Clemence Abex M

#TajiriLaKihaya CHADEMA lazima tujifunze kutofautisha UANAHARAKATI na SIASA. Tukifika mahali tunawaacha wanaharakati watupangie chama chetu kifanye nini, nani awe kiongozi, chama kisimame wapi na kiamue mambo gani, tutakuwa tunakipeleka chama kwenye hatari ya kukiua kwa mikono yetu wenyewe. Mwanaharakati na mwanasiasa wanaweza kuwa na malengo yanayofanana, lakini majukumu yao si lazima yawe sawa. Mwanasiasa anawajibika kwa chama, wanachama, sera, wapiga kura na taasisi za chama. Anaingia kwenye uchaguzi, anatafuta ridhaa ya wananchi na anapaswa kufanya maamuzi yanayoweza kubeba chama kizima. Mwanaharakati, kwa upande mwingine, anaweza kuingia na kutoka kwenye ajenda mbalimbali bila kuwa na wajibu wa moja kwa moja kwa taasisi ya chama. Leo anaweza kuunga mkono CHADEMA kwa sababu anaona chama kinasimamia jambo analoamini; kesho anaweza kukosoa CHADEMA au kuunga mkono nguvu nyingine ikiwa anaona ajenda yake inahitaji kufanya hivyo. Na hilo si kosa. Huo ndiyo uanaharakati. Tatizo linaanza pale chama kinapoacha kujenga msimamo wake wa ndani na kuanza kuongozwa na presha kutoka nje. CHADEMA ni taasisi ya kisiasa. Ina wanachama, katiba, viongozi, vikao, sera na wajibu kwa mamilioni ya Watanzania. Hivyo, maamuzi yake makubwa lazima yatokane na wanachama na mifumo halali ya chama, si kelele za mitandaoni au presha ya watu ambao hawabebi mzigo wa taasisi hiyo. Na tuwe wa kweli,anayekukosoa si lazima awe adui yako, na anayekusifia si lazima awe rafiki yako. Wanaharakati wana nafasi muhimu sana katika demokrasia. Wanaweza kuibua matatizo, kuhoji mamlaka, kutetea haki na kusukuma mijadala ambayo wanasiasa wakati mwingine wanaogopa kuigusa. Chama makini kinapaswa kuwasikiliza. Lakini kuwasikiliza si sawa na kuongozwa nao. CHADEMA inapaswa kuwa na uwezo wa kuchukua hoja nzuri kutoka kwa wanaharakati, kuzipima kwa sera na misingi ya chama, kisha kufanya uamuzi unaolinda maslahi mapana ya Watanzania. Pia tunapaswa kuwa waangalifu na ushawishi wa nje. Dunia ya leo ina nguvu kubwa za kiuchumi, kisiasa na kiitikadi zinazojaribu kuathiri mijadala katika nchi mbalimbali. Hii si sababu ya kumshuku kila mwanaharakati kuwa anatumiwa na mtu fulani,lakini ni sababu ya chama kuwa na uwezo wa kuchambua kila ajenda na kujiuliza: Nani anafaidika? Ajenda hii inamlinda nani? Inaendana na misingi yetu? Na mwisho wake ni nini kwa Tanzania? Hatupaswi pia kuingia kwenye siasa za kuamini kwamba kila anayekuja na fedha, taasisi, NGO au ajenda kutoka nje ana nia mbaya. Lakini vivyo hivyo, hatupaswi kuwa wajinga kiasi cha kuamini kwamba kila ushawishi wa nje hauna maslahi nyuma yake. CHADEMA inahitaji uhuru wa kimkakati. Tusijenge chama kinachotegemea personalities za mitandaoni, influencers au wanaharakati maarufu. Watu huja na kuondoka, lakini taasisi inabaki. Leo mtu anaweza kuwa karibu sana na CHADEMA kwa sababu anaona chama kina nguvu. Kesho akabadili msimamo. Kesho kutwa akahamia chama kingine. Hiyo ni sehemu ya uhuru wake. Lakini chama hakiwezi kubadili misingi yake kila mtu maarufu anapobadili msimamo. Chama lazima kiwe na dira yake. Tunataka CHADEMA iwe chama cha wanachama, sera, taasisi na misingi, si chama kinachoendeshwa na trend za X. MWITO WANGU KWA CHADEMA Sasa ni wakati wa kuchukua hatua, si kubishana tu mitandaoni. Kwanza, chama kiimarishe vikao na mifumo yake ya ndani ili maamuzi muhimu yafanywe kwa mujibu wa katiba, kanuni na misingi ya chama. Pili, CHADEMA ijenge utamaduni wa uwajibikaji na hoja, si utamaduni wa kufuata umaarufu wa mtu. Hakuna mwanachama, kiongozi, mwanaharakati au influencer anayepaswa kuwa juu ya taasisi. Tatu, viongozi wa chama wakumbuke kwamba nguvu yao ya msingi haitoki kwa wanaharakati, influencers wala watu maarufu mtandaoni. Nguvu ya chama inatoka kwa wanachama na wananchi wanaokipa ridhaa.