Szanowni Państwo, wróciłem dzisiaj po całym dniu zajęć do domu i pierwszą rzeczą, jaką obejrzałem, był materiał Pana Redaktora @jakubbialek “Niemcy 81 lat po wojnie” na @OficjalneZero. Po pierwsze i najważniejsze, serdecznie zachęcam do obejrzenia. Link w komentarzu poniżej. Po drugie, pozwolę sobie podzielić się dłuższą refleksją na jego temat. Przede wszystkim, zważywszy na zasięgi, jakie osiąga @OficjalneZero, to dobrze, że ten materiał powstał. Dziękuję w tym miejscu również @K_Stanowski, że dał przestrzeń na ten temat. Dziękuję również za to, że w materiale znalazły się wypowiedzi Pani Dyrektor @HRadziejowska. Dzięki temu większa widownia może się dowiedzieć, że mamy w samym sercu Berlina ludzi, którzy dbają o polski punkt widzenia. Wydaje mi się jednak, że nie do końca wybrzmiało w tym materiale, jak trudna i niewdzięczna jest praca, jaką zespół @PileckiInstitut wykonuje i za którą niezmiennie, przy każdej okazji, będę dziękował. Wydaje mi się, że jeszcze dwie rzeczy, choć pojawiły się w materiale, nie wybrzmiały wystarczająco mocno dla polskich widzów. Pozwolę sobie je bezpośrednio nazwać. 👉 Pierwsza. Zainteresowanie historią i wiedza historyczna Niemców, co do zasady, są na znacznie niższym poziomie niż w przypadku Polaków. Dotyczy to nie tylko tematu II wojny światowej, ale również szerzej, całej historii. Przyczyn takiego stanu rzeczy jest wiele i doskonale było je widać w wypowiedziach starszych uczestników reportażu. Panowie na ławce, którzy mówią, że “przeszłość to coś, co jest już za nami”, oraz pani, która układa Stolpersteine, ale nie zastanawia się nad tym, kto wcześniej mieszkał w jej własnym mieszkaniu. To pokazuje pewną dychotomię i powierzchowność. 👉 Druga. O czym powiedział nawet Johannes Spohr i co widać na zrzucie ekranu poniżej, polskiego państwa nie traktowano i nie traktuje się w Niemczech poważnie. Podobny wniosek widzowie mogą chyba zresztą wysnuć z rozmowy wokół “głazu hańby”, który stanął w Berlinie w zeszłym roku. Mam nadzieję, że ten reportaż obejrzą również przedstawiciele obozu rządzącego. Być może przyjmą wreszcie ten fakt do wiadomości. Mam też kilka wniosków, które poddaję Państwa rozwadze. 🔹 Polityka historyczna skierowana na zewnątrz jest niezwykle ważna. Bez niej będziemy mogli dalej utyskiwać na to, jak inni nas widzą. Każdy poważny kraj ją prowadzi. Powinna prowadzić ją w sposób przemyślany również Polska. 🔹 Polityka pamięci skierowana do wewnątrz jest nie mniej istotna. Myślę, że po obejrzeniu tego materiału powinno być to dla każdego oczywiste. Dlaczego Niemcy spontanicznie wskazują Żydów, Sinti, Romów i osoby homoseksualne jako główne ofiary niemieckiego terroru? Bo tak wygląda niemiecka polityka pamięci i tak ułożone są programy nauczania historii. U nas natomiast każda propatriotyczna i propolska zmiana w programach nauczania wywołuje histerię pewnych środowisk. 🔹 Niemcy są naszymi sojusznikami i partnerami. Jednocześnie ich polityka jest przede wszystkim proniemiecka i żadne realne działania wobec Polski nie zostaną podjęte, jeśli ich sobie nie wywalczymy. Przypominam, że prawie rok temu Premier Tusk podniósł na konferencji prasowej z kanclerzem Merzem kwestię zadośćuczynienia dla żyjących jeszcze polskich ofiar II wojny światowej. Od tego czasu nie zapadła żadna decyzja w sprawie wypłat. 🔹 Reportaż ten powinien zostać przetłumaczony na język niemiecki. To moja prośba bezpośrednio do @OficjalneZero, @K_Stanowski i @jakubbialek. Gratuluję i dziękuję.