Pinned Tweet
รวมฟิค #DMHP ที่ติดหนึบอยู่ตอนนี้
ดีงามทุกเรื่อง ทั้งภาษาและการบรรยาย มีสิบให้ล้านเลย😭👍🏻 #แนะนํานิยาย #แนะนำนิยายวาย #ฟิคแฮร์รี่พอตเตอร์
readawrite.com/a/32e17af7ec7… < เรื่อง Heart of the heir of Slytherin
readawrite.com/a/2772ebc1960… < เรื่อง green apple (มีต่อ)
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
ใครคาดหวังให้เพื่อนต้องทำ 1234 เพ้อเจ้อมาก เหมือนมีเพื่อนไว้ประดับเอนเกจ ทุเรศ เพื่อนจริงๆ ไม่เจอกันกี่ปียังไงก็สนิทเหมือนเดิม ชีแฮปปี้ อยากทำไรอยากหายอยากกลับอยากมาก็ทำไปดิ ยิ่งพอมันกลับมาเม้าว่าผ่านไรมา มีเรื่องไร ทำไม อะไรยังไง รส สนิทกว่าเดิมด้วยซ้ำ มีเรื่องให้คุยแฟ่ด
เรามีเพื่อนคนหนึ่ง หายไปจากชีวิตอย่างเป็นปริศนา โซเชียลไม่อัพเดต อยู่ที่ไหน ทำอะไร ไม่มีใครรู้ หายจากทุกคนไป 5 ปีกว่า แล้วเมื่อกี้มันทักมา “มึง เดือนหน้าว่างปะ มาเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้หน่อย” เรานี่ ฮะ? ใครอะ คือ เกือบลืมมันไปแล้วจริงๆ 5555555555555
ใครที่หายไปจากเพื่อน อย่าไปคาดหวังว่าความสัมพันธ์เก่าๆที่มีตอนสมัยเรียนจะยังอยู่นะคะ ทุกคนโตขึ้น มีชีวิต มีภาระเป็นของตัวเอง วงเพื่อนก็ค่อยๆแคบลง ถ้ายังอยากรักษามิตรภาพกับใคร ก็อย่าลืมให้ใจกับเขาไปบ้าง ทักทายกันสักนิด แวะไปคอมเมนต์สักหน่อยไม่เสียหาย
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
ใครอยากลองเต็มระบบ ลองสวดตามเราแบบครบชุดแฮปปี้มีลนี้ได้เลย สุดยอดพุทธคุณ ชีวิตดีขึ้น เรื่องที่ติดขัดคลี่คลาย
เช้า ☀️
1. พาหุงมหากา
2. ชินบัญชร
3. ท้าวเวส 9 จบ
4. พญายมมากกว่า 1 จบ
5. แผ่เมตตาชุดเล็ก
กลางคืน 🌒
1.มหาจักรพรรดิตามกำลังวันเกิด
2.แผ่เมตตาชุดใหญ่
เนี่ย ปีนี้เจอแต่อะไรแปลกๆ 555555
ไม่กล้าสวดชินบัญชร เพราะกลัวผี ทั้งๆที่คำแปลบทนี้แสนประเสิรฐ ปกป้องทั้งร่างกายหัวจรดเท้า ไม่ใช่แค่ภายนอก แต่ถึงอวัยวะภายใน ยิ่งท่อนสุดท้าย คำแปล คือ ชนะอันตราย โรคภัยทั้งปวง สวดไปเถอะ! ไม่ต้องกลัว
ส่วนแผ่เมตตา ยิ่งแผ่ยิ่งได้ บุญกุศล ทุกภพภูมิ ให้เทวดา ท่านก็มายิ้นดีอวยชัย อวยพร คุ้มครอง ภูมิภพผี เขาก็จะได้ไปช่วยเขาให้ฟลุดพ้นเร็วขึ้น เทวดาพระประจำตัวแข็งแรง เทวดาอวยชัยอวยพร ไม่มีอะไรต้องกลัว อาจไม่เห็นด้วยตา แต่บุญน่ะ คนทำไม่ตกต่ำ ถึงตกจะมีคนช่วย ลองดูก็ได้ ศาสนาพุทธ คือการทดลอง ไม่เสียหาย
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
Replying to @KomsakAddams
0 เมตรถึงรถไฟฟ้า แบบน่าจะต้องกระโดดลงรางไปเลย ไปโบกขอขึ้นเอาระหว่างทาง55
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
วันก่อนไปดูบ้านตัวอย่างที่โฆษณาว่า เดินห้านาทีถึงรถไฟฟ้า พนักงานขายยืนยันว่าห้านาทีจริง ฉันเลยชวนเขาเดินไปสถานีด้วยกัน เขานิ่งไปนิดหนึ่งก่อนหันไปบอกน้องที่เคาน์เตอร์ว่าเอากุญแจรถมาซิ
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
ไหนๆก็มีคนเอามาลงขอพูดอะไรหน่อยนะคะ
บุคคลในรูป มีการโกงเงินทั้งในวงการคอสเพลย์และคอมมิชชั่นยอดเป็นแสนแล้วค่ะ ผู้เสียหายเป็นร้อยคน มีการแจ้งความแต่ไม่สามารถทำอะไรได้เลย ทุกครั้งพอโกงเสร็จก็นางจะระเบิดเฟสแล้วกลับมาชุบตัวใหม่ หลอกคนไปเรื่อยๆ คนเดือดร้อนกันเยอะมากค่ะ ยอดเล็กๆก็บิด
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
บางบริษัทไม่ได้ Layoff พนักงานด้วยการแจ้งเลิกจ้าง ฟังดูจากหลายๆ เคสที่เพื่อนๆ เจอกันในปีนี้ คือบริษัทใช้วิธีที่แนบเนียนกว่า คือโยกคนไปทำงานที่ไม่ถนัด ลดบทบาท ตัดความรับผิดชอบ และทำให้ชีวิตการทำงานไม่มีความสุข จนสุดท้ายพนักงานต้องเดินออกไปเอง บางทีใครที่ชอบบอกว่าให้กอดงานเอาไว้ แต่งานมันไม่ได้กอดเรากลับน่ะสิ
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
เบื้องต้นก็
- งดสัตว์น้ำทุกอย่าง
- พยายามซื้ออาหารทั้งผักและเนื้อจากโซนที่ดูไม่ได้รับผลกระทบ ถ้าทำได้
- น้ำกิน น้ำหุงข้าว ซาวข้าว ทำซุป ใช้น้ำขวดที่มีมาตรฐาน
- น้ำอาบ ล้างผัก แปรงฟัน ล้างหน้าล้างตา 🥲 อันไหนน้ำขวดได้ก็ดี แต่ถ้าใช้ประปาก็คอยตามข่าว และคอยดูอาการตัวเองกับเพื่อนบ้านว่ามีผิดปกติไหม
บอกที่บ้านให้ระวังพวกสารหนู เพราะบ้านอยู่ใกล้แม่น้ำโขง
แม่ถามกลับ ให้ระวังยังไงเห็รเขาประกาศอยู่แต่ไม่ได้บอกให้ระวังยังไง
ภาครัฐก็ทำงาน 🍆🍆🍆 อย่างเงี้ยไอ้สัส
#สารหนู #สารพิษในแม่น้ํา #แม่สาย
(ภาคต่อ) ท้อง 7 เดือน บริษัทบีบให้เธอเซ็น "หนังสือลาออกโดยสมัครใจ" แต่เธอไม่ยอมเซ็น
บริษัทเลยเปลี่ยนเกม — ยื่นหนังสือเตือนมาแทน ผิดอีกครั้งเดียว ไล่ออกได้ทันที ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยสักบาท
และในช่องลงชื่อพยาน คือชื่อของคนที่เธอไว้ใจที่สุดในออฟฟิศ
พี่อ้อย
เธอจ้องชื่อนั้นอยู่นาน
นานจนหัวหน้าเคาะโต๊ะ
"เซ็นรับทราบด้วย"
เธอหยิบปากกาขึ้นมา
ครั้งนี้ เธอไม่วางมันลง
เธอเขียนไว้ข้างลายเซ็นหนึ่งบรรทัด
"รับทราบ แต่ไม่เห็นด้วยกับเนื้อหา ลูกค้าถูกโอนออกตามคำสั่งหัวหน้า มีหลักฐานยืนยัน"
เซ็นชื่อ ถ่ายรูปเก็บไว้
สีหน้าหัวหน้าเปลี่ยนทันที
ออกจากห้อง เธอเดินตรงไปที่โต๊ะพี่อ้อย
พี่อ้อยก้มหน้า ทำเป็นมองจอคอม
"พี่ คุยกันหน่อยค่ะ"
ที่บันไดหนีไฟ เธอถามคำเดียว
"ทำไม"
พี่อ้อยไม่กล้าสบตา
"หัวหน้าบอกว่า...แค่พิธี
ถ้าพี่ไม่เซ็น ลูกค้าแพรทั้งหมดจะโยนมาให้พี่ ประเมินปลายปีเขาจะ 'ดูให้'
แพร พี่ก็มีลูกสองคนนะ"
เธอพยักหน้า
ไม่ร้องไห้ ไม่ต่อว่า
หันหลังเดินออกมา
บ่ายวันนั้น เธอรู้สึกเป็นครั้งแรกว่า
ทั้งออฟฟิศ เหลือเธออยู่คนเดียว
คืนนั้น เธอรื้อทุกอย่างที่มีออกมา
สัญญาจ้างและสลิปเงินเดือน 6 ปี
รูปถ่ายใบลาออก
ข้อความ LINE ที่หัวหน้าสั่งให้ "ส่งลูกค้าให้น้องใหม่"
และอีกอย่าง ที่เธอเองเกือบลืมไปแล้ว —
ทุกวันศุกร์ เธอส่งอีเมลรายงานงานให้หัวหน้า
หกปี สามร้อยกว่าฉบับ ไม่เคยขาดสักสัปดาห์
เธอเปิดย้อนไปช่วงก่อนลูกค้าถูกโอน
ยอดขายไม่ได้ลดลง แต่เพิ่มขึ้น 12%
"ยอดขายลดลง" งั้นเหรอ
มันลด หลังจากที่ลูกค้าถูกโอนออกไปต่างหาก
วันต่อมา เธอลางานครึ่งวัน ไปสำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน
เจ้าหน้าที่ฟังจบ เปิดดูเอกสารที่เธอเตรียมไป
"นายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างเพราะตั้งครรภ์ไม่ได้ค่ะ
ลาคลอดเป็นสิทธิตามกฎหมาย ไม่ต้องลาออกก่อน
คุณทำถูกแล้ว อะไรที่ไม่เห็นด้วยอย่าเซ็น หลักฐานเก็บไว้ให้หมด
ถ้าบริษัทยังกดดันต่อ ยื่นคำร้องต่อพนักงานตรวจแรงงานได้ หรือจะไปศาลแรงงานก็ได้ค่ะ"
เดินออกมา เธอยืนอยู่หน้าบันไดอยู่นาน
กำแพงที่เธอกลัวมาตลอด ที่แท้มันมีประตู
แค่ไม่เคยมีใครบอกเธอเท่านั้นเอง
คืนนั้น เธอส่งอีเมลถึง HR และ CC ถึงผู้บริหาร
"ตามที่บริษัทเสนอให้ดิฉันลาออกก่อนคลอด ดิฉันขอยืนยันว่าไม่มีความประสงค์ลาออก และจะใช้สิทธิลาคลอดตามกฎหมายค่ะ
สำหรับหนังสือเตือน ลูกค้าที่ระบุว่ายอดขายลดลง ถูกโอนออกตามคำสั่งของหัวหน้า ดิฉันแนบรายงานประจำสัปดาห์ก่อนและหลังการโอน พร้อมหลักฐานที่เกี่ยวข้องมาด้วยแล้ว
ดิฉันยินดีจัดทำแผนส่งมอบงานอย่างครบถ้วน
หากบริษัทไม่ต้องการดิฉันแล้วจริง ๆ ขอให้เลิกจ้างตามกฎหมายและจ่ายค่าชดเชย
แต่ดิฉันจะไม่เซ็นชื่อใต้คำว่า 'สมัครใจ'
และหากจำเป็น ดิฉันจะยื่นเรื่องต่อพนักงานตรวจแรงงานค่ะ"
กดส่ง เธอนั่งมองหน้าจอ
มือยังสั่นอยู่เลย
เช้าวันต่อมา ผู้บริหารเรียกเธอเข้าห้องประชุมเอง
หัวหน้ากับ HR นั่งอยู่ในห้องแล้ว
ผู้บริหารปริ้นต์อีเมลของเธอออกมา เปิดดูทีละหน้า
"ลูกค้าคุณเป็นคนโอนเหรอ"
หัวหน้าตอบ
"เป็นการปรับงานตามปกติครับ เขากำลังจะลาสี่เดือน ลูกค้าก็ต้องมีคนดูแล"
"แล้วยอดขายที่ลดล่ะ"
"...ช่วงปรับตัวครับ ก็ต้องมีบ้าง"
ผู้บริหารเงียบ แล้วพลิกไปหน้าสุดท้าย
"พยานในหนังสือเตือนคือใคร"
HR ชะงักไปนิดหนึ่ง
"...พี่อ้อยค่ะ"
“เรียกเขาเข้ามา”
พี่อ้อยเดินเข้ามา โดยไม่มองหน้าแพรเลย
ทุกคนรอให้เธอพูด
แพรเองก็รอ
เธอไม่รู้เลยว่า คนคนนี้จะยืนข้างไหน
พี่อ้อยวางมือถือลงบนโต๊ะ แล้วเลื่อนไปตรงหน้าผู้บริหาร
เป็นแชต LINE จากหัวหน้า
"แพรไม่ยอมออก ต้องมีหนังสือเตือนไว้ก่อน
พี่เซ็นพยานให้หน่อย แค่พิธี"
ห้องประชุมเงียบจนได้ยินแค่เสียงแอร์
พี่อ้อยพูดขึ้น เสียงนิ่งมาก
"วันนั้นพี่เซ็นไปแล้ว พี่ขอโทษแพร
แต่กลับบ้านไป พี่คิดทั้งคืน
ปีที่แล้ว น้องจอยท้อง ก็ออกไปแบบนี้
ตอนนั้นพี่ไม่พูดอะไรเลย แถมยังคิดว่า ดีแล้ว จะได้มีคนมาแบ่งงาน
วันนี้เป็นแพร
คนต่อไป อาจเป็นผู้หญิงคนไหนก็ได้ในทีม ที่อยากมีลูก
ชื่อนี้ พี่เซ็นผิดไปแล้วหนึ่งครั้ง
พี่จะไม่เซ็นผิดเป็นครั้งที่สอง"
หน้าหัวหน้าซีดลงทันที
ประชุมวันนั้นใช้เวลาเกินชั่วโมง
หนังสือเตือน ถูกยกเลิก
ลาคลอด ทำตามขั้นตอนกฎหมาย
ลูกค้าโอนกลับมาให้เธอดูแลจนถึงวันลา
กลับมาหลังคลอด ได้ตำแหน่งเดิม —
เขียนเป็นลายลักษณ์อักษร ผู้บริหารเซ็นกำกับ
หนึ่งเดือนต่อมา หัวหน้าถูกย้ายไปแผนกอื่น
บริษัทแจ้งว่า —
"เป็นการปรับงานตามปกติ"
ตอนเลิกงาน เธอยืนรอพี่อ้อยที่หน้าลิฟต์
"พี่ ขอบคุณนะคะ
แต่พี่ไม่กลัวเหรอ"
พี่อ้อยหัวเราะ
"กลัวสิ
แต่วันนั้นที่พี่บอกว่าแพรลาคลอดแล้วพี่จะเหนื่อย —
จริง ๆ คนที่ทำให้พี่เหนื่อย ไม่ใช่แพร แต่เป็นบริษัทที่ไม่ยอมจ้างคนเพิ่ม
ตอนพี่ท้องลูกคนที่สอง ก็มีคนมองพี่แบบนี้
พี่ไม่อยากให้วันหนึ่ง ลูกสาวพี่ต้องมานั่งอยู่หน้าโต๊ะตัวนั้น"
คืนนั้น เธอนอนบนเตียง เอามือลูบท้องเบา ๆ
ลูกดิ้นขึ้นมาพอดี
เธอกระซิบกับลูก
"แม่ไม่รู้หรอกว่าต่อจากนี้จะเป็นยังไง
แต่แม่ไม่ได้เซ็นกระดาษที่เขียนว่า 'สมัครใจลาออก'
เพราะแม่ไม่เคยสมัครใจเลย"
ถ้าคุณโดนขอให้ "ลาออกโดยสมัครใจ" จำไว้ 4 ข้อ
1. อย่าเซ็นอะไรตรงนั้นทันที
2. ขอให้บริษัทแจ้งเหตุผลเป็นลายลักษณ์อักษร
3. เก็บอีเมลรายงานงาน แชต และเอกสารทุกอย่างไว้
4. ไม่แน่ใจ โทรถามสายด่วนกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน 1546 หรือ 1506 กด 3
การตั้งครรภ์ ไม่ได้ทำให้พนักงานคนหนึ่งแย่ลงในข้ามคืน
และการที่บริษัทต้องหาคนมาแทนช่วงลาคลอด ก็ไม่เคยเป็นเหตุผลที่จะบีบให้เธอลาออก
สุดท้ายอยากถามทุกคน
ถ้าคุณเป็นพี่อ้อย แล้วหัวหน้าขอให้เซ็นเป็นพยาน —
คุณจะเซ็นไหม
(อ่านตอนแรกได้ในช่องคอมเมนต์)
ดัดแปลงจากเรื่องเล่าของชาวเน็ตไทย โดยมีการปรับเปลี่ยนตัวละครและรายละเอียดบางส่วน ยังไม่ได้ตรวจสอบข้อเท็จจริงอย่างอิสระ ไม่ได้พาดพิงถึงบริษัทหรือบุคคลใดโดยเฉพาะ เพียงต้องการชวนพูดคุยถึงปัญหาบางอย่างในที่ทำงาน
ท้อง 7 เดือน บริษัทยื่น "หนังสือลาออกโดยสมัครใจ" มาให้เธอเซ็น
HR ยิ้มแล้วพูดว่า "คลอดเสร็จค่อยกลับมาสมัครใหม่นะ พี่ยินดีรับ"
คืนนั้นเธอนั่งกดเครื่องคิดเลข ถึงได้รู้ว่า — ถ้าเซ็น เธอจะเสียเงินไปเกือบ 2.7 แสนบาท
แพร อายุ 32 ปี เป็นเจ้าหน้าที่ประสานงานขายในบริษัทแห่งหนึ่งย่านบางนา ทำมา 6 ปีเต็ม
เงินเดือน 27,000 บาท พอดีกับค่าผ่อนคอนโด
ส่วนเงินเดือนสามี เอาไว้จ่ายค่ารถกับค่าใช้จ่ายในบ้าน
ขาดใครไปสักคน บ้านนี้ก็อยู่ไม่ได้
แต่งงานมา 4 ปี กว่าจะมีลูกคนแรก
วันที่เห็นสองขีด เธอร้องไห้
ท้องได้สี่เดือน เธอบอกหัวหน้าเอง เพื่อวางแผนส่งต่องานล่วงหน้า
หัวหน้ายิ้มใจดี
"ยินดีด้วยนะ เรื่องงานไม่ต้องห่วง เดี๋ยวพี่จัดการให้"
สามเดือนต่อมา เธอทำคู่มือ จัดรายชื่อลูกค้า สอนงานน้องใหม่ทีละขั้น
เธอคิดว่า นี่คือสิ่งที่พนักงานที่รับผิดชอบควรทำ
ท้องได้เจ็ดเดือน HR เรียกเธอเข้าห้องประชุม
หัวหน้ากับผู้จัดการฝ่ายบุคคลนั่งรออยู่แล้ว
บนโต๊ะมีเอกสารหนึ่งชุด
"บริษัทอยากให้แพรลาออกก่อนกำหนดคลอดสักสองสัปดาห์"
เธอนิ่งไป
"ทำไมคะ หนูตั้งใจลาคลอดแล้วกลับมาทำงานนะคะ"
"ตำแหน่งว่างตั้งสี่เดือน บริษัทก็ต้องหาคนมาแทน"
"แล้วถ้าหนูลาครบแล้วกลับมาล่ะคะ"
"ก็กลับมาสมัครใหม่ได้เลย พี่ไม่ได้ปิดประตูนะ"
"หมายความว่า...ไม่รับประกันว่าหนูจะได้ตำแหน่งเดิม ใช่ไหมคะ"
ไม่มีใครตอบ
หัวหน้าเป็นคนพูดขึ้นมา
"แพรก็ต้องเข้าใจบริษัทด้วยนะ เราเป็นธุรกิจ ไม่ใช่มูลนิธิ"
HR เลื่อนเอกสารมาตรงหน้า
"ถ้าเซ็นวันนี้ พี่จะทำเรื่องให้เรียบร้อยเลย"
เธอวางปากกาลง
"หนูขอเอากลับไปอ่านก่อนนะคะ"
"ได้ แต่ขอคำตอบภายในวันศุกร์"
คืนนั้น สามีอ่านเอกสารจบ พูดแค่ประโยคเดียว
"ไม่ต้องทำแล้วก็ได้ เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง"
เธอไม่ตอบ หยิบมือถือขึ้นมาหาข้อมูล
สามีนั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นเธอค้นไป กดเครื่องคิดเลขไป
ลาคลอด 120 วัน บริษัทต้องจ่ายเงินเดือน 60 วัน — 54,000 บาท
ถ้าบริษัทเลิกจ้าง อายุงาน 6 ปี ค่าชดเชย 240 วัน — 216,000 บาท
เธอบวกสองตัวเลขเข้าด้วยกัน
นิ้วค้างอยู่บนหน้าจอ นานมาก
"เป็นอะไร"
เธอหันจอให้เขาดู
270,000
"แค่ฉันเซ็นคำว่า 'สมัครใจ' ลงไป
เงินก้อนนี้ บริษัทไม่ต้องจ่ายสักบาท"
"คลอดเสร็จค่อยกลับมาสมัครใหม่" ไม่ใช่ความหวังดี
มันคือบัญชีที่มีคนคิดไว้เรียบร้อยแล้ว
พักเที่ยงวันต่อมา เธอเล่าให้พี่อ้อยฟัง
พี่อ้อยอายุ 41 แม่ลูกสอง คนที่สนิทกับเธอที่สุดในทีม
เธอคิดว่าจะได้ยินคำว่า "แบบนี้มันเกินไปแล้ว"
แต่พี่อ้อยกลับถอนหายใจ
"พี่เข้าใจแพรนะ แต่แพรลาไปสี่เดือน งานของแพรใครจะทำ
งานเพิ่ม เงินเท่าเดิม พี่ก็เหนื่อยเป็นนะ"
เธออ้าปาก แต่ไม่มีคำไหนหลุดออกมา
เธอไม่ได้โกรธพี่อ้อย
แต่เธอไม่เข้าใจ —
ทำไมผู้หญิงคนหนึ่งจะมีลูก ถึงกลายเป็นภาระของผู้หญิงอีกคน
วันศุกร์ เธอตอบ HR
"หนูไม่เซ็นค่ะ"
สองวันต่อมา หัวหน้าเรียกไปคุยส่วนตัว
"แพรไม่เซ็น บริษัทก็ลำบากนะ"
"หนูช่วยส่งต่องานให้ละเอียดกว่านี้ได้ค่ะ แต่เรื่องลาออก หนูเซ็นให้ไม่ได้"
หัวหน้ามองเธออยู่นาน
"เมื่อก่อนแพรไม่เคยเป็นคนเรื่องเยอะแบบนี้เลยนะ"
เธอไม่ได้ขอขึ้นเงินเดือน ไม่ได้ขอตำแหน่งใหม่
เธอแค่ขอรักษางานที่เป็นของเธออยู่แล้ว
หลังจากวันนั้น บรรยากาศในออฟฟิศก็เปลี่ยนไป
ประชุมทีมไม่มีชื่อเธอ
ลูกค้าที่เธอดูแลมาหกปี ถูกโอนให้น้องใหม่ทีละราย
บ่ายวันหนึ่ง เธอเดินผ่านห้องประชุม ได้ยินหัวหน้าพูดว่า
"เรียนงานจากแพรให้หมดนะ เดือนหน้าทั้งหมดนี่เป็นของน้องแล้ว"
เธอยังไม่ได้เริ่มลาคลอดด้วยซ้ำ
แต่บริษัทตัดสินใจเรื่อง "เดือนหน้า" ของเธอไว้เรียบร้อยแล้ว
สามวันต่อมา หัวหน้าเรียกเธอเข้าห้องอีกครั้ง
บนโต๊ะมีเอกสารวางอยู่อีกฉบับ
ครั้งนี้ไม่ใช่ใบลาออก
แต่เป็นหนังสือเตือน
"ยอดขายของลูกค้าที่รับผิดชอบลดลง ไม่ให้ความร่วมมือในการทำงาน"
คืนที่นั่งหาข้อมูล เธออ่านเจอมาแล้ว —
มีหนังสือเตือนเป็นลายลักษณ์อักษร แล้วทำผิดซ้ำอีกครั้ง
บริษัทเลิกจ้างได้ทันที
ไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย สักบาทเดียว
ใบลาออกเธอไม่เซ็น
เขาก็เลยเปลี่ยนวิธี ทำให้เธอ "ทำผิดเอง"
สายตาเธอเลื่อนลงไปบรรทัดสุดท้าย
ช่องลงชื่อพยาน มีชื่อที่เธอคุ้นเคยที่สุดเขียนอยู่
พี่อ้อย
(ตอนจบจะลงในคอมเมนต์ รออัปเดตได้ครับ)
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
บีบมือเข้าใจความรู้สึกมาก เป็นนี่ก็คงหมดอารมณ์กินเหมือนกันอะ เข้าใจนะว่าร้านอาหารไม่ใช่ห้องสมุด จะให้เงียบก็คงไม่ได้ แต่บางทีก็ควรเกรงใจโต๊ะอื่นบ้างปะ คุยกันเสียงดังได้ระดับนึง แต่ถ้าดังจนรบกวนคนอื่นก็ไม่ไหว
cr.ในคลิป
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
อันนี้ผู้หญิงลองจูบเพื่อนผู้ชายตัวเองครั้งแรกแล้วปรากฏว่าไม่มีคนไหนปฏิเสธเลย บางคนยิ่งดูเหมือนอัดอั้นมานานด้วยซ้ำ นี่คืออีกข้อพิสูจน์ว่าผู้ชายไม่สามารถคิดแค่เพื่อนกับผู้หญิงได้จริงๆ6655555555
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
ดูไว้ซะว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งในความขิบหายนี้มั้ย
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
พวกโง่ที่กาอีหนูมาวันนี้ คือพวกฆาตรกรที่ฆ่าคนไทยทุกคน วันนี้สารพิษปนเปื้อนผ่านน้ำ เข้าสู่อาหาร กากขยะอุตสาหกรรมในปุ๋ย เข้าสู่พืช ผัก ส่งกระจายไปทั่วประเทศ เป็นไงล่ะ ไอโง่ จากโควิด นึกว่าจะหายโง่ เสือกโง่กว่าเดิม ขอให้มีชีวิตรอดไปถึงเลือกตั้งรอบหน้า แล้วอย่าโง่ซ้ำซากอีก
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
อย่าลืมน้า ส่วนนึงก็เป็นเพราะมันโกงเลือกตั้งกันด้วย คนไทยโกรธกันได้ค่ะแต่อย่าลืมเอาความโกรธไปลงที่รัฐบาลกันเยอะ ๆ ด้วยนะ ตอนนี้ประเทศชิบหายเกินกว่าจะมาตีกันเองแล้วค่ะ
นกน่กน้กน๊กน๋ก... retweeted
ส่วนใด?ในร่างกายคนอื่นที่คนจะไม่กล้ามองนานๆ👀
ตอบ เป้า 5555555+ (คุณพระช่วย!!)
#4ต่อ4familygame




































