اعتراف دردناک در نزدیکی سی سالگی:
آرزو داشتم نویسنده شوم. که فلسفه، روان‌کاوی و پزشکی خواندن، همه به آن هدف غایی کمک کنند. نکردند. نشد. در دورترین نقطه از آنم. راستش حتی دیگر فارسی را خوب بلد نیستم چه برسد که خوب بنویسم…
AHKP retweeted
من از اینکه آدما هرچیزی آنالیز میکنن خسته شدم.
انگار همه عین هیئت ژوری پشت یه میز نشستن به همه‌چی وزن میدن و تحلیل میکنن.
من اینو هم‌راستای «زندگی کردن» نمیبینم.
انگار یادمون رفته چجوری میتونیم مشاهده‌گری باشیم که تحلیل کردن تو ذهنش نیاد.
داریم تجربه‌ی زیستنو از خودمون میگیریم!
آره واقعاً دیگه ترسی ندارم. هر چیزی که نگرانم می‌کرد یا سرم اومد یا اون‌قدر مضطربش بودم که از خیالم افتاد.
از این مقدار توهین و تحقیر مردها به شوخی و جدی خسته‌ام. که مردها احمق‌ن، مردها فلان و بهمان.
بس کنید. سال‌ها با خلاف‌ش که خیلی پنهان‌تر بود، مبارزه کردیم و حالا باید شاهد این‌طرفش باشیم.
این شکل از تفکر که بر اساس دوگانه‌ای کاذب و ساده بحث می‌کند، بسیار ابتدایی و بدوی است.
AHKP retweeted
اینکه مفهوم و حس «باختن از» و «باختن به» تفاوت جزئی دارن، شگفت‌انگیز نیست؟✨
برای من «زبان‌ها» و سیر تکاملشون حیرت‌انگیزترین چیز در جهانن.
یه دختره ایرانی جلوم وایساده که از زیبایی و استایل هرچه بگم کم گفتم. دوست‌پسرش هم مرد شایسته‌ای است. الله اکبر از این همه زیبایی 🥹
تف به باعث و بانی‌ش
از بس که این داستان‌های به هرزگی و بیچارگی افتادن ایرانی در مسیر فرار از ایران زیاد و وحشتناک شده…
پرواز اول که کنسل شد ببینیم پرواز دوم چه می‌کند!
(در حال تلاش برای بازگشت به مام‌میهن درست پیش از شروع مجدد ماجرا! - بازگشت به آغوش دوستان و مستی - هرچه باداباد!)