Underhand | 20%er 🦆🐍

เงินเดือนของเธอ: 9,000 ดอลลาร์/เดือน เงินเดือนของเขา: 5,000 ดอลลาร์/เดือน ภรรยา: ฉันคิดว่าเราควรหารค่าใช้จ่ายในบ้านกันคนละครึ่งแบบ 50/50 นะ สามี: ก็ได้นะ แต่คุณหาเงินได้มากกว่าผมเกือบสองเท่าเลย ทำไมต้อง 50/50 ล่ะ? ภรรยา: ก็เพราะเราทั้งคู่เป็นผู้ใหญ่แล้ว และเราก็ควรมีส่วนร่วมเท่าๆ กัน สามี: เท่ากันในแง่ของสัดส่วนทางการเงิน หรือเท่ากันในแง่ของจำนวนเงินล่ะ? ภรรยา: มันต่างกันตรงไหนเหรอ? สามี: ถ้าเราหารทุกอย่างเท่ากัน ในแต่ละเดือนผมจะเหลือเงินน้อยกว่าคุณมากเลยนะ ภรรยา: นั่นไม่ใช่ปัญหาของฉันนี่ ฉันทำงานหนักนะกว่าจะได้เงินเดือนเท่านี้มา สามี: แล้วผมไม่ได้ทำงานหนักเพื่อเงินเดือนของผมงั้นเหรอ? ภรรยา: ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ฉันแค่ไม่เชื่อเรื่องการต้องพึ่งพาผู้ชาย สามี: แล้วมีใครขอให้คุณมาพึ่งพาผมงั้นเหรอ? ภรรยา: ไม่มีหรอก แต่ฉันต้องการปกป้องอิสรภาพทางการเงินของตัวเอง สามี: ได้ งั้นเรามาลองคำนวณกันดู ภรรยา: คำนวณอะไร? สามี: ค่าใช้จ่ายรายเดือนของเราคือ 4,000 ดอลลาร์ ภายใต้ข้อเสนอของคุณ เราต้องจ่ายคนละ 2,000 ดอลลาร์ ภรรยา: ใช่ ถูกต้อง สามี: คุณจะเหลือเงิน 7,000 ดอลลาร์ ส่วนผมจะเหลือ 3,000 ดอลลาร์ ภรรยา: ก็ใช่ไง สามี: และคุณคิดว่าแบบนั้นมันยุติธรรมแล้วเหรอ? ภรรยา: ใช่ เพราะเราจ่ายเงินสมทบในจำนวนที่เท่ากัน สามี: โอเค แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราอยากซื้อบ้านที่ต้องวางเงินดาวน์ 100,000 ดอลลาร์ล่ะ? ภรรยา: เราก็เก็บเงินสิ สามี: เก็บเท่ากันไหม? ภรรยา: แน่นอนอยู่แล้ว สามี: แปลว่าผมต้องเก็บเงินเดือนละ 2,000 ดอลลาร์ และคุณก็เก็บเดือนละ 2,000 ดอลลาร์งั้นเหรอ? ภรรยา: ใช่ สามี: แต่คุณจะยังคงเหลือเงินตั้ง 5,000 ดอลลาร์ทุกเดือนหลังจากเก็บเงินแล้ว ในขณะที่ผมจะเหลือเงินแค่ 1,000 ดอลลาร์เนี่ยนะ ภรรยา: คุณจะมาคาดหวังให้ฉันลดระดับมาตรฐานความเป็นอยู่ของตัวเองลง เพียงเพราะคุณหาเงินได้น้อยกว่าไม่ได้หรอกนะ สามี: ผมไม่ได้ขอให้คุณทำแบบนั้นเลย ผมแค่ถามว่าทำไมคุณถึงต้องการให้เราจ่ายเท่ากัน แต่กลับปฏิเสธที่จะพิจารณาเรื่องรายได้ที่แตกต่างกันของเรา ภรรยา: ก็เพราะฉันไม่อยากรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเลี้ยงผู้ชายอยู่ไง สามี: แต่คุณกลับรู้สึกสบายใจที่จะให้ผมจ่ายครึ่งหนึ่งของทุกอย่าง ทั้งๆ ที่เงินครึ่งหนึ่งนั้นมันคิดเป็นเปอร์เซ็นต์ที่สูงกว่ามากเมื่อเทียบกับเงินเดือนของผมเนี่ยนะ? ภรรยา: คุณเป็นสามีของฉันนะ คุณควรจะจัดการกับความรับผิดชอบของตัวเองได้สิ สามี: แล้วความรับผิดชอบของคุณในฐานะภรรยาของผมคืออะไรล่ะ? ภรรยา: คอยสนับสนุนคุณทางอารมณ์และจิตใจ รักคุณ และสร้างชีวิตร่วมกับคุณไง สามี: แปลว่าคุณอยากให้เราสร้างชีวิตร่วมกันในทางอารมณ์ แต่ในทางฟังก์ชันการเงิน เราเป็นแค่คนแปลกหน้าสองคนที่แยกกันเป็นอิสระแต่บังเอิญมาแชร์บ้านอยู่ด้วยกันงั้นเหรอ? ภรรยา: คุณกำลังบิดเบือนคำพูดของฉันนะ สามี: เปล่าเลย ผมกำลังพยายามทำความเข้าใจมันต่างหาก ภรรยา: ฉันปฏิเสธที่จะถูกลงโทษเพียงเพราะฉันหาเงินได้มากกว่าสามีของตัวเอง สามี: และผมก็ปฏิเสธที่จะถูกลงโทษเพียงเพราะผมหาเงินได้น้อยกว่าภรรยาของตัวเองเหมือนกัน เธอเงียบไป สามี: งั้นเรามาหาร 50/50 กันทุกเรื่องเลยแล้วกัน รวมถึงเรื่องเที่ยว วันหยุด ไปเดต และค่าใช้จ่ายอื่นๆ ทุกอย่าง แต่เราทั้งคู่ต้องไม่คาดหวังให้อีกฝ่ายมาช่วยออกค่าใช้จ่ายเพิ่มเติมใดๆ ทั้งสิ้นนะ ภรรยา: ไร้สาระน่ะ ชีวิตแต่งงานมันไม่ได้ขับเคลื่อนด้วยวิธีแบบนั้นหรอกนะ สามี: ผมก็เห็นด้วย นั่นคือเหตุผลที่ผมคิดว่าเราควรจะช่วยกันหา ระบบที่ยุติธรรมสำหรับเราทั้งสองคน ไงล่ะ เธอต่อว่าเขาว่าเห็นแก่ตัว และกล่าวหาว่าเขาแอบอิจฉาในความสำเร็จของเธอ เขาเพียงแต่ถามคำถามสุดท้ายทิ้งท้ายไว้หนึ่งข้อ สามี: ถ้าผมหาเงินได้ 9,000 ดอลลาร์ และคุณหาเงินได้ 5,000 ดอลลาร์ คุณยังจะยืนยันให้เราหารครึ่ง 5,000/50 ทุกอย่างแบบนี้อยู่ไหม? เธอไม่ได้ตอบคำถามนั้น สามีผิดไหมที่ตั้งคำถามกับแนวคิดเรื่องความยุติธรรมของเธอ หรือคู่รักควรจะหารค่าใช้จ่าย 50/50 เท่ากันเสมอ โดยไม่ต้องสนใจว่าใครจะหาเงินได้มากกว่ากัน?