซื้อสายใหม่ให้ จะได้ไม่หลุดเวลาเดินใกล้ถนน ผมขอบคุณแกแล้วถามว่าถั่วดื้อไหม แกบอก “หมาไม่ดื้อหรอก” ผมก็ยิ้มครับ นึกว่าแกคงชอบถั่วขึ้นมาบ้างแล้ว พอผมขนเบาะกับชามน้ำขึ้นรถ พ่อมันถามว่าอาทิตย์หน้าต้องไปต่างจังหวัดอีกไหม ผมบอกไม่แล้วครับ อบรมเสร็จแล้ว แกถามต่อ “แล้วเมื่อไหร่จะเอามันมาฝากอีก” ผมถึงกับถามว่า “อ้าว พ่ออยากเลี้ยงถั่วแล้วเหรอครับ” แกหัวเราะ บอกว่าหมาก็น่ารักดี แต่ที่แกชอบที่สุดคือห้าวันนี้ตั้มตื่นเช้าทุกวัน พาหมาเดิน ซื้อข้าวเช้ามาให้ แถมเอาขยะไปทิ้งกับล้างระเบียงเองโดยไม่ต้องตามหลายรอบ คือปกติพ่อมันบ่นว่าเรียกตั้มออกจากห้องยาก แต่พอมีหมาต้องดูแล ตอนเช้าก็เห็นหน้ากันทุกวัน ตั้มรีบบอกว่าไม่ใช่ตื่นเอง พ่อเป็นคนขึ้นไปปลุกต่างหาก พ่อหัวเราะ “ก็พอลุกแล้วทำเองหมดนี่” ผมรับปากว่าถ้ามีธุระอีกจะเอาถั่วมาฝากใหม่ แกพยักหน้า แต่พอผมกำลังจะขึ้นรถก็เดินมาบอกว่า “คราวหน้าฝากเจ็ดวันก็ได้นะ” ผมถามว่าทำไมต้องเจ็ดวัน แกบอก “พ่ออยากรู้ว่าถ้าอยู่ถึงวันอาทิตย์ ไอ้ตั้มมันจะยอมตื่นมาช่วยล้างรถด้วยไหม” เคยเอาสัตว์เลี้ยงไปฝากใคร แล้วกลายเป็นว่าคนในบ้านเขาได้ประโยชน์อย่างอื่นกลับมาด้วยไหมครับ? #เรื่องมันมีอยู่ว่า... เรื่องราวจากชีวิตประจำวันของใครบางคน ที่อะไร ๆ ก็ไม่ได้เป็นอย่างที่คิด ☕ ร้านนี้อ่านเรื่องฟรีครับ แต่ถ้าอยากเลี้ยงกาแฟเจ้าของร้านสักแก้วก็ยินดี สมัครสมาชิกเดือนละ $1 ถือว่าเลี้ยงกาแฟกันเดือนละแก้ว ช่วยให้มีเรื่องมาเล่าต่อเรื่อย ๆ ส่วนสมาชิกก็จะมีมุมพิเศษให้อ่านบางตอนก่อนใคร รวมถึงเรื่องพิเศษและตอนพิเศษของซีรีส์ด้วยครับ 📖 ตารางเรื่องเล่าจาก P'Home 🏢 ออฟฟิศอลวน — จันทร์–ศุกร์ เวลา 11.30 น. 📖 เรื่องมันมีอยู่ว่า — ทุกวัน เวลา 19.00 น. 👻 คืนนี้มีผี — ทุกวัน เวลา 22.00 น. 🎬 มินิซีรีส์ — เสาร์–อาทิตย์ เวลา 11.30 น. ฝากกดติดตามกันไว้ แล้วมาเจอกันตามเวลาที่ชอบนะครับ