Φωτογραφία: Πρόκειται για μια φωτογραφία ταυτοποίησης (αυτό που στα αγγλικά ονομάζεται mugshot) του 19χρονου Ευαγόρα Παλληκαρίδη, που τραβήχτηκε από τις αποικιακές αρχές των Βρετανών μετά τη σύλληψή του. Κάτω από την εικόνα έχει καταγραφεί (με λατινικούς χαρακτήρες) το όνομα του ήρωα, το πατρώνυμο και το έτος γεννήσεως. Αυτό που προκαλεί έντονη εντύπωση είναι το ύφος του, το ήρεμο βλέμμα του, η απουσία οποιουδήποτε ίχνους φόβου ή μεταμέλειας. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε πως στη δίκη του, ενώ τον είχαν συμβουλέψει να δηλώσει πως μετάνιωσε, ο ίδιος απεναντίας ομολόγησε πως, «Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα, το έκαμα ως Έλλην Κύπριος, όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο...». Στις 14 Μαρτίου 1957, ο 19χρονος Ευαγόρας Παλληκαρίδης πέρασε στην αιωνιότητα. Ο δήμιός του, Harry Allen, ο άνθρωπος που τράβηξε τον μοχλό της καταπακτής και στους 9 απαγχονισμούς των ηρώων της ΕΟΚΑ, έγραψε στο ημερολόγιό του πως χρειάστηκαν 9 δευτερόλεπτα μέχρι να ξεψυχήσει ο ήρωας. Έγιναν παγκόσμιες κινητοποιήσεις προκειμένου να του δοθεί χάρη από τη Βασίλισσα Ελισάβετ, ακόμη και από Άγγλους βουλευτές του Εργατικούς κόμματος, όμως ο κυβερνήτης της Κύπρου, Τζον Χάρντινγκ, ήταν άκαμπτος. Θα πρέπει να σημειωθεί εδώ πως ο Παλληκαρίδης καταδικάστηκε επειδή είχε στην κατοχή του ένα οπλοπολυβόλο Μπρεν, το οποίο ήταν γρασαρισμένο (επομένως μη λειτουργικό). Στην τελευταία του επιστολή, ανάμεσα σε άλλα, γράφει, «Θ΄ ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου. Ίσως αυτό να ναι το τελευταίο μου γράμμα. Μα πάλι δεν πειράζει. Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το κάθε τι. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα. Ώρα 7:30. Η πιο όμορφη μέρα της ζωής μου. Η πιο όμορφη ώρα. Μη ρωτάτε γιατί». Σύμφωνα με μαρτυρίες της οικογένειάς του, του ιερέα που τον εξομολόγησε λίγες ώρες πριν την εκτέλεση, αλλά και άλλων κρατουμένων στις φυλακές, ο ήρωας έμεινε ατάραχος μέχρι το τέλος, ενώ προσπαθούσε να παρηγορήσει τη μητέρα του, λέγοντάς της αστεία. Στην περίπτωση αυτή, θεωρώ πως ταιριάζουν απόλυτα οι καβαφικοί στίχοι, «σαν έτοιμος από καιρό, σαν θαρραλέος…».