16 września 1939 Polska nie była pokonana przez Niemcy. Trzeba mówić o milionowej armii, którą dysponowała Rzeczpospolita, zdolnej do aktywnych działań bojowych i stawiania skutecznego oporu. 1. W przededniu sowieckiej inwazji w Warszawie, Modlinie i Puszczy Kampinoskiej było ponad 200 000 żołnierzy, uzbrojonych w ponad 400 dział. 2. Na Przedmościu Rumuńskim – wraz z Wołyniem– organizowało się około 300 000 żołnierzy w oddziałach tyłowych, wojska operacyjne liczyły 20 000 ludzi, w sumie dysponowano 100 działami. 3. Siły na Wileńszczyźnie i Polesiu liczyły do 50 000 żołnierzy i marynarzy, uzbrojonych w setkę dział; 4. podobne siły walczyły w izolacji na Wybrzeżu i w środkowej Polsce. 5. Najpotężniejsze zgrupowanie znajdowało się we Lwowie i trzech zmierzających w jego kierunku frontach: było około 300 000 żołnierzy i ponad 400 dział oraz ponad setka czołgów. Wedle takiej kalkulacji otrzymujemy armię liczącą 900 000 żołnierzy, a uzbrojoną w 1000 dział i kilkaset czołgów. Czy obliczenia te są właściwe? Można je łatwo sprawdzić. Sowieci chwalą się wzięciem do niewoli 452 000 polskich żołnierzy. Na Węgry dotarło 40 382 żołnierzy, do Rumunii natomiast – około 30 000. 14 000 polskich żołnierzy przekroczyło granicę Republiki Litewskiej, a 1500 trafiło na Łotwę. Nieco ponad 100 000 żołnierzy poszło do niemieckiej niewoli z Warszawy, a blisko 30 000 – z Modlina. Liczba jeńców wziętych przez Wehrmacht w ostatnich walkach zbliżała się do 100 000. 16 września Wojsko Polskie liczyło zatem co najmniej 765 000 żołnierzy – tylu bowiem trafiło do niewoli lub obozów internowania. Biorąc zaś pod uwagę tych, którzy uniknęli niewoli, trzeba mówić o milionowej armii, którą dysponowała Rzeczpospolita 16 września 1939 r., zdolnej do aktywnych działań bojowych i stawiania skutecznego oporu.