"Fransa'da 1979 yılında Haby Yasası ya da Haby Reformu (1975) adıyla bilinen, ortaöğretimi bütüncül bir bakışla dönüştürmeyi hedefleyen süreç sonrasında yirmi bir felsefe öğretim üyesi Felsefe Genel Meclisi bünyesinde bir araya gelirler. F. Châtelet, G. Deleuze, J. Derrida, V. Jankélévitch, Ph. Lacoue-Labarthe, J.-L. Nancy ve P. Ricœur gibi tanınmış isimler hazırlık komitesine dâhildir. Hazırlık komitesinin çağrısı hızlıca iki binin üzerinde imzayla karşılık bulur. Çok yönlü olarak eğitim politikaları ağır bir dille eleştirilirken felsefenin ve felsefe öğretiminin krizine karşı kolektif bir tepki ortaya konulmaktadır. Bu çok yönlü toplantıdan çıkan "Programlar Sorunu" başlıklı raporda şu kısım çok çarpıcı durmaktadır: Felsefe, - ne hiçbir yerden gelen, kendiliğinden bir söylemdir (...) - ne de belirli bir üniversite geleneğinin içine kapatmak istediği akademik bir söylemdir. Bu koşullarda, felsefe öğretimi - ne belirsiz ve çoklu nosyonlar üzerine yaslanan boş tartışmalar olabilir - ne de (...) felsefe geleneğinin öğelerinin mümkün olduğu kadar çok sayıda aktarılması olabilir." Ertan Hoca'nın makalesinin tamamına şu linkten ulaşılabilir: 👇 academia.edu/attachments/134…