
Columnist | Freelance Journalist | writer and commentator | Member of @IFJGlobal
London , United Kingdom
Joined July 2016
- Tweets20K
- Following391
- Followers31.8K
- Likes68.2K
Pinned Tweet
🔴دوستان لطفا کانال یوتیوبی #رسانه_آلترناتیو را سابسکرایب کنید و به دوستان خود نیز معرفی کنید.
رسانه آلترناتیو خواهد کوشید محتواهایی را تولید کند که در رسانههای جریان اصلی کمتر بدان پرداخته میشود.
ریتوییت این توییت موجب مزید امتنان است.
youtube.com/@ResanehAlternat…
یاد عزیزش گرامی و روانش شاد
به یاد دکتر داوود فیرحی؛ استادی که معلم ماند
شش سال از درگذشت دکتر داوود فیرحی گذشت. از سالهای دانشجوییام، تصویر استادان بسیاری در ذهنم باقی مانده است، اما دکتر فیرحی برای من جایگاه متفاوتی دارد. نه فقط به خاطر آنچه از او آموختم، بلکه به خاطر منش و رفتاری که از او دیدم. فروتنی، جدیت علمی و احترامی که برای دانشجو قائل بود، بیش از هر چیز دیگری در خاطرم مانده است.
سالها بعد از دوران دانشجویی، زمانی که خودم تدریس میکردم، فرصتی پیش آمد تا یکی از مباحثی را که از او آموخته بودم و حالا در کلاسهایم درس میدادم، به خودش نشان دهم. کامپیوترم را باز کردم و آنچه را آماده کرده بودم، نشانش دادم. واکنشش برایم فراموشنشدنی بود. بسیار خوشحال شد. شادیاش از این نبود که کسی نامش را تکرار کرده یا به اندیشهاش ارجاع داده است؛ دستکم من چنین احساسی نداشتم. گویی از اینکه آنچه روزی در کلاس درس گفته بود، سالها بعد در کلاس دیگری ادامه پیدا کرده و به نسل دیگری از دانشجویان منتقل میشود، واقعاً لذت میبرد. آن روز بیش از گذشته فهمیدم که برای او معلمی چه معنایی داشت.
فیرحی اهل خودنمایی نبود. با آن همه دانش و اعتبار علمی، نیازی نمیدید که مدام از جایگاه خود سخن بگوید. اهل حلقه ساختن به دور خود و پرورش مرید نبود. نمیخواست دانشجویانش او را تقدیس کنند یا بیچونوچرا اندیشههایش را بپذیرند. در محیط دانشگاهی ما، که گاه برخی استادان بیش از آنکه به تربیت پژوهشگر علاقهمند باشند، در پی ساختن حلقهای از پیروان وفادارند، این ویژگی برای من بسیار ارزشمند بود.
یکی از چیزهایی که از همان دوران دانشجویی درباره او برایم جالب بود، مطالعه دائمیاش بود. با وجود سالها تدریس و انتشار آثار علمی، همچنان میخواند و میآموخت. از بحثهای جدید عقب نمیماند و تصور نمیکرد که با رسیدن به مقام استادی، دیگر نیازی به یادگیری ندارد. بعدها که خودم وارد کار دانشگاهی شدم، بیشتر فهمیدم که حفظ این روحیه چقدر دشوار است. بسیار آسان است که استاد، پس از چند سال تدریس، به تکرار دانستههای گذشته عادت کند. فیرحی چنین نبود.
کلاس درس را هم جدی میگرفت. تدریس برایش کاری تشریفاتی یا وظیفهای در حاشیه فعالیتهای دیگر نبود. به دانشجویان و وقتی که در کلاس میگذراندند احترام میگذاشت. از او آموختم که تعهد به دانشگاه، پیش از هر چیز، در همین کارهای ظاهراً ساده معنا پیدا میکند: مطالعه کردن، آماده بودن، بهروز ماندن و جدی گرفتن دانشجو.
ویژگی مهم دیگرش تلاش برای تولید واقعی دانش بود. فیرحی به ترجمه و تکرار اندیشه دیگران بسنده نمیکرد. سنت اندیشه سیاسی اسلامی را عمیقاً میشناخت، آثار جدید را دنبال میکرد و میکوشید از مواجهه این دو، پرسش و استدلالی مستقل پدید آورد. میشد با دیدگاهها و نتایج پژوهشهایش مخالف بود، اما نمیشد کوشش او برای اندیشیدن و تولید فکر را نادیده گرفت. برای من این تمایز مهمی بود میان استادی که صرفاً دانش موجود را منتقل میکند و استادی که خود نیز در تولید آن سهم دارد.
نکته دیگری که همیشه در رفتار او برایم اهمیت داشت، این بود که اجازه نمیداد باورهای سیاسی و دینیاش به رفتار ایدئولوژیک در محیط دانشگاه تبدیل شود. صاحب عقیده بود، اما از دانشجو انتظار همعقیدگی نداشت. اختلاف نظر را به مسئلهای شخصی تبدیل نمیکرد و جایگاه استادی را وسیلهای برای تحمیل باورهایش قرار نمیداد. میتوانستی از او بیاموزی، بیآنکه لازم باشد مانند او فکر کنی.
فیرحی همچنین از نسلی بود که انقلاب و جنگ را تجربه کرده بود، اما از گذشته خود و ایثار و فداکاری دیگران برای ساختن موقعیت و کسب امتیاز استفاده نمیکرد. اعتبارش را نه از ادعای وفاداری و نه از به رخ کشیدن گذشته، بلکه از کار علمی و سالها مطالعه و تدریس به دست آورده بود.
هنوز وقتی به آن دیدار و واکنشش در برابر صفحه کامپیوترم فکر میکنم، تصویر معلمی را میبینم که از ادامه یافتن آموختههایش خوشحال بود، نه از تبدیل شدن خودش به موضوع ستایش. شاید تفاوت یک معلم واقعی با کسی که تنها عنوان استادی را یدک میکشد، همین باشد.
فیرحی نمیخواست دانشجویانش مرید او باشند؛ میخواست بیاموزند و خود بیندیشند. برای من، این مهمترین میراث اوست.
یادش گرامی.
2
45
1,292
Peyman Aref retweeted
🔴برش هایی از گفتگو با پیمان عارف
🔻تشریح تحولات صنایع دفاعی ایران/حماسه علمی نیروهای مسلح ایران/ درسهای تجربه تاریخی مذاکره با آمریکا
🔻نسخه کامل گفتگو:
youtu.be/tYd7c25_xho?si=Lh9q…
وقتی BBC فارسی از لوپ لوپ کلابهاوس کارشناس درمیاره تا به زعم خودش با اینتل مسابقه شرارت بگذاره باید هم منتظر شنیدن واژگانی چون ق..مساق در برنامه زنده باشه!
@BbcDariush
Peyman Aref retweeted
خانم سمیه توحیدی، من جوانک بی تجربه ای بیش نبودم که بابای زحمتکشم -که به لطف امثال بابای تو همیشه هشتش گروی نهش بود و هرگز به سلامتی خودش اهمیت نمیداد- از سرطان مرد. حالا توزیع عادلانه مرگ رو ول کن، به نظرت راه داره ثروت رو بین بابای تو و بابای جوانمرگ شده من عادلانه تقسیم کنیم؟!
این بچه مزلف هم ۵ سال پیش فراخوان پیدا کردن آدرس من رو داده بود که شکایت کنه!
کسی میدونه چرا خبری ازش نشد؟
Peyman Aref retweeted
در دفاع از حرفهای روبیو علیه هخامنشیان، پیاده نظام صهیو-پهلویست مشغول حمله به تورج دریایی، ایرانشناس معتبر و وطن دوست، شدهاند.
دشمنی اوباش اجارهای از کودکان و زیرساختها وشهرهای ایران حالا به تاریخ ایران هم کشیده.
این وحوش به دنبال محو کامل ما از تاریخ اند.
Peyman Aref retweeted
#ایران قدیمیترین دولت-ملت زنده جهان است و طبیعی است که دو دریای شمال و جنوب آن با نام ایرانی آنها شناخته شود.
بازگشت نام درست #دریای_کاسپین به دریای شمال ایران را تبریک میگوییم و خواهان استفاده رسمی این نام در کلیه سطوح ملی هستیم.
Replying to @SAMOUSAVI9 @Arsha45914097
آقای دکتر موسوی عزیز
اگر با هیئت همراه هستید به رئیس جمهور محترم بفرمایید بجای واژه نادرست دریای [خزر] از نام ایرانی و بینالمللی #دریای_کاسپین استفاده کنند؛ تا شاید مقدمهای برای اصلاح این اشتباه تاریخی در دولت و جامعه ایران بشود.
در هوده هشتم به گفتگو با احمد زیدآبادی عزیز نشستم و از او درباره وضعیت جنگ مزمن پرسیدم.
هوده را از کانال یوتیوب پیمان عارف ببینید.
Peyman Aref retweeted
For more than two months, I have been working on a truly horrific story about one of the gravest war crimes committed by the United States since Vietnam: The bombing of the Shajareh Tayyebeh school in Minab, Iran. It was one of the first targets struck in the opening hours of the war on February 28, 2026.
At least 156 people were killed in the U.S. cruise missile strikes—120 of them were children and 26 were teachers. We spoke to survivors, first responders, parents, doctors, teachers, psychologists, and other witnesses. Some of them had never before shared their experiences of that day.
It would be impossible to do justice to what happened in Minab that day with words alone. In more than 25 years in journalism and reporting on war, I do not believe I have reported on a more heinous single crime.
Massacre at Minab: The School That Became a Grave
dropsitenews.com/p/minab-sch…
Please share this story with as many people as you can.
Peyman Aref retweeted
#رشتو
۱/قابل توجه دعوت کنندگان و مشتاقان مداخله آمریکا در ایران
آمریکا در سال ۲۰۰۳ به بهانه دروغین دستیابی عراق به سلاح کشتار جمعی با نقض آشکار منشور ملل متحد به عراق تجاوز کرد.
دولت متجاوز طی توافقنامه سوفای سال ۲۰۰۸ با دولت عراق قرار بود حداکثر تا پایان ۲۰۱۱ عراق را ترک کند/
Peyman Aref retweeted
امارات متحده عربی همزمان با اینکه هفتههاست اقدامات گستردهای برای کماثر کردن اهرم تنگه هرمز در دست ایران انجام داده و در پی آن بوده که غیر از نفت خودش نفت دیگران را هم عبور دهد، اکنون از نتانیاهو دعوت کرده تا مخفیانه به امارات سفر کند. سفری که قطعا یک طرح ضد ایرانی مهم را در دستورکار داشته است!
از سوی دیگر، اماراتیها یکی از بازیگران اصلی در جلوگیری از امضا و اعلام توافق میان ایران و عمان درباره مدیریت تنگه هرمز بودهاند.
غیر از اینکه پیش از جنگ تا الان لابیگری قدرتمندی در امریکا و اسراییل برای حمله به ایران انجام دادهاند.
همچنین، تنها بازیگر عرب منطقه بود که در حمله به ایران مشارکت مستقیم داشت!
اینها کافی نیست تا پرونده امارات از دستورکار صرفا سیاسی و دیپلماتیک خارج شود!؟
اگر عدهای تصور میکنند امارات را میتوانند با دیپلماسی کنترل و مهار کنند و مانع از اقدامات ضد ایرانی آن شوند خطا کردهاند!
بعد از اسرائیل، هیچ بازیگری به اندازه امارات در رویای تضعیف و فروپاشی ایران نیست! علاوه بر اینکه حاکمان رویاپرداز آن به خاک ایران نظر دارند!
Peyman Aref retweeted
در این گفتوگو با پیمان عارف از این گفتم که پروژه روشنفکری دینی کوششی است نظری برای ترمیم شکاف میان سنت و تجدد. اشاره کردم که روشنفکران دینی امروز در میان دو لبهی تیغ حرکت میکنند: نه تن دادن به قدسیسازی حداکثری و نه سقوط در عرفیسازی مطلق. youtube.com/watch?v=2V7TaeEn…
Peyman Aref retweeted
گفتگو با رسانه آلترناتیو
@Peyman_Aref
youtu.be/DWW4ptRxXAQ?is=U4KC…
Peyman Aref retweeted
🎥چه کسی #خیانت کرده؟ من یا #رضا_پهلوی که نه تنها #کشتار_دیماه با دعوت او رقم خورد، بلکه از #اسرائیل و #آمریکا دعوت کرد #ایران را بمباران کنند؟! اسرائیل از هوس کودکانه شاه شدن #رضا_پهلوی برای #تجزیه_ایران استفاده میکند👇👇
👈 مصاحبه #پیمان_عارف با #مسعود_انصاری ( مشاور مالی سابق محمدرضا شاه و رضا پهلوی) پاسخ به مصاحبهٔ اتهامات #یاسمین_پهلوی همیشه #پرچم_اسرائیل در دست
✅ ۱ – ادعاهای اصلی
🔺۱.۱ یاسمین پهلوی انصاری را «خائن» خواند بیآنکه نوع خیانت، دلیل و مدرک بیاورد؛ کلیگویی است نه اتهام قابل رسیدگی.
🔺۱.۲ انصاری از ۱۹۸۱ در کاخ قبهٔ مصر به رضا گفت جز خدا ارباب ندارد؛ تا در راه خدا باشد میایستد و اگر نباشد میجنگد؛ پس وفاداری شخصیِ قابلِ خیانت اعلام نشده بود.
🔺۱.۳ هزینهٔ های رضا با سرمایهٔ در اختیارش نمیخواند؛ برای نخوردن اصل پول سراغ درآمد پرریسک رفتند؛ همزمان باید از چشم جمهوری اسلامی پنهان میماند چون بخش عمده از ایران و عربستان آمده بود.
🔺۱.۴ ساختار حقوقی تعمداً مبهم ساخته شد: شرکتهای سهامی بینام، بانک میدکانتیننتال در آنگوییلا با مجوز سالی ۱۰ هزار دلار، سهام بانک باز به نام شرکت بینام، مدارک در صندوق امانات کردیت سوئیس با دسترسی سهنفره: انصاری، رضا، وکیل مایک وگنر.
🔺۱.۵ اطرافیان خواستند پولشان هم سرمایهگذاری پرریسک شود؛ انصاری با نظر رضا گفت پول را بهصورت ودیعه در بانک بگذارند، بانک به رضا قرض بدهد، حدود ۱۲ درصد به سپردهگذار برسد و باقی سود به رضا؛ اگر ضرر شود رضا بدهکار است.
🔺۱.۶ سالها بازدهی بالا ادعا میشود؛ ۱۹۸۷ شرکت ایفات کلاهبرداری/زیان سنگین زد؛ فوری گزارش شد؛ با وکلای رضا وکیل سان با ۲۰۰ هزار دلار اجیر شد؛ همزمان هزینهٔ ماهانهٔ رضا حدود ۲۰۰ هزار دلار و همان ۱۲ درصد باید پرداخت میشد.
🔺۱.۷ رضا میگفت تا تابستان ۱۹۸۹ دویست میلیون دلار میرسد و سرِ منبع را نمیگفت. آوریل ۱۹۸۹ نقد تمام شد. رضا گفت ۲۰۰ هزار دلار بریج فایننس قرض کن، هزار دلار نقد بده، خودش از سوئیس یک میلیون بفرستد. انصاری قرض کرد، حقوق آوریل را داد، هزار دلار را به شهبازی سپرد.
🔺۱.۸ از سوئیس خبر مسدود شدن حساب آمد. وگنر گفت خود رضا حساب را بسته و علیه انصاری اقامه کرده؛ همان کسی که قرار بود یک میلیون بفرستد.
🔺۱.۹ رضا بعد از هفت سال بیخبر به صندوق رفت؛ به گفتهٔ خودش در بازپرسی قسمخوردهٔ ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۴ محتوا همان بود که انصاری گفته بود. کوتیه به بانک گفت دسترسی مشکوک است. رضا همان روزها تلفنی قربانصدقه میفرستاد و همزمان شکایت میکرد و قرض میگرفت.
🔺۱.۱۰ ویلیام جکسون، وکیل مرتبط با راکفلر، در آتلانتا گفت رضا با تو دعوا ندارد؛ همین حالا ۵۰۰ هزار دلار میدهد اگر کاری کنی سپردهٔ خردپسداده نشود. انصاری گفت حتی اگر جان برود چنین نمیکند. سپردهها ودیعه بود نه سرمایهگذاری داوطلبانه در ریسک: شهبازی حدود ۶۰ هزار، فریده دیبا حدود ۴۰۰ هزار، نوروزیِ کاخدار حدود ۵۰ هزار؛ جمع خرد حدود ۱٫۷ میلیون.
🔺۱.۱۱ در نیویورک رضا برخلاف انتظار او را بغل کرد، بوسید، عذر خواست و گفت پول خرد را میدهد؛ سه هفته مهلت گرفت؛ بهجای پرداخت، نامهٔ وکلای سوئیسی آمد که اگر همهچیز فوری تحویل نشود شکایت کیفری میکنند و نامه به نام رضا و فرح و علیرضا بود؛ فرح و علیرضا گفتند بیاجازهٔ ما بوده. وکلای آمریکایی خواهان ختم بودند؛ کوتیه خواهان ادامهٔ جنگ.
🔺۱.۱۲ انصاری حکمیت پیشنهاد کرد و حتی از جکسون خواست حکم شود؛ جکسون گفت رابطه با خانواده خراب میشود. واسطهها: فریده دیبا، هوشنگ انصاری، کاظمیّان، هاشمینژاد، آزاده شفیق. رضا نپذیرفت؛ پیشنهاد صلح را ضعف دانست. پیام عملی: پول داریم تو نداری پدرت را درمیآوریم. فرح پهلوی: باید درسی به احمد بدهیم که دیگر کسی جلوی ما نایستد.
🔺۱.۱۳ هزینهٔ دادگاه آمریکا سرسامآور است و پیروزی را روی ثروت گذاشتند نه حق. در همان حال پروندهٔ ایفات برای گرفتن حق رضا باز بود؛ حمله از پشت آن پرونده را سوزاند. رضا خود را صاحب بانک جا زد؛ پیشتر گمان میرفت انصاری بهعنوان آمریکایی صاحب است؛ رضا ملیت را روشن نکرد و وثیقهٔ مضاعف نگذاشت؛ فحش در دادگاه شانس برد را برد.
🔺۱.۱۴ خانهٔ رضا به نام انصاری/شرکت تحت کنترل او بود؛ به اندازهٔ سپردهٔ خرد روی آن وثیقه گذاشت؛ دادگاههای آمریکا و سوئیس به نفع حفظ رضا برای مصرف سیاسی رأی دادند و وثیقه را برداشتند. رضا پول خرد را پس نداد. طلب شخصی انصاری بالای دو میلیون بود و از آن گذشت؛ طلب دیگران را نبخشید.
🔺۱.۱۵ دو سال پس از حمله کتاب «من و خاندان پهلوی» را نوشت؛ آنها همهجا گفتند بهخاطر کتاب شکایت کردهاند؛ ترتیب زمانی وارونه است.
🔺۱.۱۶ یاسمین با ازدواج وارد زندگی عمومی شده؛ پرچم اسرائیل در دست گرفتن کار سیاسی است نه امر خصوصی. مردم باید طرفِ مدعی قدرت را در روشنایی بشناسند.
🔺۱.۱۷ واسطهٔ ازدواج یاسمین و رضا احمد و افسانه اویسی/رام بودند؛ پس از ماه عسل یاسمین به رضا گفت احمد اویسی به درد نمیخورد، کار را به شهریار آهی بده؛ انصاری این را حقناشناسی دانست.
🔺۱.۱۸ پدر یاسمین، عبدالله اعتمادامینی، با ذوالفقاریِ نزدیک به دربار و اشرف درگیر و مخالف شاه بود؛ پس از ازدواج ناگهان طرفدار شدند. انصاری خاندان اعتمادامینی را خوشنام نمیداند.
🔺۱.۱۹ یاسمین ایران را از کودکی ترک کرده؛ رضا در کاخ بزرگ شده نه در مردم؛ هر دو ایران را با قشر کوچک «جاویدشاه» عوضی میگیرند و برای هر شکست قربانی میتراشند.
🔺۱.۲۰ یاسمین را باهوشتر از رضا و خواهان ریاست میداند؛ نقد را جنگ شخصی کرده. در خارج حرف انصاری را رسانههای وابسته به اسپانسر سلطنتطلب خفه میکردند؛ آمدن به ایران برای شکستن انحصار یکطرفه بود. زمان خاتمی رضا از طریق مهرداد خوانساری برای بستن دهان او در رسانههای ایران تلاش کرد.
🔺۱.۲۱ قدرتهای خارجی از سی سال پیش قاضی را برای «حفظ این آقا» توصیه کردهاند؛ اسرائیل از رضا توهمِ جایگزین میسازد تا اگر جمهوری اسلامی بیفتد بدیل نباشد، جنگ داخلی و تجزیه پیش آید. انصاری با دیکتاتوری شاه و ولی فقیه هر دو مخالف است و دولت را مستخدم مردم میخواهد نه حاکم.
🔺۱.۲۲ رضا در جمع خواستگاری آهی از فرحناز گفت فقط برای پول و مقام ازدواج میکند، عشق بیمعنی است؛ زیر میز لگد زد؛ آهی همان را تکرار کرد؛ فرحناز بلند شد و وصلت بههم خورد. آهی را واسطهٔ سرویس خارجی و پروژههای تجزیهطلب میداند.
✅ ۲ – استدلالها
🔺۲.۱ اگر اتهام خیانت بیمصداق باشد، بار اثبات بر عهدهٔ مدعی است نه متهم.
🔺۲.۲ اگر شرط همکاری از روز اول وفاداری به حق باشد نه به شخص، ایستادن در برابر نپرداختن ودیعه نقض پیمان نیست؛ نقض پیمان آن است که امین مال مردم را به مدعی قدرت ببخشد.
🔺۲.۳ اگر ساختار بینام برای پنهانماندن از دولت ایران ساخته شد، همان ساختار هم امکان مصادرهحساب و روایت جعلی «مال را خورد و به ایران گریخت» را به طرفِ کلیددار دوم میدهد.
🔺۲.۴ اگر ودیعه با بهرهٔ ثابت از سرمایهگذاری پرریسک جدا باشد، ندادن اصل ودیعه خیانت امانت است نه زیان بازار.
🔺۲.۵ اگر کسی همان ماه قرض بدهد، هزار دلار نقد بگیرد، وعدهٔ یک میلیون بدهد و حساب را خودش ببندد، الگوی رفتار فریب همزمان است نه سوءتفاهم اداری.
🔺۲.۶ اگر در بازپرسی قسمخورده بگوید محتویات صندوق مطابق گفتهٔ امین بود، اتهام «همهچیز را برده» با گواهی خود مدعی نقض میشود.
🔺۲.۷ اگر ۵۰۰ هزار دلار در برابر چشمپوشی از حق سپردهگذار خرد پیشنهاد شود، نزاع حقوقی بر سر پنهانکردن بدهی است نه کشف اختلاس.
🔺۲.۸ اگر بوسه و وعدهٔ پرداخت سه هفته بعد به تهدید کیفری بدل شود، گفتار آشتی ابزار تأخیر است.
🔺۲.۹ اگر حکمیت و حل در خفا رد شود تا نام سپردهگذاران و مالیاتهای اعلامنشده در دادگاه علنی بسوزد، اولویت حفظ تصویر سیاسی است نه حفظ آدمهای خود.
🔺۲.۱۰ اگر در گرماگرم دعوای ایفات از پشت ضربه بزنی، هم پروندهٔ مالی را میسوزانی هم رقیب را بیپول میکنی؛ این دو نتیجه با یک عمل بهدست میآید.
🔺۲.۱۱ اگر دادگاه گران است و طرفِ ثروتمند مبنای پیروزی را پول میگذارد، «حق با ماست» ادعاست؛ روش، حکومتِ ثروت است.
🔺۲.۱۲ اگر همسر سوگند مشروطه پرچم دولت خارجی بردارد و در سیاست دخالت کند، حریم خصوصی دیگر پوشش نیست.
🔺۲.۱۳ اگر واسطهٔ ازدواج را بلافاصله کنار بگذارند، الگوی استفاده و دور انداختن از همان خانه شروع شده است.
🔺۲.۱۴ اگر مخالف شاه با وصلت ناگهان شاهی شود، انگیزهٔ دودمانی از انگیزهٔ ملی قابل تفکیک است.
🔺۲.۱۵ اگر شناخت ایران به قشر هوراکش محدود باشد، حمله به منتقد داخلی برای حفظ حباب است نه پاسخ به سند.
🔺۲.۱۶ اگر رسانهها بهخاطر قطع اسپانسر حرف یک طرف را پخش نکنند، میدانِ یکطرفه است نه اجماع ملی.
🔺۲.۱۷ اگر خارجیها مرد را برای روز مبادا نگه میدارند و اسرائیل از نام او توهم قدرت میسازد، کارکرد شخص ابزار سیاست دیگران است نه نمایندگی ملت.
🔺۲.۱۸ اگر با مادربزرگ و آشپز و گارد بر سر ۱٫۷ میلیون چنین کنند، استنتاج رفتار با ملت در صورت دستیابی به قدرت از روی نمونهٔ کوچکتر است نه قیاس شاعرانه.
🔺۲.۱۹ اگر ازدواج را صریحاً معاملهٔ پول و مقام بداند، دعوی عشق به ایران باید با همان معیار خوانده شود.
✅ ۳ – شواهد
🔺۳.۱ مصاحبهٔ اخیر یاسمین پهلوی و اتهام بدون مصداق.
🔺۳.۲ کتاب «من و رضا» و «من و خاندان پهلوی» بهعنوان محل اسناد مورد ارجاع گوینده.
🔺۳.۳ دیدار ۱۹۸۱ کاخ قبه؛ گریهٔ رضا در همان جلسه به روایت انصاری.
🔺۳.۴ تأسیس شرکت بینام و بانک آنگوییلا؛ صندوق سهکلیدهٔ کردیت سوئیس.
🔺۳.۵ زیان ایفات ۱۹۸۷؛ حقالوکالهٔ ۲۰۰ هزار دلاری سان؛ هزینهٔ ماهانهٔ حدود ۲۰۰ هزار دلار.
🔺۳.۶ وعدهٔ ۲۰۰ میلیون تا تابستان ۱۹۸۹؛ پایان نقد آوریل ۱۹۸۹؛ قرض ۲۰۰ هزار و هزار دلار نقد.
🔺۳.۷ تماس کردیت سوئیس دربارهٔ انسداد؛ توضیح وگنر که انسداد کار خود رضاست.
🔺۳.۸ بازپرسی ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۴ با قید قسم دربارهٔ محتویات صندوق.
🔺۳.۹ جلسهٔ آتلانتا با جکسون، وگنر و بیژن کسرایی و پیشنهاد ۵۰۰ هزار دلار.
🔺۳.۱۰ فهرست تقریبی سپردهگذاران خرد و جمع ۱٫۷ میلیون؛ وثیقه روی خانهٔ بالای چهار میلیون.
🔺۳.۱۱ جلسهٔ نیویورک؛ نامهٔ وکلای سوئیسی؛ تماس فرح و علیرضا؛ رد حکمیت.
🔺۳.۱۲ شهادتنخواستنِ سرهنگ همراز تا وقتی انصاری هماهنگ کرد گوشی را بردارد.
🔺۳.۱۳ نقش اویسی در ازدواج؛ جملهٔ یاسمین دربارهٔ کنار گذاشتن احمد اویسی به نفع آهی.
🔺۳.۱۴ دشمنی عبدالله اعتمادامینی با ذوالفقاری و حضور ذوالفقاری در مهمانی دربار.
🔺۳.۱۵ اعزام خوانساری در دورهٔ خاتمی؛ تأیید بعدی یکی از نزدیکان خاتمی به روایت انصاری.
🔺۳.۱۶ مجلس عرق و خواستگاری آهی از فرحناز؛ لگد زیر میز؛ بههم خوردن وصلت.
✅ ۴ – نتیجهگیریها
🔺۴.۱ نزاع را باید سه لایه خواند: اتهام بیسند یاسمین، پروندهٔ ودیعه و دادگاه، و کارکرد ژئوپولیتیک نام پهلوی برای غیر ایرانی.
🔺۴.۲ به روایت انصاری خیانت آنجا بود که رضا خواست بدهی به فامیل و خدمتکار را با پول و دادگاه پاک کند و امین را اگر نپذیرفت خائن بنامد.
🔺۴.۳ یاسمین با ورود به سیاست و نماد اسرائیل دیگر نمیتواند نقد را زندگی خصوصی بخواند؛ حقناشناسی به واسطهٔ ازدواج و جاهطلبی ریاست با همان الگوی دور انداختن آدم همخوان است.
🔺۴.۴ رضا از نظر او نه بدیل دولتِ مستخدم مردم است نه مردِ قابل اطمینان برای روز سقوط؛ ابزار ایجاد خلأ قدرت است.
🔺۴.۵ پرسش باز این است: اگر با ۱٫۷ میلیونِ نزدیکان چنین شد، با صندوق ملی چه میشود — و چه کسی از خلأِ بدیل سود میبرد؟
🎥#موکا افتاد؛ #بابالمندب و #خط_لوله_شرقغرب زیر ضربه قرار گرفت، وعدهٔ دور زدن #تنگه_هرمز باطل شد: پیروزی #حوثیها بیشتر محصول سوخت سیاسی #ضدسعودی ـ #ضداسرائیلی است تا معجزهٔ نظامی دفعی👇👇
👈آنا کاسپاریان @AnaKasparian و جنگ اویگور @cenkuygur
✅ ۱ – ادعاهای اصلی
🔺۱.۱ انصارالله/حوثیها بندر تاریخی موکا در ساحل دریای سرخ یمن را گرفتهاند و این پیشروی سریع است نه درگیری موضعی.
🔺۱.۲ موکا کمتر از ۸۰ کیلومتر با تنگهٔ بابالمندب فاصله دارد؛ دروازهٔ جنوب دریای سرخ میان یمن و جیبوتی/اریتره، و یکی از مسیرهای اصلی نفت خلیج به مدیترانه از سوئز و کالا به آسیا.
🔺۱.۳ گرفتن موکا سه کار میکند: اهرم روی کشتیرانی، قطع شریانهای تدارکاتی دولت بهرسمیتشناختهشدهٔ یمن، و منبع درآمد بندری برای تحکیم قدرت.
🔺۱.۴ حوثیها گفتهاند عبور کشتیها را میگذارند مگر سعودی؛ یعنی محاصرهٔ گزینشی نه بستن کامل تنگه.
🔺۱.۵ همزمان خط لولهٔ شرقغرب عربستان که نفت را از شبهجزیره به ینبع در دریای سرخ میبرد و در جنگ ایران و عراق برای دور زدن هرمز ساخته شد، در چند نقطه هدف قرار گرفته؛ دود جنوب مدینه در تصویر ماهوارهای آمده است.
🔺۱.۶ جزیرهٔ زقر در جنوب دریای سرخ و سپس دوباب روبروی پریم هم به روایت آنها افتاده؛ یعنی دسترسی همزمان به شمال و جنوب دریای سرخ، خلیج عدن و پایش آمدوشد از دریای عرب.
🔺۱.۷ برنت بالا رفته چون دو مسیر بزرگ انرژی و کالا — هرمز و دریای سرخ — همزمان تنگ شده و مسیر جایگزین سعودی هم آسیب دیده است.
🔺۱.۸ علت سیاسی پیشروی فقط جغرافیا نیست: طرف مقابل با سعودی و در نهایت با اسرائیل گره خورده؛ موضع «ضدسعودی و ضداسرائیلی» در یمن انرژی مردمی میسازد.
🔺۱.۹ جنگ را سعودی با زدن فرودگاه و هیئت در حال بازگشت حوثی از نو شعلهور کرد؛ ده سال برتری مالی و آتش نتوانست حوثی را بشکند، تکبر دوباره همان نتیجه را داده است.
🔺۱.۱۰ ترامپ از جنگ مستقیم با حوثی کنار کشید چون ارتش آمریکا نتوانست آنها را شکست دهد؛ انتظار پیروزی سعودی بعد از آن خطای محاسباتی است.
🔺۱.۱۱ تانک و سلاح آمریکایی دادهشده به سعودی و نیروهای یمنی حالا دست حوثی است؛ الگوی افغانستان تکرار شده است.
🔺۱.۱۲ از دید آنها ادامهٔ جنگ ایران به نفع شهروند آمریکایی نیست؛ ایران به روایتشان ظرفیت زدن خاک آمریکا و ساخت سلاح هستهای به شهادت تولسی گبرد نداشت؛ برنده پیمانکار دفاعی و قدرتمندتر شدن منطقهای اسرائیل است نه مالیاتدهنده.
✅ ۲ – استدلالها
🔺۲.۱ اگر بابالمندب مسیر نفت خلیج به سوئز و کالای آسیاست، کنترل ساحل و جزیرهٔ مشرف بر آن اهرم ترانزیت است نه نماد تبلیغاتی.
🔺۲.۲ اگر موکا جادهٔ موکا–تعز و مسیر تقویت جنوب تا عدن را قطع کند، سقوط بندر سقوط تدارکات رقیب است نه فقط تغییر پرچم.
🔺۲.۳ اگر خط شرقغرب برای دور زدن هرمز ساخته شده، زدن آن یعنی بستن دریچهٔ احتیاطی سعودی درست وقتی هرمز خودش زیر فشار است.
🔺۲.۴ اگر قیمت برنت همان روز بالا میرود، بازار دارد ریسک انسداد دو مسیر بهعلاوهٔ آسیب زیرساخت را قیمت میگذارد نه تیتر تلویزیون را.
🔺۲.۵ اگر حوثی عبور را برای همه جز سعودی باز میگذارد، ابزار قدرت گزینش کشتی است نه لزوماً بستن مطلق تجارت جهان.
🔺۲.۶ اگر یک طرف جنگ داخلی پشت دیکتاتور خارجی و متحد اسرائیل بایستد و طرف دیگر ضد همان اتحاد بایستد، انرژی مردمی به سمت دوم میرود؛ بنبست قبلی وقتی میشکند که سوخت سیاسی عوض شود.
🔺۲.۷ اگر ده سال پول و آتش بیشتر حوثی را تمام نکرد، فرض «این بار رئیسشان میکنیم» با سابقه در تضاد است.
🔺۲.۸ اگر آمریکا با سلاح پیشرفته از جنگ حوثی بیرون آمد، تعمیم همان ناتوانی به ائتلاف سعودی استنتاج الگوی جنگی است نه پیشگویی جادویی.
🔺۲.۹ اگر سلاح اهداشده به دست خصم بیفتد، هزینهٔ شکست دوتاست: از دست رفتن دارایی و اجبار طرف مقابل به خرید بیشتر؛ زیان مالیاتدهنده و سود کارخانهٔ اسلحه همزمان رخ میدهد.
🔺۲.۱۰ اگر دولت آمریکا نمایندهٔ اهداکنندگان باشد نه شهروند، تداوم جنگ با گاز گران و بودجهٔ محدود عقلانیِ لابی است حتی وقتی برای کشور غیرعقلانی باشد.
🔺۲.۱۱ اگر جنگ ایران سالها طول بکشد، هر روز اضافه احتمال انهدام زیرساخت انرژی را بالا میبرد؛ تعمیر پس از آتشبس ارزان و فوری نیست.
🔺۲.۱۲ اگر رسانههای بزرگ مالکیت و خط صهیونیستی علنی دارند، ادعای «ملت آمریکا عاشق قربانیدادن برای اسرائیل است» باید از پیام کاشتهشده تفکیک شود نه با آن یکی گرفته شود.
✅ ۳ – شواهد
🔺۳.۱ گزارش تصرف موکا و جشن خیابانی حوثی؛ تصویر خودروهای گروه در شهر.
🔺۳.۲ موقعیت نقشه: ساحل دریای سرخ، فاصله با بابالمندب، نقش تنگه در نفت خلیج و کالای آسیا از جمله نفت روسیه.
🔺۳.۳ قطع سه مسیر تدارکاتی دولت مستقر در تعز و جنوب.
🔺۳.۴ اعلام حوثی دربارهٔ عبور کشتیها جز سعودی.
🔺۳.۵ گزارش اصابت احتمالی خط شرقغرب در چند نقطه؛ دود سیاه جنوب مدینه در تصویر ماهوارهای و ثبت آتش.
🔺۳.۶ گزارش آسوشیتدپرس/بیبیسی دربارهٔ گرفتن زقر پس از راکت و پیاده شدن از قایق.
🔺۳.۷ دستور طارق صالح برای انتقال قرارگاه به دوباب و از دست رفتن همان نقطه.
🔺۳.۸ جهش برنت در همان بازه.
🔺۳.۹ سابقهٔ خروج ترامپ از کارزار ضدحوثی و ناتوانی ائتلاف سعودی در بیش از یک دهه.
🔺۳.۱۰ فیلم تانک و سلاح آمریکاییتبار در دست نیروهای حوثی.
🔺۳.۱۱ ارجاع به شهادت پیشین تولسی گبرد دربارهٔ نبود برنامهٔ سلاح هستهای ایران.
🔺۳.۱۲ نکتهٔ تاریخی فرعی: موکا بندر قهوه بوده و نام نوشیدنی موکا از همین شهر آمده است.
✅ ۴ – نتیجهگیریها
🔺۴.۱ سقوط موکا را باید سهلایه خواند: جغرافیای تنگه، قطع تدارکات جنگ داخلی یمن، و شوک انرژی از ترکیب دریای سرخ و خط جایگزین هرمز.
🔺۴.۲ از نظر کاسپاریان و اویگور، برتری حوثی در این مقطع بیشتر محصول سوخت سیاسی ضدسعودیـضداسرائیلی است تا معجزهٔ نظامی دفعی.
🔺۴.۳ زدن خط شرقغرب ادعای «دور میزنیم» را باطل میکند؛ قیمت نفت همان ابطال را نشان میدهد.
🔺۴.۴ تکرار افغانستان این است: سلاح ما به دست خصم، سفارش بعدی به کارخانهٔ خودی.
🔺۴.۵ پرسش آنها برای مخاطب آمریکایی این است نه شعار آخر: اگر دو مسیر انرژی بسته شود و جنگ ایران کش بیاید، چه چیزی عاید شهروند میشود جز گاز گرانتر و جیب پرترِ پیمانکار و متحد منطقهای؟
Peyman Aref retweeted
✔️عروسی خون و راهبرد هزینهزا کردن جغرافیا
✍🏻سهند ایرانمهر
در کوهستک سیریک، موشکی به خانهای خورد که در آن مردم برای عروسی دور هم جمع شده بودند و تاکنون نزدیک به پنجاه نفر از جمله زن و کودک کشته و زخمی شدهاند. از هماکنون سخن از عمدی و غیرعمدی بودن این حمله آغاز شده است اما باید پذیرفت، پس از جنایت لامرد و میناب پذیرفتن غیرعمدی بودن ماجرا تن به بلاهت میزند.
سیریک، لامرد و میناب در یک چیز مشترکند و آن این است که در هر سه مورد، با جغرافیایی روبهرو هستیم که برای معادله نظامی ایران و آمریکا اهمیت ویژهای دارد یعنی در جنوب ایران، سواحل مکران و در نهایت جزیی از منظومه تنگه هرمزند.
آمریکا بهصراحت از حمله به رادارها، پدافند هوایی، مراکز ارتباطی و قابلیتهای دریایی ایران سخن گفته است یعنی همان شبکهای که امکان کنترل تنگه هرمز را برای ایران فراهم میکند بنابراین محدوده این شبکه یعنی هدف نظامی برای محدود کردن توان ایران اما اگر در کنار این اهداف نظامی، غیرنظامیان نیز عمداً در معرض حمله قرار گیرند، معنای عملیات تغییر میکند زیرا هزینه انسانی به عنوان کاتالیزور تخریب توان نظامی محاسبه شده است اینجاست که سخنان ترامپ قابل تامل میشود که میگوید:«من موضع فعلیمان را خیلی بیشتر میپسندم، با کنترل تقریباً کامل بر تنگه هرمز و در حالی که اقتصاد آنها کاملاً در حال فروپاشی است، این روند اجتناب ناپذیر است» او در ادامه میپرسد:«مردم ایران چه زمانی قرار است قیام کنند و بجنگند؟». اینجمله یعنی در راهبرد ترامپ سه هدف به یکدیگر وصل شدهاند،فشار نظامی، فشار اقتصادی و فشار سیاسی.
از این منظر، جنایت اخیر حامل این پیام روشن است که آمریکا میخواهد صریحتر از گذشته به ایران نشان دهد فاصله میان «هدف نظامی» و «زندگی غیرنظامی» در جغرافیای جنگ، مانعی در برابر آتش آمریکا و آن خفگی، فقط خفگی اقتصادی نیست؛ خفگی جغرافیایی و تعمیم «عمق و وسعت آسیبپذیری» به مجموعهای متشکل از اهداف نظامی، اقتصادی و انسانی است.
یعنی اگر آمریکا بتواند از فاصله دور، شبکهای را که ایران برای اعمال قدرت در هرمز به آن نیاز دارد، مرتباً هدف بگیرد، دیگر لازم نیست برای از کار انداختن یک قابلیت نظامی، الزاماً خود آن قابلیت را نابود کند بلکه تلاش خواهد کرد محیطی را که آن قابلیت در آن معنا پیدا میکند، ناامن و پرهزینه کند تا حالتی از « تغییر اثرگذار محاسبه» را ایجاد کند.
مزیت این روش، از منظر راهبردی آمریکا، این است که ساحلی که زمانی بخشی از عمق راهبردی ایران در معادله هرمز بود، میتواند به جغرافیایی آسیبپذیر تبدیل شود؛ جغرافیایی که هزینههای نظامی، اقتصادی و انسانی در آن به یکدیگر ضریب میدهند.
در این صورت، آمریکا برای تضعیف قدرت ایران در هرمز لزوماً به کنترل خود تنگه یا اشغال خاک ایران نیاز ندارد؛ کافی است کل فضای ساحلی و حتی تجمعات انسانی غیرنظامی را ناامن و پرهزینه کند، بهگونهای که حتی زندگی در اینمناطق نیز هزینه ایجاد کند. اگر در مرحله نخست هدف، نابودی تجهیزات نظامی و کاهش توان سختافزاری ایران بود، در مرحله بعد میتوان با ناامنکردن جغرافیا، «قابلیت استفاده» از همان تجهیزات را نیز کاهش داد؛ یعنی مسئله فقط این نباشد که ایران چه تعداد رادار، موشک یا مرکز ارتباطی در اختیار دارد، بلکه این باشد که تا چه اندازه میتواند بدون تحمیل هزینه سنگین به محیط پیرامون، از آنها استفاده کند. در چنین نگاهی، قرار است خود جغرافیا به بخشی از میدان فشار ومیدان فشار به تغییر محاسبات منجر شود.





















