Ray Tayebli

هرچقدر از هوشمندی آمریکایی ها و علی الخصوص ترامپ درس بگیریم کمه. ۱۵ دی، ۳ روز قبل از فراخوان ۱۸ دی، علی جوانمردی رو بردن صدای آمریکا، تا صدای رسمی دولت آمریکا، عملاً نشون بده که رهبر اپوزیسیون رو قبول نداره و امیدهای مذاکره رو در دل امت زنده نگه داره. از طرفی از اونجایی ماچادو هم جایگاهی مشابه رهبر اپوزیسیون رو نداره، ترامپ ماچادو رو جدی نگرفت تا فکر کنند برنامه ترامپ برای ایران هم همینه و امیدهای حسن روحانی و طیف های مختلف درون قدرت برای فردای جنگ احتمالی یا تسلیم در مذاکرات، زنده بشه که شانس دارند تا زیرآب هم رو بزنند یا کلا بکشن زیر همه چیز، تحرکات رو زیاد کنند و نسبت به هم بدبینی و توطئه بالا بره. 🔴 می‌گن مار اگه به شما نزدیک شد تکون نخورید تا شما رو با اشیا اشتباه بگیره و رد بشه بره. چیزی که به مار اطلاعات می‌ده، تحرک شماست. تمام این سیگنال های ضد و نقیض، سیگنال های تحرک زا بودند برای جمع آوری اطلاعات. از اونجایی که بعد از عملیات پیجرها، دیگه وسایل الکترونیکی حمل نمی‌کنند، برای هر سیگنال، جمعی باید بشینن جلسه حضوری بذارند. هر جلسه اضافه، نیازمند تحرک بیشتره و هر تحرک یعنی اطلاعات بیشتر از مخفیگاه گرفته تا محل لانچرها گرفته تا هر چیزی فکرش رو بکنید. حتی انفجارهای اخیر بندرعباس باز باعث می‌شه همه از جاشون تکون بخورند. ترامپ برای ایجاد این تحرک ها، دائم آهنگ های مختلف پخش کرد تا همه بلند بشن برقصن. هرکس با آهنگی که دوست داره برقصه. هیچ وقت دستش رو هم رو نکرد. یکی با آهنگ مذاکره برقصه یکی با آهنگ جنگ برقصه یکی با آهنگ تغییر از درون برقصه و یکی با آهنگ اپوزیسیون برقصه. 🟢 از شرکت پالانتیر هم باید نامی برد که آنالیز تجمیع همه این داده ها رو انجام می‌ده. هر توییتی که ترامپ بزنه، هر سیگنال جدیدی که در اخبار بیاد فلان تانکر سوخت یا ناو اومد منطقه، هر سیگنالی که ویتکاف برای مذاکره بده، هرکدام واکنش های مختلف مسئولان و دهان های رسانه ای آن ها را خواهد داشت و هر کدام باعث تغییر آرایش نظامی و جابجایی نیروها و لانچرها و ... می‌شه و می‌ره می‌شینه تو سرورها تجمیع داده و تحلیل می‌شه. برای همینه که در ویدیوی «مادر تحلیل‌ها» از تمامی ابعاد، سرنوشت نهایی رو مستقل از اخبار نوشتم. اخبار مثل سوزن می‌مونند. تولید خبر و دیتا می‌کنند شبیه سوزنیه که به آدمای مخالف می‌زنند نحوه واکنش رو ببینند. یکی می‌گه آخ، یکی فحش خوارمادر می‌ده، یکی به روی خودشم نمیاره و ... دوباره تولید اخبار و دیتای جدید و جایگزینی چاقو با سوزن. ما الان تو جنگیم. اینا هم بخشی از جنگه. اگه موقعی که گفت locked and loaded مثلا ۶۰ درصد اطلاعات محرمانه لازم رو داشت. الان با این تحرکات تدریجی ممکنه رسونده باشه بالای ۸۰ ۹۰ درصد. ممکنه بیشتر هم ادامه بده بشه ۱۰۰. ممکنه قبل از اینکه به اون حد برسه با اتفاقی پیش بینی ناپذیر برنامه اش بهم بخوره. به هرحال روی یه عدد بهینه ای باید تصمیم نهایی طرفین گرفته بشه. سرنوشت نهایی، یا حمله پیش‌دستانه جمهوری اسلامی خواهد بود، یا حمله پیش‌دستانه اسراییل، یا حمله رسمی و سراسری آمریکا. مذاکره لاینحل است. مذاکره، برای آمریکایی ها دیتا جمع کردن است و برای جمهوری اسلامی وقت خریدن ولو تا جام جهانی فوتبال به برداشت خودشون. ولی از نظر من، تا سال ۲۰۲۷ امریکا باید حمله کنه برای منافع خودش و تا سال ۱۴۰۸ کلا ایران تبدیل به چیزی ۱۸۰ درجه متفاوت با امروز بشه.

قویا می‌گم جمعیت و نوع حضور معترضان در ۱۸ و ۱۹ دی جوری بود که همزمان، جمهوری اسلامی، شاهزاده رضا پهلوی، موساد و سیا و اتحادیه اروپا فکرش رو نمی‌کردند. همه حدس‌هایی داشتند اما نتیجه از همه حدس‌ها فراتر بود و عامل تعیین کننده بود برای تغییر نظم نوین منطقه و جهان. همونطوری که قبل از ۱۸ دی نوشته بودم این مردم ایران هستند که تکلیف نظم نوین جهانی رو تعیین می‌کنند نه قدرت های جهانی و منطقه‌ای. دلیلش هم این بود که همه می‌گفتند ما اصلاح طلب و اصولگرا نیستیم ولی در هیچ نظرسنجی و پیمایشی اعتماد نمی‌کردند بگن واقعا چی می‌خوان و چی هستند. نه تنها کسی نمی‌تونست بفهمه «چند درصد مردم دقیقا چی می‌خوان» حتی غیرممکن بود حدس بزنند که «چند درصد مردم تا کجا حاضرند پیش‌روی کنند و جان خودشون رو به خطر بندازن» وگرنه قطعا یا جمهوری اسلامی اینترنت ر‌و از روزها قبلتر می‌بست و ساعات اول غافگیر نمی‌شد که تصمیمات شتاب‌زده بگیره، نه بقیه تصمیم گیری های دیگه اشون رو از قبل آماده می‌کردند و از شتاب مردم عقب نمی‌افتادند. نبود آزادی، باعث می‌شه «همه» یه ابزار معرفت شناسی رو از دست بدن، شبیه کسی که نابیناست و می‌خواد از طریق صداهایی که می‌شنوه، مساحت یه زمین کشاورزی رو حدس بزنه و حساب کنه. حذف آزادی، همه رو کور می‌کنه. حالا در این شرایط، خود جمهوری اسلامی در داخل خودش به دلیل نقض آزادی بیان و فکر، هم کور‌تر شده نسبت به دولت های رقیب خودش در منطقه و دنیا. برای همینه خودشون خیلی وقت ها فکر می‌کنند گزارش های داخلی خودشون درسته و بقیه دروغ می‌گن ولی واقعیت اینه که کل سازمان کور شده نسبت به حقایق. حالا الان غیر ممکنه هیچکس بتونه به چیزی فکر کنه که خواست معترضان نادیده گرفته بشه. مثلا ترامپ می‌دونه مدل ونزوئلایی باعث می‌شه کل این جمعیت معترضان ضد آمریکایی بشن و هیچوقت ایران متحد آمریکا در منطقه نشه. مردم ایران، سرنوشت خودشون رو تعیین کردند و می‌کنند. این قطعیست. چنین چیزی، فقط یک راه حل دارد، توافق همه روی «تثبیت حقوق مالکیت فردی که تعریف عینی آزادی فردیست»