🗣️: อาโฉ่ว... แม่หวังว่าเจ้าจะไม่ใจร้ายขนาดนั้นนะ พอรู้ชาติกำเนิดของตัวเองแล้วก็อย่าแก้แค้นพวกเราเลย 🎭: ข้าใจร้ายงั้นเหรอ? 🎭: ข้าทำงานหนักตั้งแต่หกขวบ ยอมกินแม้กระทั่งเปลือกไม้ ยอมเฉือ*เนื้อตัวเอง ก็ไม่เคยปล่อยให้พวกท่านต้องอดอยาก แล้วท่านแม่ล่ะ? ทนดูข้าถูกทุบ ถูกจับไปขาย ต้องทนทุกข์ทรมานไม่ได้หลับไม่ได้นอนทุกวัน แต่ท่านแม่กลับไม่เคยปริปากพูดความจริงเลยสักนิด! เอาแต่บอกว่าข้าเกิดมาในบ้านคนจน มันเป็นเวรกรรม ท่านแม่บอกให้ข้าอดทน หลอกให้ข้าเสียสละเพื่อลูกแท้ๆ ของท่าน แล้วตอนนี้ ท่านกลับมาหาว่าข้า... 🗣️: อาโฉ่ว ยกโทษให้แม่ด้วย 🎭: บอกความจริงข้ามา 🗣️: เจ้าคือเด็กที่แม่เก็บมา...อาโฉ่ว... แม่หลอกเจ้าก็จริง แต่ถ้าแม่ไม่อุ้มเจ้าลงมาจากเขา เจ้าก็คงหนาวตายไปแล้ว เห็นแก่บุญคุณนี้ของแม่เถอะนะ ละเว้นน้องชายกับน้องสาวของเจ้าปล่อยพวกเขาไปเถอะ แม่กราบขอร้องล่ะ 🎭: สิบกว่าปีที่ผ่านมา ข้าก็คอยชดใช้บุญคุณที่ช่วยชีวิตมาโดยตลอด... แค่นี้ท่านแม่ยังคิดว่ามันไม่พออีกเหรอ? 🗣️: อาโฉ่ว... 🎭: ข้าไม่ใช่ "อาโฉ่ว" ของท่านหรอกนะ โอ้ยยย อาโฉ่วรู้ความจริงละว่าตัวเองไม่ใช่ลูกของแม่ เนื้อเรื่องเดินไวมาก เข้มข้นเกินไปแล้วนะชอบมาก 😭