🍃رها🍃

هزار تا کلهر تو دلم کمانچه میزنن...

هیچ‌کس فرسودگیِ مسیر رو ندید، همه شکوهِ رسیدن رو دیدن.

✨🥺🤍شد

یه به درک میگم و باز رد میشم از همه چی. از همه چیا!

من ترجیح میدم از دردِ اون تکلیف خرد شم تا اینکه اون بلاتکلیفی بخواد ذره ذره روحمو بمکه.

پذیرای آهنگ‌های شما در ناشناس ✨

امشب داره شکل غروب جمعه میگذره برام.

هر اتفاقی ناخوشایندی که می‌افته اینجوریم که غصه نخور، به پایان‌ نزدیکیم

تا اینجاهای بزرگسالی همش اینطوری بود که من برای وقت و روان مردم‌ احترام قائل بودم و مردم ریدن تو وقت و روانم.

زندگی چرا همه‌ش دوراهیه؟ ای‌ بابا

بارون می‌زنه به شیشه‌ی اتاقم و دختر کوچولوی درونم از خوشحالی قند تو دلش آب می‌شه.

در تقاطع ذهن و قلبم به پذیرش رسیدم.

قشنگ طرز فکر بعضی‌ها اینه که اوکی اگر به خودم توی این زندگی خوش نمی‌گذره، بذار یه بچه بیارم به اونم خوش نگذره.

افکارم مثل نخ‌های گره‌خورده‌ان.

کتاب دست‌دوم کتابیه که صاحبش رهاش کرده؛ روزی تمامِ «کتاب‌های رهاشده» رو خواهم خرید.

خیلی باید خراب کنی تا درستشو یاد بگیری.

می‌گی نمیتونم دووم بیارم و میبینی باز تونستی.

دنیا هرچقدرم بی‌رحم باشه، دلم به بودنِ مامان خوشه.

کارام تموم شه یجوری می‌خوابم مرده تو قبر نخوابیده باشه.

بارون می‌تونه بدون هیچ زحمتی حالم رو خوب کنه‌.

کاش می‌شد اضطراب رو مث کاغذای اطرافم مچاله کنم و بندازمش تو سطل آشغال.