กับบางคน, บางวันเหมือนรู้จักกันดี แต่บางทีเหมือนไม่รู้จักกันเลย.

⠀ ⠀ ถูกใจแค่ไหน ผิดที่ ผิดจังหวะ ผิดเวลา ก็ต้องปล่อยไปก็แค่นั้น. ⠀ ⠀

ไม่เคยอยากให้ใครหายไปจากชีวิตเลย เวลารักใคร ก็อยากให้เขาอยู่ในชีวิตเราไปนานนาน แต่บางที, เราก็เลือกไม่ได้ ต้องยอมปล่อยเขาไป ไม่ว่าเราจะรักเขามากแค่ไหนก็ตาม.

ยังรักเขามากมากอยู่เลย เพียงแต่วันนี้ มันต้องรักตัวเองบ้างได้แล้ว เท่านั้นเอง.

บางทีเราอาจจะชอบสีขาวมากมาก แต่เรารู้, ว่าสีดำเหมาะกับเรามากกว่า.

แค่เขาอินกับเรา ได้ครึ่งของที่เราอินกับเขา ก็คงจะดี.

บางเรื่อง ถ้าเราต้องเป็นคนพยายามมากมากอยู่ฝ่ายเดียว อาจแปลว่า, เราต้องการมันอยู่ฝ่ายเดียวหรือเปล่า.

ไม่ได้ลืม แค่ไม่ได้เจอ พอได้เจอ ก็กลับมารู้สึกเหมือนเดิม.

⠀ เมื่อเวลาผ่านไป เราอาจไม่ได้คิดถึงเขาน้อยลงหรอก. ⠀ เพียงแต่เราจะคิดถึง แบบไม่รู้สึกเจ็บปวดแล้ว.

คงมีหงุดหงิดใจบ้าง แต่ปล่อยไปได้.

เชื่อเถอะว่าทุกเรื่อง มีเหตุผลในตัวมันเอง ไม่ว่าเหตุผลคืออะไร เราทำได้แต่ยอมรับมัน.

หนึ่งในความทรมานใจ คือการตามหาอะไรเดิมเดิม ในคน ที่เปลี่ยนไปแล้ว.

ไม่ได้หวังว่าจะได้เริ่มใหม่ ไม่ได้หวังว่าเราจะต้องกลับมารักกันอีก เพียงแต่หวังลึกลึก ว่าตอนสุดท้ายของเรา ไม่น่าจะใจร้ายกับเราสองคนขนาดนี้.

เขาจากไปแล้ว จะจากไปเพราะรักเราไม่มากพอ หรือเพราะอะไร ให้คิดว่าเขาไป และไม่มีวันกลับมาแล้ว ทำได้แต่ยอมรับความจริง.

หลุดพ้นก็ดีแล้ว ไม่ว่าจะเพราะเดินออกมาเอง หรือออกมาเพราะโดนเขาไล่ หลุดพ้นจากอะไรที่เป็นทุกข์ นั้นถือว่าดีแล้ว.

อะไรที่ใช่, จะทำให้เรารู้สึกสบายใจ มากกว่ารู้สึกเหนื่อยและกังวลกับมัน เสมอนั่นแหละ.