นักเขียนนามปากกา เสียงที่ไม่ได้ยิน l เล่าเรื่องผ่านภาพถ่าย l นักเล่นกล้องฟิล์มเกือบไม่มีอาชีพ #เสียงที่ไม่ได้ยิน
Joined March 2017
- Tweets209
- Following10
- Followers3.5K
- Likes33
Pinned Tweet
มึงอดทนเรียนมาเป็นสิบปี ตั้งแต่อนุบาลยันมหาลัย เพื่อไปทำสิ่งที่ไม่ชอบหรอ ชีวิตมันเลือกได้เว้ย แต่มึงต่างหากที่กลัวจนไม่กล้าเลือก
เสียงที่ไม่ได้ยิน retweeted
ถ้าชีวิตนี้มันเหนื่อยอย่าลืมแวะมาฮีลใจด้วยกัน
มีงานฮีลใจดีๆ มาแนะนำทุกคน ❤️
❣️'MIND DAY ภูมิคุ้มใจ PRESENTED BY SHISEIDO' งานอีเวนต์ฮีลใจ ที่จะชวนคุณมาสร้างความเข้มแข็งจากภายใน ต่อยอดสู่ภูมิคุ้มใจ ผ่านวิธีการที่หลากหลายไปด้วยกัน
.
มาร่วมนั่งพัก นั่งฟังและสัมผัสประสบการณ์ใหม่ๆ เพื่อเติมแรงบันดาลใจ และแนวทางในการใช้ชีวิต กับ 13 Speakers จากหลากหลายวงการ และ ปิดท้ายด้วย
คอนเสิร์ต สุดพิเศษ พร้อมบรรยากาศที่จะช่วยเติมพลังและแรงบรรดาลใจให้กับคุณ ✨🎤
• มาร่วมสัมผัสประสบการณ์ฮีลใจไปพร้อมกับเรา 🤍
🗓️ DATE: 29 กันยายน 2567
📌 LOCATION: SPHERE HALL 5M FLOOR | @THEEMSPHERE
🎫 จองบัตรก่อนใครได้ที่ : ticketmelon.com/brandthink/m…
( เปิดขายบัตร Early Bird ถึงวันที่ 16 กันยายนนี้เท่านั้น )
.
.
ดูรายละเอียดเพิ่มเติม BrandThink : facebook.com/share/2DyugAw2J…
#MINDDAY #SHISEIDO #BrandThink #ภูมิคุ้มใจ
#EMDISTRICT #EMSPHERE #ReadLife
การมองโลกในแง่ดี
มันสำคัญกับชีวิตมาก ๆ เลยนะ
ไม่ใช่ว่าโลกสวยแบบเพ้อฝัน
แต่มองในมุมอื่นที่มันแอบอยู่
และไม่เลวร้ายจนเกินไป
เพราะโตขึ้นเราจะเจอคน
ที่มองโลกในแง่ลบเยอะมาก
ถ้าไม่หัดที่จะมีมุมมองในเชิงบวก
มันจะทำให้ทุกวันเรามีแต่เรื่องแย่ ๆ
#เสียงที่ไม่ได้ยิน
ลองหาเวลาให้กับชีวิตบ้างนะ
อย่ามัววิ่งตามความสำเร็จ
จนลืมทุกอย่างที่เรามี
เพราะถ้าเรานึกขึ้นได้ทีหลัง
มันจะไม่เหลือใครที่คอยอยู่ข้าง ๆ
ปล่อยชีวิตไปตามใจบ้าง
ให้ตัวเราได้มีความสุขบ้าง
ชีวิตของเรา
มันก็ยังเป็นของเราอยู่เสมอ
อย่าปล่อยให้ใครมาทำร้าย
และอย่าปล่อยให้เราทำร้ายตัวเอง
มูฟออนออกมาให้ได้
รักตัวเองให้ได้
เพราะไม่มีใคร
ที่จะรักเราได้เท่ากับตัวเอง
อีกแปปเดียวก็จะหมดปีแล้ว
เป็นยังไงกันบ้าง ?
เหนื่อยไหม ไหวหรือเปล่า
ปีนี้มันไม่ง่ายเลยใช่ไหมละ
แต่เราก็รอดมาจนจะหมดปีแล้ว
เก่งมากเลย ปีหน้าต้องดีกว่านี้
#เสียงที่ไม่ได้ยิน
จุดหมายมันสวยงาม
แต่ข้างทางก็จะทำให้เรา
ได้เติบโตและเรียนรู้เช่นกัน
วิ่งไปให้เต็มที่
แต่ก็อย่าลืมหยุดพัก
เพื่อชื่นชมระยะทางที่เราวิ่งมาได้นะ
ถึงเราจะหกล้มสักร้อยครั้ง
เราก็จะต้องลุกขึ้นให้ได้
ถึงแม้จะเจ็บปวดแต่สุดท้าย
ชีวิตมันก็ต้องไปต่อ
ร้องไห้ได้ เสียใจได้
อยู่กับมันสักแปปก็ได้
แต่ต้องเดินต่อไปให้ได้เหมือนกัน
การได้กลับมาอยู่กับตัวเอง
มันคือของขวัญที่ดีที่สุด
กลับมารักตัวเอง
คอยถามตัวเองว่าโอเคไหม
โลกข้างนอกมันทำร้ายเรา
หรือเราเองที่ชอบทำร้ายตัวเราเอง
ให้เวลากับความสุขและสิ่งที่ชอบ
อยู่กับความฝันและสิ่งที่เราเคยอยากทำบ้าง
จะหมดปีแล้ว
ปีนี้โคตรเหนื่อยเลย
ความสุขมันมียากกว่าเดิม
แต่เราก็ได้เรียนรู้อะไรมากเช่นกัน
เติบโต เรียนรู้ ถึงแม้จะเจ็บปวดบ้าง
การที่ไม่ประสบความสำเร็จแค่ไม่กี่ครั้ง
มันไม่ได้แปลว่าเราจะล้มเหลวไปตลอด
พอเราโตขึ้นความล้มเหลว
จะเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต
ที่เราต้องหัดยอมรับและเผชิญกับมัน
แต่อย่างน้อยเราก็ยังไม่ก้าวไปข้างหน้า
อย่างน้อยเราก็ได้ล้มและเรียนรู้
พอเวลาผ่านไป
เราจะเติบโตขึ้น
ไปเป็นคนใหม่เสมอ
จากเด็กที่เคยร้องไห้
จะกลายเป็นผู้ใหญ่ที่เข้มแข็ง
ถึงแม้บ้างครั้งจะแอบร้องไห้
แต่เราจะอดทนเก่งขึ้น
และผ่านมันไปได้ทุกครั้ง
การได้กลับมาอยู่กับตัวเอง
มันคือของขวัญที่ดีที่สุด
กลับมารักตัวเอง
คอยถามตัวเองว่าโอเคไหม
โลกข้างนอกมันทำร้ายเรา
หรือเราเองที่ชอบทำร้ายตัวเราเอง
ให้เวลากับความสุขและสิ่งที่ชอบ
อยู่กับความฝันและสิ่งที่เราเคยอยากทำบ้าง
โตขึ้นเราจะได้เรียนรู้ว่า
การได้มีสุขภาพที่ดี
เพื่อนที่ดี งานที่ดี
สังคมแวดล้อมทำให้เรา
เป็นเราได้อย่างเต็มที่
คือของขวัญที่ดีที่สุดของชีวิต
ถ้ายังไม่ใช่ก็ค่อย ๆ ปรับเปลี่ยน
จนกว่าจะเจอที่ที่เป็นของเรานะ
เคล็ดลับการมีความสุข
ฉบับวัยยี่สิบปลาย ๆ
1. เลิกยุ่งเรื่องของคนอื่น
2. เลิกเล่นโซเชียลวันละ 1 ชม.
3. นอนเร็ว นอนเยอะ ๆ
4. นวดเดือนละครั้ง
5. ช่างแมร่งให้บ่อยขึ้น
ใกล้หมดปีแล้ว
ปีนี้เราโตขึ้นแค่ไหนกันนะ
มันเป็นปีที่โครตรจะหนักเลย
แล้วตัวเราล่ะเป็นยังไงบ้าง
เรามีความสุขกับชีวิต
มากกว่าปีที่ผ่านมาหรือเปล่า
เราต่างมีวิธีเติบโต
ในแบบของเรา
คนอื่นก็มีเส้นทางชีวิต
ในแบบของเขาเหมือนกัน
เลิกเปรียบเทียบ
แล้วชีวิตจะเหนื่อยน้อยลง
เพราะไม่สมบูรณ์แบบ
เราถึงต้องพยายาม
เพื่อให้ดีที่สุดในแบบ
ที่เราอยากให้มันเป็น
ไม่ต้องเป็นเหมือนคนอื่น
และไม่ต้องไปวิ่งตามใครให้มันเหนื่อย
ชีวิตเราเลือกเกิดไม่ได้
แต่ก็เลือกที่จะทำ เลือกที่จะคิด
และมีอิสระที่จะมีชีวิตในแบบของเราบ้าง
ไม่ต้องกดดันตัวเองมากหรอก เหนื่อยก็บอกว่าเหนื่อยแล้วพัก ไม่ไหวก็ไม่ต้องฝืนแล้วหาทางที่มันไหวเท่าที่เราทำได้ ไม่ต้องไปวิ่งตามทุกอย่างให้ทันก็ได้
หลงทางบ้างก็ได้
ไม่มีใครที่จะรู้หรอก
ว่าทางที่เราไปมันเป็นทาง
ที่ใช่ที่สุดสำหรับเราไหม
ระหว่างทางอาจจะท้อบ้างก็ไม่เป็นไร
เพราะเราเคยหลงทาง
เราจึงได้เรียนรู้ที่จะไปในทางที่ถูก
#เสียงที่ไม่ได้ยิน