ParGDR retweeted
از زبان مادر #سینااشگبوسی #عهدجاودان
کتابم ( فلسفه و محیط زیست ) مخصوص دانشجویان بود،
اما بچههای امروز بهتر از سنشان میخوانند و میفهمند.
بچههای ایرانی باهوش و شجاعاند.
و سینای من، که هر بار حرف میزد، لذت میبردیم.
ParGDR retweeted
راستگرایانی که به آقای وریا غفوری دشنام میدهند و چپگرایانی که آقای داریوش آشوری را آماج تیرهای زهرآگین قرار دادهاند بار دیگر به ما یادآوری میکنند که ما بیش از هر چیز به «لیبرال»هایی نیاز داریم که فارغ از تعهدات ایدئولوژیکِ خود، روادار، بلندنظر، منصف و عاری از تعصب باشند.
ParGDR retweeted
چرا چپها با شاهنامه در ستیزند؟
ستیز چپها با شاهنامه، ستیز با یک کتاب نیست، بلکه ستیز با هویت یک ملت و حافظه تاریخی ماندگار و ریشهداری است که در تمام وجوه زندگی مردمان ایرانزمین جریان دارد. این تقابل در حقیقت با ایرانی است که پیش از ایدئولوژیهای وارداتی وجود داشته و ثابت کرده است که میتواند بدون آنها بر پای خود بایستد. شاهنامه تنها یک اثر ادبی نیست، بلکه ستون فقرات فرهنگ ایران و روایتی پیوسته از کیستی و چرایی ماندگاری ماست؛ و دقیقاً همینجاست که چالش اصلی برای جریان چپ آغاز میشود.
چپ ایدئولوژیک، چه در نسخههای مارکسیستی کلاسیک و چه در فرمهای بومیشده، با این پیشفرض صلب زندگی میکند که تاریخ باید صرفاً از عینک «مبارزه طبقاتی» و ماتریالیسم تاریخی بازنویسی شود. در مقابل، شاهنامه تاریخ را از دل خود ایران روایت میکند، قهرمانش را از خاک همین سرزمین برمیکشد و انسان ایرانی را فاعل مختار تاریخ میداند، نه قربانی ساختارها یا ابزار دست اندیشههای بیگانه. برای تفکری که عادت کرده همهچیز را از طریق ترجمه و الگوهای فرنگی بفهمد، شاهنامه یک ناهنجاری خطرناک و رقیبی سرسخت محسوب میشود.
این ناسازگاری در مفهوم «ملیت» به اوج خود میرسد. در حالی که چپها غالباً ملیت را یک برساخت بورژوایی یا مانعی برای همبستگی جهانی طبقات میبینند، شاهنامه بیپروا از مرز، خاک، دفاع و هویت «ما» در برابر «دیگری» سخن میگوید. برای چپی که میان وطن و بینالمللگرایی شعاری سرگردان است، حضور شاهنامه به معنای پایان اعتبار آرمانهای پوسیده مارکس، انگلس و مائو در ذهن ایرانی است.
علاوه بر این، شاهنامه بر محور «قهرمان» میچرخد؛ شخصیتهایی مثل رستم، سیاوش و کاوه که انتخاب میکنند، میجنگند و مسئولیت اعمالشان را میپذیرند. اما چپ ایدئولوژیک با فردیت و قهرمانی مشکل دارد، فرد را در ساختار حل میکند و قهرمان را اسطورهسازی ارتجاعی مینامد تا ناکامیها را به گردن شرایط عینی بیاندازد. شاهنامه با یادآوری قدرت ایستادگی انسان، لرزه بر تن تفکری میاندازد که به دنبال دیکتاتوری فرودستان و حذف رقیب است.
حقیقت این است که بسیاری از این جریانها با گذشته و تمدن ایران پیوند عمیقی ندارند و چون نمیتوانند تاریخ کهن این مرز و بوم را در قالب ایدئولوژی خود استحاله کنند، به آن میتازند. آنها با برچسبهایی چون «حماسه فئودالی»، «نژادپرستی» یا «باستانگرایی» سعی در بیاعتبار کردن این متن دارند، اما اینها نقد نیست، بلکه فرار از واقعیتِ متنی است که نشان میدهد ایران پیش از تمام این «ایسم»ها وجود داشته و خواهد داشت. فردوسی برخلاف ایدئولوگهای حزبی، نه از مسکو دستور گرفت و نه از پاریس ترجمه شد؛ او تنها و مستقل ایستاد تا زبان و جان ایران را از فراموشی نجات دهد.
در نهایت، ستیز چپ با شاهنامه، ستیز با اعتمادبهنفس تاریخی ملت ایران است. آنها از روزی میترسند که ایرانی بدون نیاز به قیم فکری و واژگان پرطمطراق فرنگی، به ریشههای خود بازگردد. شاهنامه نه علیه عدالت است و نه علیه مردم، بلکه تنها علیه «فراموشی» است؛ و طبیعی است هر جریانی که از فراموشی مردم ارتزاق میکند، با فردوسی و اثر جاودانهاش در ستیز باشد.
از @nimruz_ir / علی خزایی
برای #نیمکتهای_خالی، برای رویاهای ناتمام…
چهارشنبه ۲۹ بهمن:
اعتصاب و عزای عمومی در مدارس ایران.
بیش از ۲۳۰ کودک و نوجوان کشته شدهاند.
امنیت، کرامت و حق زندگی دانشآموزان را نمیتوان به تعویق انداخت.
ما نیمکتهای خالی را عادی نمیکنیم:
اعلام عزای عمومی و تعطیلی مدارس ( اعتصاب ) در روز چهارشنبه ۲۹ بهمن:
۱- معلمان؛ خودداری از حضور در کلاس به نشانه سوگ و اعتراض
۲-والدین؛ خودداری از فرستادن فرزندان به مدارس
۳-عموم مردم؛ شرکت در چهلم دانشاموزان و معلمان جان باخته
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
#IranMassacre
🔴فراخوان شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
«برای نیمکتهای خالی، برای رویاهای ناتمام»
موضوع: اعلام عزای عمومی و تعطیلی مدارس ( اعتصاب ) در روز چهارشنبه ۲۹ بهمن
بیش از دویست و سی کودک و نوجوان؛
بیش از دویست و سی رویای ناتمام؛
بیش از دویست و سی نیمکت خالی.
هر نیمکت خالی، زخمی عمیق است بر وجدان جامعه.
جای دستی که باید بالا میرفت برای پاسخ دادن،
جای خندهای که باید زنگ تفریح را پر میکرد،
و جای دفتری که باید پر از تمرین و آرزو میشد، اکنون سرد و خالی است.
در کنار این نیمکتها، جای خالی معلمانی است که تنها جرمشان «فریاد زدنِ دردِ دانشآموز» بود.
کلاسهایی که اکنون نه دانشآموز دارد و نه معلم؛ تنها سکوتی مرگبار که فریاد میزند: «عدالت کجاست؟»
اینها عدد نبودند.
نام داشتند، خانواده داشتند، آینده داشتند…
وقتی کودکی کشته میشود، جامعه فقط سوگوار نمیشود؛ آیندهاش تیرباران میشود.
ما سالهاست شاهد تعطیلی مدارس به بهانههای گوناگون هستیم:
برای آلودگی هوا، برای کمبود گاز، برای بحرانهای مختلف.
اما سوال ما از وجدانهای بیدار این است:
آیا «جانِ کودکان»، کماهمیتتر از آلودگی هواست؟
آیا دفاع از امنیت و کرامت دانشآموزان، فوریترین ضرورتِ امروز ما نیست؟
مدرسه باید امنترین پناهگاه این سرزمین باشد.
اگر دانشآموز در خیابان امنیت ندارد و اگر مدرسه به جای محلِ درس، به محلِ بازداشت تبدیل شده است، سکوت ما تنها بر عمق این فاجعه میافزاید.
ما، معلمان ایران، نمیتوانیم عادیسازی کنیم.
نباید اجازه دهیم نامها به عدد تبدیل شوند و عددها به فراموشی سپرده شوند.
دفاع از مدرسه، دفاع از آینده است.
حق زندگی، مقدم بر هر مصلحتی است.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، ضمن پاسداشت یاد جانباختگان اعتراضات دیماه، ازجمله صدها دانشآموز و معلمی که خونشان مظلومانه بر زمین ریخت، اعلام میدارد:
۱. از تمامی همکاران فرهنگی دعوت میشود روز چهارشنبه ۲۹ بهمنماه، به نشانه سوگ و اعتراض، با اعتصاب، از حضور در کلاسهای درس (مدرسه و اداره) خودداری کنند.
۲. از والدین محترم و آگاه دانشآموزان درخواست داریم تا برای حفظ امنیت فرزندانشان و به نشانه همبستگی با خانوادههای داغدار، در این روز از فرستادن فرزندان خود به مدرسه خودداری نمایند.
۳. همچنین از عموم فرهنگیان و مردم شریف دعوت میشود تا در صورت امکان، در مراسم چهلم این عزیزان و کودکان جانباخته شرکت کرده و مرهمی بر داغ خانوادهها باشند.
نیمکتهای خالی را عادی نمیکنیم.
فراموشی را نمیپذیریم.
مدرسه را به میدان مطالبهگری برای حق زندگی تبدیل میکنیم.
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
۲۷بهمن ماه ۱۴۰۴
🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران
🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra
📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews
ParGDR retweeted
به یاد آنانکه این روزها در سیاهچالهها
بیش از هر زمان
با مردم سرزمینشان همدلند و سزاوار همراهی.
۱. حسین رمضانپور
۲. سعید کلهر
۳. مبینا آشوری
۴. بهزاد صحتی
۵. لعیا جابیک
۶. احسان حسین پور
۷. محمد عزیزی
۸. آتیلا سلطانپور
۹. محمدامین بیگلری
۱۰. حمید نوروزی
۱۱. علی فاخر
۱۲. مونا نوروزی
۱۳. غزل مرزبان
۱۴. نیهاد شهریاری
۱۵. سمیه حیدری
۱۶. علی اسداللهی
۱۷. بهادر مومنی زاده
۱۸. سامان نورمحمدی
۱۹. میلاد شهبازی
۲۰. مجتبی یزدانی
۲۱. مجید حبیب زاده
۲۲. بهنام ظفری
۲۳. عباس نیو باجیزهی
۲۴. ایلتای آخوندی
۲۵. علی اکبری نژاد
۲۶. سمانه لعل پهلوان
۲۷. داوود محمدی نیا
۲۸. پارسا مصلحی فرد
۲۹. نیلوفر پاس
۳۰. بهداد پیری
۳۱. محمدرضا ایراندوست
۳۲. زهرا ایراندوست
۳۳. حسین عوده
۳۴. سروش کریمی
۳۵. همایون افتخارنیا
۳۶. محمدرضا اکبری
۳۷. نعمت حیدری
۳۸. شایان هادیان
۳۹. آرتا صفری
۴۰. محدثه عرب
هزاران نفرند.
#از_بازداشتیها_بگو
ParGDR retweeted
ای دشمن! اَر تو سنگ خارهای، من آهنم
جان من فدای خاک پاک میهنـــــــــــم
#پاينده_ایران
ParGDR retweeted
اختلاف نظر حق است. نقد هم حق است. اما آنکه در امنترین نقطهها نشسته و از دور، سنگِ تهمت به مبارزانِ داخل ایران میزند، منتقد نیست؛
دارد با امنیتِ خودش، بیپناهیِ دیگری را هدف میگیرد. میخواهد هم بلندگو را داشته باشد، هم هزینهای ندهد. میخواهد هزینهاش را از گلوی کسانی بگیرد که زیرِ ضربند.
ParGDR retweeted
وقتی کوروساوا درگذشت، دولت ژاپن رسماً ادای احترام کرد؛
وقتی برگمان مرد، سوئد عزای عمومی اعلام کرد؛
وقتی فلینی رفت، ایتالیا مراسم ملی برگزار کرد.
حکومتی که هنرمندش را در حیات نادیده میگیرد، در مرگ هم چیزی برای گفتن ندارد.
شکاف میان بیخردی شما و دانایی ملت ایران هولناک است!
ParGDR retweeted
مژده شمسایی:
«زمین زیرِ پایم سست است وقتی او بر آن راه نمیرود
هوا برایم تنگ است وقتی او در کنارم نفس نمیکشد
آسمانم رنگی ندارد وقتی چشمان آسمانیاش به آن نمینگرد
کوهها مظهر هیچاند وقتی ایستادگیاش جایی ندارد
جهانم خالیست وقتی صدایم نمیکند
عشق تنها واژهایست وقتی نیست که نثارش کنم
وطنم نامیست وقتی او از آن نمینویسد
راهها به بیراهه میروند وقتی به او نمیرسند
زندگیام باریست بر دوش وقتی با او نمیگذرد…»
استاد بزرگ، بهرام بیضایی عزیز، امروز در هشتاد و هفتمین زادروز خویش درگذشتند. یادش جاودان.
ParGDR retweeted
Heartbreaking scenes from Elit, Iran, where wildfire is damaging parts of the ancient Hyrcanian forests — a UNESCO World Heritage treasure and one of Earth’s last temperate rainforests.
Iranians are losing a natural heritage older than Persian civilization.
ParGDR retweeted
خداحافظی با مسجد شاه اصفهان! ببینید فرونشستهای اصفهان چطور مرگ تدریجی میراث فرهنگیمون رو رقم میزنه. 😢
#ورشکستگی_آبی
ParGDR retweeted
مدیریت «باری به هر جهت» چارهیابی برای کاهش #آلودگی_هوا تهران چشم انتظار «بادی به هر جهت» مانده است و تمام.
ParGDR retweeted
«آرش رادی به موزه رشت رفته و متوجه شده که خمرهای سفالين مربوط به دوره مادها را تبدیل به سطلآشغال کردند! دوره مادها یعنی چند سده پيش از هخامنشيان! اینقدر عجیب که انسان از واکنش درست میماند!»
از توییتر @Mbagherzadeh1
ParGDR retweeted
«علم اگر اشتباه کند اشتباهش را خواهد پذیرفت، اما مذهبیون شما را میکشند تا ثابت کنند دین هرگز اشتباه نمیکند!»
برتراند راسل
ParGDR retweeted
اینجا مزار فرزندم ،فرزند ایران #ستار_بهشتی است .همانکه جانش را بر سر پیمان و مهری که به مردم ،با مردم و برای مردم محروم و رنج کشیده ی میهنش داشت نهاد. ستار، فدایی مردم ایران شد، فدای آزادی شد. این سنگ مزار جوانی است،که بنیاد زندگی اش را بر رفع تبعیض، مبارزه با ستم

























