poppab

โดยเรื่องราวมันเกิดจากเมื่อสมัยก่อน ไดกิและน้องสาวชอบพากันออกไปหาแมลงที่ภูเขา แล้วภูเขาในช่วงหน้าร้อนนั้นเต็มไปด้วยยุงจำนวนมาก เค้าสังเกตเห็นว่าน้องสาวเค้าโดนยุงกัดเยอะมาก แต่ตัวเค้าเองแทบไม่โดนยุงกัดเลย ไดกิก็สงสัยว่าสาเหตุมันเพราะอะไร ? จึงตัดสินใจค้นคว้าเรื่องราวเกี่ยวกับยุงตั้งแต่นั้นมา . เรื่องหนึ่งมี่เค้าสงสัยมากคือ คนสองคนอาศัยอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน กินข้าวเหมือนกัน แต่ทำไมมีแต่น้องสาวที่ถูกยุงกัดอยู่บ่อยๆ เค้าจึงเริ่มทำการทดลองตั้งแต่อยู่ชั้น ม.3 เริ่มจากการเลี้ยง “ลูกน้ำ” ด้วยเลือดของตัวเอง!! และพยายามค้นหาว่ายุงจะมีปฏิกิริยาอย่างไรบ้าง (1) – at Nonthaburi, Thailand

จากการวิจัยของน้องไดกิ ทำให้พวกเราได้องค์ความรู้ใหม่ในการป้องกันการถูกยุงกัด ถ้าจะโดนกัดจริง ก็ขอให้โดนน้อยลงที่สุด เพราะโดนยุงกัดไม่ใช่แค่เจ็บอย่างเดียว แต่มีความเสี่ยงหลากหลาย เช่น โรคไข้เลือดออกด้วย ซึ่งความรู้ที่สรุปจากการทดลองของน้องไดกิ ช่วยให้เรารู้ว่าถ้าอยากโดนยุงกัดน้อยลง (หรือไม่ถูกกัด) แนะนำทำตามนี้ -ล้างขา หรือผิวส่วนต่าง ๆ ของร่างกายให้สะอาดเพื่อลดแบคทีเรียที่อยู่ตามผิวหนัง -เช็ดจุดที่เปียกให้แห้งอยู่เสมอ เพราะยุงจะชอบมากัดตามผิวหนังที่ชุ่มชื้น จากจุดเริ่มต้นของน้องไดกิที่อยากแก้ไขปัญหาให้น้องสาว ปัจจุบันกลายเป็นงานวิจัยที่ทำมาอย่างต่อเนื่อง เพื่อแก้ไขปัญหาให้กับคนจำนวนมากอย่างแท้จริง น้องบอกว่ายิ่งวิจัยเรื่องยุงยิ่งรู้สึกตกหลุมรักยุง คือที่เราเข้าใจคือยุงมันเป็นพาหะนำโรคต่างๆ แต่จริงๆ แล้วมันไม่ได้ตั้งใจจะเป็นพาหะนำโรคนะ มันเป็นพฤติกรรมโดยธรรมชาติที่ต้องดูดเลือดเป็นเรื่องปกติ น้องจึงอยากเป็นส่วนหนึ่งในการวิจัยเรื่องยุงเพื่ออนาคตเราจะสร้างโลกที่คนกับยุงอยู่ด้วยกันได้อย่างสันติ (ปล.ตอนปริญญาตรีและโทน้องไดกิอยู่ห้องวิจัยชื่อดังระดับโลกที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบียในอเมริกา ปัจจุบันจบแล้วอายุ 23 ศึกษาต่อในหลักสูตรปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัย Oxford กำลังวิจัยถึงระดับ DNA ในยุงแล้ว) (8) – at Nonthaburi, Thailand